Santorini is een vulkanisch eiland met witte dorpjes die tegen de kliffen boven een ondergelopen caldera hangen, waar zonsondergangen, wijn en trage avonden het makkelijk maken om het uitzicht met iemand nieuws te delen.
RegistrerenSantorini is het zuidelijkste eiland van de Cycladen in de Egeïsche Zee, en zijn vorm vertelt zijn verhaal. Zo'n 3600 jaar geleden blies een van de grootste vulkaanuitbarstingen uit de menselijke geschiedenis het midden van het eiland weg, en de zee stroomde naar binnen en vormde de caldera, een enorme lagune omringd door kliffen tot driehonderd meter hoog. Op de rand liggen de dorpen die op elke ansichtkaart staan: Fira, de levendige hoofdplaats; Firostefani en Imerovigli, rustiger en hoger gelegen; en Oia op de noordpunt, beroemd om zijn zonsondergangen. De andere kant van het eiland loopt zacht af naar stranden met zwart en rood zand, wijngaarden en traditionele dorpen in het binnenland zoals Pyrgos en Megalochori. Santorini is klein, zo'n achttien kilometer van punt tot punt, dus bijna alles ligt binnen een halfuur met de bus of de auto. Het is ook een van de drukst bezochte eilanden van Griekenland, en hartje zomer lopen de calderadorpen overdag vol met cruisepassagiers. De truc is je dagen goed te plannen: verken de rand vroeg in de ochtend of laat op de avond, breng de hete uren door op het strand of bij een wijngaard en verblijf iets buiten de drukste steegjes. Eilandbewoners zijn gewend aan bezoekers, vriendelijk en praktisch, en veel jonge Grieken en Europeanen werken in het seizoen op het eiland, wat bars en strandclubs een gezellige, internationale mix geeft. Santorini is bovendien een plek om momenten te delen: een glas lokale Assyrtiko bij zonsondergang, een wandeling langs de kliffen of een boottocht naar de vulkaan zijn natuurlijke manieren om iemand te leren kennen. Buiten juli en augustus wordt het eiland rustiger en persoonlijker, en vind je makkelijker een stil terras met de hele caldera voor je.
De hoofdplaats van het eiland stroomt de klif af in een doolhof van witte steegjes, kerken, winkels en terrassen met uitzicht op de caldera. Het is het levendigste dorp, met de meeste bars, restaurants en nachtleven, en een goede uitvalsbasis als je midden in de drukte wilt zitten. Vanuit de oude haven beneden, bereikbaar met de kabelbaan, via het ezelpad of over bijna zeshonderd treden, vertrekken boten naar de vulkaan en de warmwaterbronnen. Het Museum van het Prehistorische Thera toont vondsten uit de bronstijdstad Akrotiri, waaronder verfijnde muurschilderingen.
Op de noordpunt van het eiland is Oia het Santorini van blauwe koepels, windmolens en grotwoningen die in de rots zijn uitgehakt. Het is vooral beroemd om zijn zonsondergang, die in de zomer elke avond grote menigten naar de kasteelruïne trekt. Kom 's ochtends of dwaal 's middags door de achterstraatjes om er rustig van te genieten, en loop daarna de trappen af naar de baai van Ammoudi, een piepklein haventje met vistavernes aan het water en rotsen waar de bewoners zwemmen.
Een pad van ongeveer tien kilometer volgt de rand van de caldera van Fira via Firostefani en Imerovigli naar Oia, met de hele weg uitzicht over de lagune en de vulkanische eilanden. De eerste helft is verhard en makkelijk; de tweede klimt over open kammen, en in totaal ben je drie tot vier uur onderweg. Vertrek vroeg, neem water en een hoed mee, en sluit af met een lunch of een duik in Oia. Het is een van de beste manieren om het eiland te zien en onderweg te praten.
Rond 1600 v.Chr. bedolven onder vulkanische as wordt de bronstijdstad Akrotiri vaak het Pompeji van de Egeïsche Zee genoemd. Onder een beschermend dak loop je door straten met huizen van twee en drie verdiepingen, verrassend geavanceerd voor hun tijd. Vlakbij, op korte loopafstand, ligt het Rode Strand met kliffen van roodachtig vulkanisch gesteente, al is de toegang soms beperkt vanwege vallend gesteente.
Pyrgos, gebouwd rond een Venetiaans kasteel op een heuvel midden op het eiland, is een van de best bewaarde traditionele dorpen, met rustige steegjes, kapelletjes en uitzicht over het hele eiland. Het nabijgelegen Megalochori heeft een pleintje met tavernes onder de bomen en oude wijnkelders in zijn straten. Deze dorpen tonen een rustiger, meer bewoond Santorini, vooral 's avonds als de dagjesmensen vertrokken zijn.
Aan de zuidoostkust hebben de lange stranden van Perissa, Perivolos en Kamari donker vulkanisch zand, helder water en een rij strandbars, tavernes en ligbedden. Ze zijn relaxter en goedkoper dan de calderadorpen, en veel seizoenwerkers en jonge reizigers verblijven hier. Tussen Kamari en Perissa rijst de rots van Oud-Thera op, ruïnes van een stad uit de klassieke tijd met weids uitzicht over zee.
Kijken hoe de zon in de caldera zakt is het gedeelde ritueel van het eiland. Oia is de bekendste plek, maar Imerovigli, Firostefani, de vuurtoren van Akrotiri en de heuvel van Pyrgos zijn even mooi en veel minder druk. Veel mensen reserveren een tafel op een terras of nemen een fles wijn mee naar een rustig uitkijkpunt. Als de zon verdwijnt, applaudisseert vaak het hele publiek.
Fira heeft het nachtleven van het eiland, van cocktailbars op terrassen boven de caldera tot kleine clubs in de steegjes achter de hoofdstraat die tot in de vroege ochtend open zijn. In de zomer is het publiek jong en internationaal, en veel barmannen en obers zijn seizoenwerkers uit heel Europa. De sfeer is ontspannen en het is makkelijk om aan de bar een gesprek te beginnen.
In Perissa en Perivolos schenken strandbars overdag drankjes op de ligbedden en veranderen ze bij zonsondergang in kleine feestjes met dj's. De sfeer is losser en goedkoper dan in de calderadorpen, en beachvolleybal, watersport en hostelgroepen maken het makkelijk om andere reizigers te ontmoeten.
Santorini heeft een wijnbouwtraditie die duizenden jaren teruggaat. De wijnstokken groeien laag bij de grond in een mandvorm om ze tegen de wind te beschermen; de kenmerkende witte wijn van het eiland, Assyrtiko, is fris en mineraal, en Vinsanto is een zoete wijn van in de zon gedroogde druiven. Verschillende wijnhuizen bieden proeverijen op terrassen met uitzicht, en een wijntour is een makkelijke, leuke activiteit om samen te doen.
Vanuit de oude haven en de baai van Ammoudi varen boten naar Nea Kameni, het vulkaaneiland midden in de caldera, waar je naar de krater kunt klimmen, en naar de warme bronnen van Palea Kameni om te zwemmen. Catamarantochten door de caldera met zwemstops, diner en zonsondergang aan boord zijn populair bij stellen en vriendengroepen.
Het pad van Fira naar Oia is de klassieke wandeling, maar zelfs een kort stuk van Firostefani naar Imerovigli geeft spectaculaire uitzichten. Naast elkaar langs de kliffen lopen is een ontspannen manier om een ochtend met iemand door te brengen, en er zijn genoeg cafés om even iets te drinken.
Probeer het zwarte zand van Perissa en Kamari, de kiezels van Vlychada met zijn door de wind gebeeldhouwde witte kliffen, of de rotsen onder Oia bij Ammoudi. Het water is schoon en helder, en het zand wordt in de zomer erg heet, dus neem slippers mee.
De droge vulkanische grond van Santorini levert kleine kerstomaatjes, witte aubergines en een gele spliterwt die fava heet, die in veel lokale gerechten voorkomen. Kooklessen en culinaire tours, vaak gecombineerd met een bezoek aan een wijnhuis, zijn een leuke manier om het eiland te leren kennen, en de mensen met wie je de tafel deelt.
De twee archeologische vindplaatsen van het eiland tonen heel verschillende tijdperken: de door de uitbarsting bedolven bronstijdstad en de klassieke stad op de berg tussen Kamari en Perissa. Samen vormen ze een mooie halve dag geschiedenis tussen het strandleven door.
Veerboten verbinden Santorini met nabije eilanden zoals Ios, Folegandros en Naxos, elk met een rustigere en traditionelere sfeer. Een of twee dagen samen op een ander eiland zijn een mooie volgende stap na een eerste ontmoeting, en een manier om aan de zomerdrukte te ontsnappen.
Mei, juni, september en begin oktober zijn de beste maanden, met warm zeewater, lange zonnige dagen en minder bezoekers dan hartje zomer. Juli en augustus zijn heet, druk en duur, en de calderadorpen lopen overdag vol met cruisepassagiers. Van november tot maart sluiten veel hotels en restaurants, varen er minder veerboten en kan het winderig en koel zijn, maar het eiland is rustig en veel lokaler.
Santorini heeft een vliegveld met vluchten vanuit Athene en in het seizoen vanuit veel Europese steden, en een veerhaven in Athinios met verbindingen naar Piraeus en andere eilanden. Lokale bussen rijden vanuit Fira naar de meeste dorpen en stranden en zijn goedkoop, al zitten ze in de zomer vol. Een huurauto, quad of scooter geeft meer vrijheid, maar de wegen zijn smal en parkeren in de calderadorpen is lastig. Taxi's zijn schaars en kun je het best vooraf reserveren.
Grieks is de plaatselijke taal, en Engels wordt in het toerisme veel gesproken. Een paar woorden Grieks, zoals kalimera voor goedemorgen en efcharistó voor dank je, worden gewaardeerd. Grieken zijn hartelijk en gastvrij, en gesprekken ontstaan makkelijk rond eten of wijn. Er wordt laat en samen gegeten, en in de zomer lopen avonden door tot ver na middernacht. De munteenheid is de euro.
Fira is het trefpunt voor nachtleven en voor de vele jonge Europeanen die het zomerseizoen op het eiland werken. Perissa en Kamari trekken backpackers, hostelgasten en strandliefhebbers, terwijl Imerovigli en Oia populair zijn bij stellen. Boottochten in groepsverband, wijntours, kooklessen, wandelgroepen op het calderapad en strandbars aan de zuidkust zijn makkelijke manieren om locals en andere reizigers te ontmoeten.
Ja, vooral als je in Fira, Perissa of Kamari verblijft, waar hostels, strandbars en veel andere reizigers zijn. Groepsactiviteiten zoals boottochten, wijntours en wandelingen maken het makkelijk om mensen te leren kennen.
Drie tot vier dagen zijn genoeg om langs de caldera te wandelen, Akrotiri te bezoeken, tijd op de stranden door te brengen, een boottocht te maken en een paar zonsondergangen te zien. Voeg een of twee dagen toe als je een buureiland wilt bezoeken.
Het is een van de duurdere Griekse eilanden, vooral hotels met calderazicht in de zomer. Je kunt besparen door aan de zuidkust te verblijven, de lokale bussen te nemen, in tavernes in het binnenland te eten en in mei, juni of september te reizen.
Bezoek Oia en Fira vroeg in de ochtend of laat op de avond, bekijk de zonsondergang vanuit Imerovigli of Pyrgos in plaats van Oia, en breng het midden van de dag door op een strand of bij een wijngaard. Buiten juli en augustus reizen maakt het grootste verschil.
Van juni tot september, wanneer bars, strandclubs en boottochten vol zitten en er veel jonge seizoenwerkers op het eiland zijn. In mei en oktober is de sfeer rustiger en beter geschikt voor trage, persoonlijkere ontmoetingen.
Santorini is een veilig eiland en de gebruikelijke regels van gezond verstand gelden: spreek de eerste keer af op een drukke openbare plek, vertel iemand die je vertrouwt waar je heen gaat en regel zelf je terugweg naar je hotel. Wees voorzichtig op de klifpaden in het donker en op de smalle wegen als je op een scooter rijdt. Fira en de calderadorpen blijven tot laat levendig en zijn natuurlijke plekken voor een eerste ontmoeting.