«Πού πάμε;» είναι η πιο επικίνδυνη ερώτηση στο πρώτο ραντεβού. Αν απαντήσεις «ό,τι θες εσύ», χάθηκε το vibe στο πρώτο μήνυμα. Αν απαντήσεις «στο μαγαζί του φίλου μου που κάνει residency», μοιάζεις σαν να φοράς fedora.
Η απάντηση είναι στο μεταξύ. Ας τη δουλέψουμε σε πραγματικά μαγαζιά.
Πρώτη επιλογή: Εξάρχεια, Σ. Τρικούπη
Για κάποιο λόγο το πρώτο ραντεβού πολλοί το πάνε σε εστιατόριο. Αυτό είναι ρίσκο: δύο ώρες καρφωμένοι απέναντι, δύσκολο να φύγεις αν δεν υπάρχει χημεία, άκουσμα μασήματος στον ήχο. Αντ' αυτού, Εξάρχεια γύρω στις 9 το βράδυ, στο Upupa Epops για ένα κοκτέιλ και μετά βλέπεις.
Τι παραγγέλνεις: κοκτέιλ με όνομα που μπορείς να πεις χωρίς να κολλήσεις. Όχι «μία mezcal negroni με σπιτικά bitters πορτοκαλιού». Πες απλά «φέρε μου ένα που θες να με πιάσει», αν ο άλλος είναι δημιουργικός, αφήνει χώρο για διάλογο.
Δεύτερη επιλογή: Κεραμεικός, γύρω από Γκαζοχώρι
Η περιοχή είναι τώρα ίσως το πιο ζωντανό μέρος της Αθήνας για ραντεβού. Το Noel κάνει ωραία highballs, το CV Distiller έχει ποτά που δικαιολογούν μία ώρα κουβέντα, και η περιοχή γεμίζει με κόσμο που δεν είναι turist trap.
Πλεονέκτημα: μπορείς να πεις «μετά, αν θες, πάμε μια βόλτα στη Λεωφόρο Ιερά». Το περπάτημα μετά το ποτό είναι ο καλύτερος τρόπος να καταλάβεις αν υπάρχει vibe. Στο τραπέζι όλοι είναι λίγο fake. Στη βόλτα βγαίνει ο αληθινός εαυτός.
Τρίτη επιλογή: Ψυρρή — μόνο νωρίς
Ο Ψυρρή μετά τις 11 γίνεται μπέρδεμα από ξένους τουρίστες και ηχορύπανση. Πριν τις 10 όμως, κάποια μέρη όπως το Ο Κουζίνας δίνουν καλή ατμόσφαιρα. Φαγητό ελληνικό σύγχρονο, πόρτες ανοιχτές, κόσμος που μιλάει φυσιολογικά.
Κλειδί: μην το πάρεις ως επίσημο δείπνο. Πες «μία ρακή και κάτι να φάμε μαζί», όχι «τετραπλό πιάτο». Η ποσότητα τρώει τη συνομιλία.
Τι δεν κάνεις ποτέ
- Σινεμά στο πρώτο — δύο ώρες σιωπής, μηδέν γνωριμία, αποτυχία ήδη από τα trailers
- Συναυλία — ο ήχος δεν αφήνει να μιλήσεις, το βλέπεις σαν να ήρθες με φίλο
- Τρίωρο dinner κλειστό — δέσμευση που ούτε έχεις ούτε θες ακόμα
- Πάρτι με 10 φίλους σου — δεν σε γνωρίζει ο άλλος, γιατί να τους γνωρίσει πρώτους;
- Spa ή κάτι με αλλαγή ρούχων — η αμηχανία θα σε σκοτώσει
Ώρα που μετράει
Καθημερινές μετά τις 19:30 είναι τέλειο. Δεν είναι πρωί (γιατί η χημεία ξημερώματα είναι χαμηλή), δεν είναι μεσάνυχτα (γιατί γίνεται σεξουαλικό πριν την ώρα). Για το Σάββατο, κράτα νωρίς, γύρω στις 8, γιατί μετά γεμίζει το μαγαζί και δεν ακούς.
Μην προτείνεις Κυριακή βράδυ για πρώτο. Ο κόσμος είναι στη Sunday scaries, κανείς δεν είναι ανοιχτός για γνωριμία.
Το pocket budget
Πρώτο ραντεβού δεν είναι flex οικονομικό. Δύο-τρία ποτά το άτομο είναι αρκετά. Αν πίνει ο άλλος pisco sour από μπουκάλι 85 ευρώ και εσύ πίνεις νεράκι, η βραδιά γίνεται αμήχανη στο ταμείο.
Πρακτικά: σε κοκτέιλ μπαρ το άτομο είναι γύρω στα 30 ευρώ για δύο ποτά. Ρεαλιστικό.
Τι παραγγέλνεις για να μη φανείς fake
Μην ζητήσεις «ό,τι έχετε». Επίσης μην κάνεις speech στον bartender. Μία φράση, καθαρή. «Μου αρέσουν τα πικρά, φέρε μου κάτι με μέντα ή βότκα». Ο bartender θα εκτιμήσει. Το ραντεβού σου επίσης.
Το δεύτερο ποτό: crossroad
Μετά το πρώτο ποτό, αν κυλάει η κουβέντα, λες «πάμε και ένα δεύτερο;». Αν όχι, κλείσε με χάρη: «Ωραία βραδιά, χάρηκα πολύ». Μην παρατείνεις υποχρεωτικά.
Δεύτερο ποτό = υπάρχει chance. Όχι δεύτερο ποτό δεν σημαίνει ότι απέτυχες — σημαίνει ότι είσαι ειλικρινής.
Η βόλτα μετά
Περπάτημα από Εξάρχεια προς Μοναστηράκι, αργά. Δείχνει άνεση, δίνει χρόνο για πιο βαθιά κουβέντα, δεν έχει χρέωση. Αν το ραντεβού σου δέχεται βόλτα, είναι θετικό σημάδι. Αν λέει «κουράστηκα, πάω σπίτι», σεβάσου το, μην επιμείνεις.
Το κλείσιμο της βραδιάς
Φιλάκι ή αγκαλιά; Ξεκαθαρίζεται από τη γλώσσα σώματος. Αν ο άλλος έχει πλησιάσει κατά τη βραδιά, κρατάει βλέμμα, γελάει εύκολα — κίνηση για φιλάκι είναι λογική. Αν έχει μείνει μακριά, αγκαλιά και καληνύχτα.
Το DM του επομένου πρωινού είναι το σημαντικότερο. Όχι «Γεια σου, πέρασες καλά;». Πιο γκοφρί: «Ακόμα σκέφτομαι εκείνη την ιστορία με τη γιαγιά σου στη Νάξο, κλαίω». Έρχεται ζωντάνια πίσω στη συζήτηση.
