Khon Kaen is het werkende hart van Noordoost-Thailand, een universiteitsstad waar de avond begint bij het meer en eindigt met gegrilde kip en kleefrijst.
RegistrerenKhon Kaen is geen toeristenstad, en dat is de beste reden om te komen. De stad ligt midden in Isan, het grote, landelijke noordoosten van Thailand, ongeveer halverwege tussen Bangkok en de Laotiaanse grens, en is uitgegroeid tot het centrum van de regio voor zaken, gezondheidszorg, bestuur en vooral onderwijs. De Universiteit van Khon Kaen, een van de grootste van het land, geeft de stad een jonge bevolking en een druk avondleven dat weinig met bezoekers te maken heeft. Er zijn geen stranden, geen beroemde ruïnes en weinig souvenirkraampjes. Wat je in plaats daarvan krijgt, is een gewone Thaise stad die in haar eigen tempo werkt: hardlopers die bij zonsopgang rondjes om de meren lopen, kantoormedewerkers en studenten die de avondmarkten vullen, gezinnen die som tam en gegrilde kip delen op lage plastic krukjes, en een pagode van negen verdiepingen die bij zonsondergang in het water weerspiegelt. De prijzen zijn lager dan in Bangkok of op de eilanden, mensen zijn nieuwsgierig naar buitenlanders in plaats van ze beu, en Engels is minder gebruikelijk, dus een paar woorden Thai helpen enorm. Khon Kaen beloont reizigers die liever een paar dagen ergens wonen dan bezienswaardigheden af te vinken.
Het grote meer aan de zuidkant van het centrum is de huiskamer van de stad. Een verhard pad loopt helemaal rond, hier en daar beschaduwd door bomen, en vanaf de late middag stroomt het vol met hardlopers, fietsers, aerobicsgroepen op harde muziek, stelletjes en gezinnen. Als het licht afneemt, zetten eetkraampjes zich langs de oevers op. Het kost niets, voelt helemaal lokaal en een volledig rondje lopen bij zonsondergang is de eenvoudigste manier om te begrijpen hoe Khon Kaen zijn avonden doorbrengt.
Aan de zuidoever van Bueng Kaen Nakhon staat het herkenningspunt van de stad: een hoge pagode van negen verdiepingen in wit, rood en goud op het terrein van Wat Nong Wang. Elke verdieping is te bezoeken, met muurschilderingen die het verhaal van Isan en de stad vertellen en vitrines met boeddhistische voorwerpen, en vanaf de bovenste verdieping heb je een weids uitzicht over het meer en de stad. Kleed je bedekt, met schouders en knieën bedekt, en doe je schoenen uit waar daarom gevraagd wordt. Het licht in de late middag is het mooist.
De Universiteit van Khon Kaen, opgericht in de jaren 1960 als eerste universiteit van het noordoosten, beslaat een uitgestrekte groene campus aan de noordwestkant van de stad, met lanen vol bomen, meren en duizenden studenten op scooters. Het is geen bezienswaardigheid in de gewone zin, maar het bepaalt alles eromheen: goedkope restaurants, cafés vol laptops en de bars van de wijk Lang Mor achter de campus. Een rustige wandeling of fietstocht over het terrein in de late middag laat je de jonge, alledaagse kant van de stad zien.
Een bescheiden maar de moeite waard museum over de archeologie en geschiedenis van de regio, van prehistorisch aardewerk en bronzen voorwerpen uit Isan tot gebeeldhouwde grensstenen uit de Dvaravati-periode. Er zijn ook afdelingen over het traditionele plattelandsleven, de rijstteelt en lokale ambachten. Je bent er een à twee uur, het geeft nuttige achtergrond bij het platteland dat je op dagtochten ziet, en in het hete seizoen is het een rustige, gekoelde schuilplaats.
Een tweede, kleiner meer dichter bij het noordelijke deel van het centrum, omgeven door een park met wandelpaden, sportplekken en bankjes. Het is minder bekend bij bezoekers dan Bueng Kaen Nakhon en nog meer een buurtplek, populair bij lokale gezinnen en hardlopers in de vroege ochtend en de avond. Combineer het met een ontbijt in een van de eenvoudige rijstsoep- en koffietentjes in de buurt.
Ten noorden van de stad houdt een dam in de rivier de Nam Phong een groot stuwmeer tegen, omringd door lage heuvels. In het weekend rijden lokale gezinnen erheen om te eten in drijvende restaurants en op vlotachtige platforms op het water, te zwemmen en een luie middag door te brengen. Het is het soort uitje dat inwoners van Khon Kaen echt maken, dus in het weekend sluit je je bij hen aan in plaats van bij andere toeristen. Je hebt eigen vervoer of een ingehuurde chauffeur nodig.
Een grote openlucht-avondmarkt aan de rand van het centrum, ontworpen als lifestyleplek in plaats van traditionele bazaar. Rijen eetkraampjes, winkeltjes, ambachtsstandjes en informele bars staan langs met lichtjes versierde looppaden, en op het centrale podium speelt vaak livemuziek. Er komt een jong lokaal publiek, maar ook gezinnen, en het is een van de makkelijkste plekken in de stad om een avond rond te slenteren, te eten en mensen te kijken. Openingsdagen en -tijden kunnen veranderen, dus controleer het voordat je gaat.
Lang Mor betekent "achter de universiteit", en de straten achter de Universiteit van Khon Kaen zijn waar studenten en jonge afgestudeerden uitgaan. Verwacht goedkope bars, livebands die covers van Thaise pop en rock spelen, streetfood tot diep in de nacht en een ontspannen, luidruchtig publiek. Zaken gaan vaak open en dicht, dus je kunt beter rondlopen en de drukste tafels volgen dan op een bepaalde plek af te gaan. Buitenlanders zijn hier een nieuwigheid en worden meestal hartelijk ontvangen.
Mor lam is de traditionele muziek van Isan, opgebouwd rond de khaen, een bamboe mondorgel dat het symbool van de regio is, en gezongen in het op het Laotiaans gebaseerde Isan. Moderne mor lam is luid, snel en er wordt enthousiast op gedanst; je hoort het op tempelfeesten, festivals en in sommige restaurants en muziekbars. Ook als je de woorden niet verstaat, laat een avond mor lam je de cultuur van de regio veel beter zien dan welk museum ook.
Naast Ton Tann heeft Khon Kaen veel kleinere avondmarkten en streetfoodclusters rond het centrum, bij de meren en bij de universiteit. Gegrild vlees aan spiesjes, papajasalade die op bestelling wordt gestampt, kleefrijst in gevlochten mandjes en zoete roti vind je overal. Je een weg eten langs een van deze straten is het meest authentieke vermaak dat de stad biedt, en het kost zelden meer dan een paar dollar.
Tijdens het Thaise Nieuwjaar half april houdt Khon Kaen een van de grootste Songkran-waterfestivals van het noordoosten, waarbij de Srichan Road in het centrum enkele dagen lang verandert in een lang, druk watergevecht. Rond eind november en begin december viert de stad ook haar zijdefestival, met optochten, traditionele kleding, ambachtskraampjes en optredens. Beide zijn uitstekende momenten om in de stad te zijn als je mensen wilt ontmoeten, al raken de accommodaties snel vol.
De Isan-keuken is de reden dat veel Thai uit andere regio's het noordoosten benijden. De basis is som tam (pittige groene papajasalade), larb (salade van gehakt met limoen, kruiden en geroosterde rijst), gai yang (gegrilde kip) en kleefrijst die je met de hand eet. Het district Khao Suan Kwang in de provincie Khon Kaen is in heel Thailand beroemd om zijn gegrilde kip. Vraag om minder chili — "phet noi" — als je het niet gewend bent, want de lokale standaard is erg pittig.
Ongeveer een uur ten zuidwesten van de stad ligt het district Chonnabot, een van de bekendste centra van handgeweven zijde in Thailand, vooral van mudmee, een techniek waarbij de draden vóór het weven worden afgebonden en geverfd om ingewikkelde patronen te vormen. Winkels en werkplaatsen liggen langs de hoofdweg, en in de omliggende dorpen zie je nog steeds weefgetouwen onder houten huizen. Hier rechtstreeks bij de wevers kopen steunt een ambacht dat echt deel uitmaakt van het lokale leven, geen show voor bezoekers.
Ten noordwesten van de stad ligt het gebied Phu Wiang, waar de eerste dinosaurusfossielen van Thailand werden ontdekt; verschillende soorten zijn voor het eerst beschreven op basis van vondsten hier. Het Phu Wiang Dinosaurusmuseum presenteert de fossielen en reconstructies op een manier die zowel voor volwassenen als kinderen werkt, en het nabijgelegen nationale park heeft wandelpaden naar opgravingsplekken waar botten nog bloot in de rots liggen. Het is een volledige dagtocht en je hebt eigen vervoer of een chauffeur nodig.
Doe mee aan het dagelijkse sportritueel van de stad. Vroeg in de ochtend, vóór de hitte, en vroeg in de avond komen Bueng Kaen Nakhon en Bueng Thung Sang tot leven met hardlopers, wandelaars en fietsers. Sommige hotels en winkels verhuren fietsen. Het is een eenvoudige, gezonde manier om je deel van de stad te voelen, en een vast rondje op hetzelfde uur levert al snel bekende gezichten en kleine gesprekjes op.
Een deel van de charme van Khon Kaen is zien hoe provinciaal Thailand vandaag de dag leeft. Breng een middag door in het grote winkelcentrum Central, ga naar de film, werk vanuit een specialty coffee-zaak bij de universiteit en ga daarna naar een avondmarkt om te eten. Het is niet exotisch, maar wel eerlijk, comfortabel en een goed tegenwicht voor dagen in tempels en dorpen.
November tot februari is de aangenaamste periode, met droog weer, heldere luchten en koelere avonden, en ook het zijdefestival eind november of begin december valt erin. Maart tot mei is het hete seizoen, wanneer de middagen erg heet zijn en het leven zich verplaatst naar de vroege ochtend en de avond; half april is het Songkran, de drukste en gezelligste week van het jaar. Het regenseizoen loopt ruwweg van mei tot oktober, met hevige buien die meestal snel overtrekken, een groen platteland en minder bezoekers.
Khon Kaen is uitgestrekt, en door de hitte zijn lange wandelingen een groot deel van het jaar vermoeiend. Ride-hailing-apps zoals Grab worden veel gebruikt, zijn goedkoop en de makkelijkste optie voor bezoekers. Lokale songthaews, pick-ups met bankjes in de laadbak, rijden genummerde vaste routes door de stad voor een klein bedrag, al vergen ze wat oefening. Een scooter huren is gebruikelijk, maar vereist een geldig rijbewijs en echte voorzichtigheid in het verkeer. Vanaf het vliegveld gaan er regelmatig vluchten naar Bangkok, van ongeveer een uur, en de stad ligt ook aan de noordoostelijke spoorlijn en is goed bereikbaar met langeafstandsbussen.
Thai is de officiële taal, maar thuis spreken de meeste mensen Isan, een taal die nauw verwant is aan het Laotiaans. Engels wordt gesproken in hotels, op de universiteit en door veel jongeren, maar veel minder op markten, in songthaews en in lokale restaurants, dus een vertaalapp en een paar Thaise zinnen helpen enorm. Een vriendelijk "sawasdee" en een glimlach openen de meeste deuren. Mensen in Khon Kaen staan bekend als hartelijk, relaxed en nieuwsgierig naar bezoekers, juist omdat er minder van zijn. Beleefdheid en kalmte zijn belangrijk: je stem verheffen of boosheid tonen valt slecht.
Khon Kaen heeft een bescheiden maar al lang bestaande buitenlandse gemeenschap van docenten, universiteitspersoneel, gepensioneerden en mensen die met iemand uit een lokale familie getrouwd zijn, eerder dan backpackers. Ze zijn het meest zichtbaar rond het centrum, bij de meren en in de cafés en restaurants dicht bij de universiteit. Internationale studenten en docenten aan de Universiteit van Khon Kaen vormen een andere groep. Taaluitwisselingsavonden, hardloop- en fietsgroepen rond de meren en lokale socialemediagroepen zijn de gebruikelijke manieren om mensen te leren kennen.
Ja, als je het alledaagse Thailand wilt zien in plaats van de toeristische hoogtepunten. Er zijn geen stranden of beroemde ruïnes, maar het eten is uitstekend, de meren en avondmarkten zijn levendig, de prijzen zijn laag en de mensen zijn oprecht gastvrij. Het is ook een goede uitvalsbasis voor zijdedorpen, dinosaurusplekken en de bredere Isan-regio.
Twee dagen zijn genoeg voor de meren, de pagode, het museum en een of twee avondmarkten. Voeg een dag toe voor de zijdewevers van Chonnabot en nog een voor Phu Wiang als je van dinosaurussen of het platteland houdt. Veel mensen die voor een korte stop komen, blijven uiteindelijk langer dan gepland.
De snelste manier is een binnenlandse vlucht van ongeveer een uur naar Khon Kaen Airport. Treinen op de noordoostelijke lijn en langeafstandsbussen verbinden de twee steden ook; die doen er aanzienlijk langer over, maar zijn goedkoop, en met nachtverbindingen bespaar je een nacht accommodatie.
Nee. Het is merkbaar goedkoper dan Bangkok, Phuket of Chiang Mai. Streetfood en lokale restaurants kosten heel weinig, ritjes door de stad met een ride-hailing-app zijn goedkoop en comfortabele hotels zijn redelijk geprijsd. Geïmporteerde producten en westerse restaurants zijn duurder, zoals overal in Thailand.
Je redt je zonder, maar minder makkelijk dan in toeristische gebieden. In hotels, winkelcentra en door veel jongeren wordt wat Engels gesproken; op markten en door songthaew-chauffeurs vaak niet. Een vertaalapp, een paar basiswoorden Thai en geduld zijn genoeg, en de moeite wordt gewaardeerd.
Khon Kaen is over het algemeen een veilige en ontspannen stad, en de gebruikelijke verstandige regels gelden: spreek de eerste keer af op een drukke openbare plek, vertel een vriend waar je heen gaat en regel je eigen vervoer, bijvoorbeeld met een ride-hailing-app. De oever van het meer, avondmarkten, winkelcentra en cafés bij de universiteit zijn tot in de avond druk en zijn natuurlijke plekken voor een eerste ontmoeting.