Malta is een kleine eilandstaat van goudkleurige steen, diepblauwe havens en zevenduizend jaar geschiedenis, waar iedereen Engels spreekt en de avonden aan de waterkant toebehoren.
RegistrerenMalta is een van de kleinste landen van de Europese Unie en een van de rijkste aan historische lagen. Drie bewoonde eilanden — Malta, Gozo en het piepkleine Comino — liggen midden in de Middellandse Zee tussen Sicilië en Noord-Afrika, en bijna elke macht die deze zee overstak heeft iets achtergelaten: prehistorische tempels die ouder zijn dan de piramides, de vestingen en barokke kerken van de Ridders van Sint-Jan, en anderhalve eeuw Brits bewind dat de rode telefooncellen verklaart, het links rijden en het feit dat Engels naast Maltees een officiële taal is. De hoofdstad Valletta werd door de ridders gebouwd na het Grote Beleg van 1565 en de hele stad staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO, maar ze is zo klein dat je haar in een kwartier te voet doorkruist. De meeste bezoekers verblijven een kort boottochtje verderop in Sliema of St Julian's, waar de hotels, taalscholen en het nachtleven zijn. Voor een reiziger zit de aantrekkingskracht in de combinatie: de afstanden zijn kort, de zee is een half jaar lang helder en warm, en de eilanden zitten vol studenten, remote werkers en reizigers die, net als jij, gezelschap zoeken.
De hoofdstad van Malta is een raster van steile, rechte straten van honingkleurige kalksteen, met houten balkons in groen, blauw en rood. Loop de Republic Street af van de Stadspoort, opnieuw ontworpen door Renzo Piano, naar Fort St. Elmo op de punt van het schiereiland. De sobere gevel van de St. John's Co-Cathedral verbergt een van de weelderigste barokke interieurs van Europa: een vloer van ingelegde marmeren grafstenen van de ridders en De onthoofding van Johannes de Doper van Caravaggio, het enige schilderij dat hij ooit signeerde. Bedek je schouders en knieën en ga vroeg om de groepen te ontlopen.
Een kleine tuin met arcaden op de stadsmuren, met het mooiste uitzicht van Malta: recht over de Grand Harbour naar de Drie Steden en hun vestingwerken. Daaronder vuurt de Saluting Battery nog elke dag om twaalf uur 's middags haar kanonnen af, een traditie uit de tijd van de ridders. Een glazen lift brengt je van de tuin naar de waterkant, waar de veerboten naar de Drie Steden vertrekken. Kom om twaalf uur voor het kanonschot en nog eens laat in de middag, als de steen goud kleurt.
Birgu, Senglea en Cospicua, de versterkte stadjes tegenover Valletta aan de overkant van de Grand Harbour, waren het eerste thuis van de ridders op het eiland en zijn rustiger, meer bewoond en minder bezocht dan de hoofdstad. Steek over met de veerboot of, nog beter, met een dgħajsa, het kleine beschilderde houten watertaxi'tje, en loop langs de jachthaven van Birgu naar Fort St. Angelo. De smalle zijstraatjes met waslijnen, heiligenbeelden en deuren die openstaan naar de straat laten zien hoe mensen in de havenstadjes echt leven.
Mdina, de ommuurde voormalige hoofdstad op een heuvel midden op het eiland, wordt de Stille Stad genoemd: alleen bewoners mogen er met de auto in, en als de dagjesmensen vertrokken zijn, zijn de steegjes met paleizen en kerken bijna leeg. Loop naar de bastions voor uitzicht over half Malta tot aan de zee. Ernaast heeft het drukkere Rabat vroegchristelijke catacomben, traditionele bakkerijen en de grot waar volgens de overlevering de apostel Paulus na zijn schipbreuk verbleef.
Het zustereiland van Malta is groener, trager en landelijker, vijfentwintig minuten varen vanaf Ċirkewwa in het noorden van Malta. In de hoofdstad Victoria kijkt de vesting Ċittadella uit over het hele eiland. De Ġgantija-tempels behoren tot de oudste vrijstaande stenen bouwwerken ter wereld, Ramla Bay is een strand van roodgouden zand, en de rotskust bij Dwejra, met de Inland Sea en het Blue Hole, is een van de beste duik- en snorkelplekken van de Middellandse Zee. Blijf als het kan minstens één nacht.
Het piepkleine, bijna onbewoonde eiland tussen Malta en Gozo is beroemd om één baai met buitengewoon helder turquoise water boven wit zand. Boten vertrekken vanuit Ċirkewwa, Mġarr op Gozo en Sliema. Midden in de zomer is de lagune vanaf het eind van de ochtend overvol, dus neem de eerste boot of blijf tot de dagjesmensen weg zijn, en wandel dan over de lege kalkstenen paden van de rest van het eiland naar rustigere baaitjes en de Santa Marija-toren.
De paar straten van Paceville in St Julian's vormen Malta's belangrijkste uitgaanswijk: bars, clubs en eten tot laat op een klein oppervlak, van donderdag tot zondag vol studenten, vakantiegangers en jonge Maltezers. Het is luid, vrolijk en zonder pretenties, begint laat en gaat 's zomers door tot de ochtend. Wil je een rustigere avond, dan zijn de bars en restaurants rond Spinola Bay, een paar minuten lopen verderop, kalmer en volwassener.
Elke avond loopt de lange boulevard langs Tower Road, van Sliema naar St Julian's, vol met wandelaars, hardlopers, gezinnen en stelletjes. Het is Malta's versie van de mediterrane avondwandeling, met de zee aan de ene kant en kiosken, cafés en bars aan de andere. Mensen zwemmen vanaf de rotsplateaus beneden tot de zon ondergaat. Het is gratis, ontspannen en een van de makkelijkste plekken op het eiland om een gesprek te beginnen.
Ooit de beruchte straat waar de matrozen van de Britse vloot kwamen voor drank en muziek; nu is dit smalle straatje dat over de hele lengte van Valletta loopt gevuld met kleine wijnbars, cocktailbars en restaurants, met tafeltjes op de trappen. Valletta is overdag rustig en komt hier na donker tot leven, vooral op vrijdag- en zaterdagavond. Het is het stijlvollere, rustigere alternatief voor Paceville.
Van juni tot september viert bijna elke parochie op Malta en Gozo haar beschermheilige met een festa. De kerk wordt verlicht, fanfares trekken door de straten, een beeld van de heilige wordt in processie rondgedragen en de week eindigt met spectaculair vuurwerk. Kraampjes verkopen noga en pastizzi, en het hele dorp is op straat. Vraag de lokale bewoners welke festa dat weekend is — het is een van de beste manieren om Malta te zien zoals de Maltezers het beleven.
Het kleine barokke Manoel Theatre in Valletta, gebouwd in 1731, is een van de oudste nog werkende theaters van Europa, met een vergulde ovale zaal en rijen loges. Er zijn concerten, opera, toneel en een kerstpantomime, en de rondleiding is ook zonder voorstelling de moeite waard. Een avond hier is een elegant gezamenlijk plan dat niet om drinken draait.
De korte overtocht tussen Sliema en Valletta duurt maar een paar minuten en geeft je het klassieke uitzicht op de koepels en bastions van de hoofdstad die uit het water oprijzen. Een andere veerboot steekt de Grand Harbour over naar de Drie Steden. Ze zijn goedkoop, varen vaak en zijn veel prettiger dan de bus — en de mooiste manier om voor het eerst in Valletta aan te komen.
Malta heeft weinig zandstranden, maar je kunt langs de hele kust zwemmen. Maltezers dalen via laddertjes af van de rotsplateaus in Sliema, zwemmen in het natuurlijke bad van St Peter's Pool bij Marsaxlokk en snorkelen in baaien waar het water tot op de bodem helder is. De zee is van juni tot oktober warm genoeg. Neem waterschoenen mee en houd er rekening mee dat de zon fel is en schaduw schaars.
Dit vissersdorp in het zuiden is beroemd om zijn haven vol luzzu's, de traditionele houten boten in felle kleuren met een oog op de boeg. Op zondagochtend verandert de kade in een grote vis- en versmarkt. Kom vroeg, loop over de markt en blijf daarna hangen voor een lange visvangstlunch aan de kade.
Pastizzi, bladerdeeghapjes gevuld met ricotta of erwtenpuree, zijn Malta's favoriete snack en kosten bijna niets in elke pastizzeria. Probeer 's avonds stuffat tal-fenek, de langzaam gestoofde konijnenstoof die als nationaal gerecht geldt, en ftira, het Maltese zuurdesembrood gevuld met tomaat, tonijn, olijven en kappertjes. Drink er het lokale Cisk-bier bij of Kinnie, een frisdrank van bittere sinaasappel die op Malta wordt gemaakt.
De prehistorische tempels van Malta werden meer dan vijfduizend jaar geleden gebouwd, eerder dan Stonehenge en de piramides van Gizeh. Ħaġar Qim en Mnajdra staan op de kliffen van de zuidkust met uitzicht op zee, en Ġgantija ligt op Gozo. Het ondergrondse Hypogeum van Ħal Saflieni is uitzonderlijk, maar het aantal bezoekers is streng beperkt, dus boek weken van tevoren.
Mei, juni, september en oktober zijn de beste maanden — warme zee, lange avonden en minder drukte dan midden in de zomer. Juli en augustus zijn heet, vaak tussen de dertig en vijfendertig graden, erg druk en het seizoen van de dorpsfeesten en openluchtfeesten. De zee blijft tot ver in oktober en soms in november warm genoeg om te zwemmen. De winter is mild en zonnig met periodes van wind en regen; voor de meeste mensen te koel om te zwemmen, maar de prijzen zijn lager, de eilanden rustig en wandelen is dan op zijn mooist.
Malta is klein, maar het verkeer is druk en de wegen staan in de spits vast. Openbare bussen rijden over heel Malta en Gozo vanaf het hoofdstation voor de Stadspoort van Valletta; met een oplaadbare vervoerskaart zijn ze goedkoper. Veerboten verbinden Sliema en de Drie Steden met Valletta, de Gozo Channel-veerboot vaart dag en nacht van Ċirkewwa naar Gozo, en een snelle veerboot verbindt Valletta rechtstreeks met Gozo. Taxi-apps worden veel gebruikt en zijn redelijk geprijsd. Er wordt links gereden, en het vliegveld ligt ongeveer twintig minuten rijden van Valletta.
Maltees en Engels zijn allebei officiële talen, en bijna iedereen spreekt vloeiend Engels, dus communiceren is makkelijk. Maltees is een Semitische taal die in het Latijnse alfabet wordt geschreven, en een simpel bonġu voor goedemorgen of grazzi voor dank je wordt altijd gewaardeerd. Veel Maltezers verstaan ook Italiaans. De mensen zijn hartelijk, spraakzaam en familiegericht, en katholieke tradities blijven belangrijk, vooral in de dorpen. Het sociale leven speelt zich buiten af — op de boulevards, op de pleinen en tijdens de festa's — en 's zomers wordt vaak laat gegeten.
Sliema, St Julian's, Gżira en Swieqi zijn de plekken waar de meeste buitenlanders wonen en samenkomen. Malta heeft een grote internationale gemeenschap die werkt in technologie, online gaming en financiën, duizenden studenten aan Engelse taalscholen en remote werkers die komen voor de zon en de verblijfsvergunning voor digitale nomaden. Taaluitwisselingsavonden, duikclubs, wandelgroepen, bootfeesten en beachvolleybal zijn gangbare manieren om mensen te leren kennen en zijn makkelijk te vinden via lokale groepen.
Ja. Het is klein, Engelstalig en over het algemeen veilig, en door de vele studenten, remote werkers en reizigers is het makkelijk om mensen te ontmoeten. De boulevard in Sliema, de bars van Valletta en groepsactiviteiten zoals duiken of boottochten brengen je zonder moeite onder de mensen.
Vier of vijf dagen zijn genoeg voor Valletta, de Drie Steden, Mdina en een dag aan zee. Voeg er een of twee toe voor Gozo en Comino, het deel van de reis dat de meeste bezoekers zich achteraf het best herinneren.
Niet per se. Bussen en veerboten komen bijna overal, en taxi-apps vullen de gaten op. Op Gozo, waar de bussen minder vaak rijden, kan een auto of scooter handig zijn, maar het verkeer en parkeren op het hoofdeiland kunnen stressvol zijn, en er wordt links gereden.
Voor West-Europese begrippen is het gemiddeld geprijsd. Pastizzi, bussen en veerboten zijn goedkoop, en uit eten gaan is redelijk buiten de toeristische hoofdstraten. Accommodatie in juli en augustus is de grootste kostenpost, dus boek vroeg of reis in het voorjaar of najaar.
Voor zand ga je naar Golden Bay, Għajn Tuffieħa en Mellieħa Bay op het hoofdeiland, of naar Ramla Bay op Gozo. Voor helder water en zwemmen vanaf de rotsen kun je terecht bij St Peter's Pool, de baaien van Gozo en 's ochtends vroeg de Blue Lagoon op Comino.
Malta is over het algemeen een veilige plek, en dezelfde eenvoudige regels gelden als overal: spreek de eerste keer af op een drukke openbare plek, vertel een vriend waar je heen gaat en regel je eigen vervoer naar huis. De boulevards, de pleinen van Valletta en de havenkades zijn tot laat in de avond druk, waardoor ze vanzelfsprekende plekken zijn voor een eerste ontmoeting.