Izmir is een ontspannen havenstad aan de Egeïsche Zee die haar avonden aan het water doorbrengt, kijkend naar de zon die boven de baai ondergaat.
RegistrerenIzmir is de op twee na grootste stad van Turkije en waarschijnlijk de meest relaxte. De stad krult rond het uiteinde van een lange, beschutte golf, met bergen erachter en de Egeïsche bries ervoor, en haar geschiedenis als het antieke Smyrna gaat duizenden jaren terug — de Romeinse agora staat nog midden in de stad en een fort op de heuvel kijkt over alles uit. Eeuwenlang was het een van de grote handelshavens van de oostelijke Middellandse Zee, thuis voor Turkse, Griekse, Armeense, Joodse en Levantijnse gemeenschappen, en dat open, handelsgerichte karakter is nooit helemaal verdwenen. Vandaag is het geen badplaats maar een werkende stad van meer dan vier miljoen mensen: studenten, kantoormensen en gezinnen delen elke avond dezelfde boulevard. De Kordon is de huiskamer van de stad, veerboten steken de baai over als gewoon vervoer en de oude Kemeraltı-bazaar verkoopt nog altijd alles, van specerijen tot trouwjurken. De prijzen liggen lager dan in Istanbul, het tempo is trager en de stranden van Çeşme en de ruïnes van Efeze liggen binnen handbereik voor een dagtocht.
De boulevard langs het water van Alsancak richting Konak is het hart van de stad. Een brede strook gras, palmbomen en paden langs het water volgt de baai, en vanaf de late middag stroomt hij vol met mensen die op het gras zitten, wandelen, fietsen en kijken hoe de zon achter de heuvels aan de overkant ondergaat. Restaurants en cafés kijken over de hele lengte uit op zee. Er is hier niets waarvoor je een kaartje koopt, en dat is precies de bedoeling: hier brengt Izmir zijn vrije tijd door.
Het bekendste herkenningspunt van de stad is de sierlijke Ottomaanse klokkentoren op het Konakplein, voltooid in 1901 ter gelegenheid van het jubileum van sultan Abdülhamid II. Ernaast staat de kleine, met tegels beklede Yalı-moskee, en het plein komt direct uit op de zee en de veersteiger van Konak. Het is het natuurlijke ontmoetingspunt van de stad, op elk uur druk, en de plek waar de boulevard, de bazaar en het vervoersnet samenkomen.
Achter het Konakplein strekt zich een van de grootste historische bazaars van Turkije uit, een doolhof van smalle straatjes, overdekte passages, moskeeën, oude synagogen en karavanserais. Winkels zijn gegroepeerd per vak — goud, stof, specerijen, koperwerk, leer — en de wijk is nog steeds waar de inwoners winkelen in plaats van een toeristisch decor. Ga langs bij de gerestaureerde Kızlarağası Han, een herberg uit de achttiende eeuw waarvan de binnenplaats nu vol cafés en ambachtskraampjes zit, en drink een Turkse koffie in de schaduw.
Midden in een moderne woonwijk liggen de resten van de Romeinse marktplaats van het antieke Smyrna, herbouwd na een aardbeving in de tweede eeuw na Christus. Rijen zuilen, een lange overwelfde kelder waar ooit winkels zaten en kanalen waar nog steeds water onder je voeten stroomt, geven een echt beeld van de oude stad. Het terrein is compact, zelden druk en ligt op korte loopafstand van Kemeraltı, dus samen vormen ze een logische ochtend.
In de wijk Karataş brengt een bakstenen toren uit 1907 mensen omhoog langs de steile klif tussen de lagere straat en de huizen op de helling erboven — zo bespaar je je een klim van ruim honderd treden. De lift is gratis, en bovenaan kom je uit op een terras met een van de mooiste uitzichten over de baai. De straten eromheen, ooit het hart van de Joodse wijk van de stad, zijn heerlijk voor een rustige wandeling, inclusief de straat die vernoemd is naar zanger Dario Moreno, die in de buurt opgroeide.
Het vervallen fort op de berg Pagos, de heuvel boven de stad, gaat terug tot de hellenistische tijd; volgens de legende liet Alexander de Grote Smyrna hier na een droom opnieuw stichten. Delen van de muren staan nog, en het uitzicht over de hele golf is spectaculair, vooral in de late middag. Net onder de muren liggen kleine theetuinen. De wijk eromheen is bescheiden en niet gewend aan bezoekers, dus het makkelijkst ga je er overdag met de taxi of bus heen.
Alsancak is waar Izmir uitgaat. De zijstraten achter de boulevard zitten vol bars, meyhanes en kleine muziekzaaltjes, en op warme avonden stroomt het publiek tot laat op de stoepen. De sfeer is informeel en gemengd — studenten, jonge professionals, bezoekers — en van de ene plek naar de volgende trekken hoort bij de avond. De voetgangersstraat Kıbrıs Şehitleri Caddesi, dwars door de wijk, is het makkelijkste startpunt.
Het gezamenlijke avondritueel van de stad kost niets. In het uur voor zonsondergang verzamelen mensen zich op de grasvelden van de Kordon met thee, zonnebloempitten of een drankje, en de hele baai kleurt oranje als de zon achter de heuvels aan de overkant zakt. Aan de andere kant van het water doet de boulevard van Bostanlı in Karşıyaka hetzelfde. Het is ontspannen en gezellig, en naast onbekenden in het gras zitten is volkomen normaal.
De klassieke avond uit in Izmir is een lang diner in een meyhane, een Turkse taverne: tientallen kleine koude gerechtjes, gegrilde vis of zeevruchten, rakı aangelengd met water en gesprekken die urenlang duren. Veel van deze tavernes liggen aan de Kordon en in Alsancak, andere in Karşıyaka en Göztepe. Het is een maaltijd om te delen, dus het werkt het best in gezelschap — en gezelschap vinden is heel makkelijk.
Dit grote park bij Alsancak, geopend in de jaren dertig, heeft openluchtpodia, expositiehallen, een meer en lange lanen met bomen. Elk jaar rond eind augustus en begin september vindt hier de Internationale Beurs van Izmir plaats, een van de oudste handelsbeurzen van Turkije, met elke avond concerten en drukte tot laat. Buiten het beursseizoen is het een groene, rustige plek om te wandelen.
Voor een stad van haar omvang heeft Izmir een sterke culturele agenda. Het Internationaal Festival van Izmir en het Europees Jazzfestival van Izmir brengen klassieke muziek, jazz en wereldmuziek, soms op antieke locaties zoals Efeze. De data verschillen per jaar, dus controleer ze voordat je reist. Het hele jaar door organiseren verschillende bars in Alsancak en Bornova avonden met live rock, jazz en Turkse pop.
Veerboten varen in zo'n twintig minuten van Konak, Pasaport en Alsancak naar Karşıyaka en Bostanlı, en de inwoners gebruiken ze als gewoon vervoer. Koop een gevrek — zo noemen ze in Izmir de sesamring — en doe mee aan de traditie om stukjes naar de meeuwen te gooien die de boot volgen. Wandel aan de overkant door de marktstraat van Karşıyaka en over de lange boulevard van Bostanlı, en vaar 's avonds terug met de lichtjes van de stad voor je.
Izmir heeft zijn eigen straatvoedsel. Boyoz is een schilferig, vettig gebakje dat door de Sefardisch-Joodse gemeenschap van de stad is meegebracht, traditioneel gegeten als ontbijt met een hardgekookt ei en thee. Kumru is een zacht sesambroodje met kaas, tomaat en gedroogde worst, geroosterd tot het smelt. Neem 's ochtends een gevrek en 's avonds lokma — kleine gefrituurde deegballetjes in siroop — en je hebt gegeten zoals de stad eet.
Ongeveer een uur naar het westen met de auto of de intercitybus ligt het schiereiland Çeşme, met helder water, zandstranden en een Ottomaans kasteel aan zee. Vlakbij ligt Alaçatı, een dorp van gerestaureerde stenen huizen, windmolens op de heuvel, boetiekhotels en enkele van de beste windsurfomstandigheden van de Middellandse Zee. In de zomer is het in het weekend erg druk en duur; op een doordeweekse dag in juni of september is het op zijn mooist.
Een van de best bewaarde antieke steden van het Middellandse Zeegebied ligt bij Selçuk, ten zuiden van Izmir, en de forensentrein İZBAN rijdt helemaal tot station Selçuk. Loop over de marmeren straat langs de Bibliotheek van Celsus en het grote theater, en bezoek daarna het kleine bergdorpje Şirince, bekend om zijn oude huizen en vruchtenwijnen. Begin in de zomer vroeg — er is weinig schaduw en tegen het middaguur wordt het erg heet.
Halverwege Izmir en Çeşme is Urla uitgegroeid tot de culinaire en wijnbestemming van de regio, met familiewijnhuizen langs een bewegwijzerde wijnroute, olijfgaarden en restaurants rond lokale producten. Het oude centrum heeft een levendige straat met kunstenaarsateliers en kleine cafés. Het is rustiger en minder toeristisch dan Alaçatı en ideaal voor een kalme halve dag.
April tot begin juni en half september tot oktober zijn de beste periodes — warme, zonnige dagen, aangename avonden en vanaf eind mei zee die lekker is om te zwemmen. Juli en augustus zijn heet, vaak rond de 35 graden, al maakt de middagbries die de inwoners imbat noemen de boulevard draaglijk. Eind augustus en begin september is het tijd voor de Internationale Beurs van Izmir. De winters zijn zacht maar regenachtig, en de stad blijft levendig omdat ze niet van toerisme afhankelijk is.
Het meeste wat bezoekers willen zien — Konak, Kemeraltı, Alsancak en de Kordon — is te voet bereikbaar langs de vlakke boulevard. De oplaadbare İzmirim Kart werkt in de metro, op de forensenspoorlijn İZBAN, in trams, stadsbussen en op de veerboten, en overstappen binnen korte tijd is goedkoper. İZBAN verbindt de luchthaven Adnan Menderes in ongeveer een halfuur met Alsancak en Karşıyaka en rijdt door naar het zuiden tot Selçuk, voor Efeze. Intercitybussen naar Çeşme, Urla en verder vertrekken vanaf het centrale busstation. Taxi's zijn er volop, ze zijn geel en hebben een meter.
De taal is Turks. Engels wordt veel gesproken door jongeren, studenten en in hotels en restaurants rond Alsancak, minder in de bazaar en de buitenwijken. Een paar woorden — merhaba voor hallo, teşekkürler voor dank je — worden hartelijk ontvangen. Izmir staat al lang bekend als de meest ontspannen en naar buiten gerichte grote stad van Turkije: mensen zijn open, nieuwsgierig naar bezoekers en praten graag, en gemengde vriendengroepen die tot laat aan het water zitten zijn een dagelijks beeld. Het diner begint laat en duurt lang.
Alsancak is het centrum voor bezoekers, buitenlandse studenten en thuiswerkers, met cafés, coworkingplekken en bars op een paar straten van zee. Uitwisselingsstudenten van de universiteiten van de stad verzamelen zich in Bornova en Alsancak, terwijl Bostanlı en Karşıyaka populair zijn bij jonge professionals en expats die een rustigere boulevard willen. In de zomer trekken veel mensen naar Urla, Alaçatı en Çeşme. Taaluitwisselingsavonden, windsurf- en fietsgroepen en weekendtripjes naar de kust zijn gangbare manieren om mensen te leren kennen.
Ja. Je vindt er makkelijk je weg, de stad wordt over het algemeen als veilig beschouwd, en het avondritueel — zonsondergang op de Kordon, een veerboot over de baai, een drankje in Alsancak — brengt je zonder moeite tussen de mensen. Soloreizigers vinden Izmir vaak ontspannener en minder overweldigend dan Istanbul.
Twee of drie dagen zijn genoeg voor de boulevard, Kemeraltı, de Agora, de historische lift en een veerboot naar Karşıyaka. Voeg een dag toe voor Efeze en nog een voor Çeşme, Alaçatı of Urla, en Izmir wordt een prettige uitvalsbasis voor een week aan de Egeïsche kust.
Over het algemeen is het goedkoper dan Istanbul en veel goedkoper dan de badplaatsen in het hoogseizoen. Straatvoedsel, openbaar vervoer en veerboten zijn voordelig. Restaurants en meyhanes aan de Kordon kosten meer, en Alaçatı hoort in juli en augustus bij de duurste plekken aan de kust.
Het water in de binnenbaai bij het centrum is niet geschikt om te zwemmen. Voor stranden ga je naar het westen, naar het schiereiland Çeşme, Urla of Seferihisar, allemaal in ongeveer een uur bereikbaar met de bus of auto, waar de Egeïsche Zee helder en schoon is.
De Kordon in Alsancak is de klassieke keuze, met de zon die aan de overkant van de baai ondergaat. De boulevard van Bostanlı in Karşıyaka is een rustiger lokaal favoriet, terwijl het terras van de historische lift en de muren van Kadifekale het uitzicht van bovenaf bieden.
Izmir is een ontspannen en over het algemeen veilige stad, en de gebruikelijke verstandige regels gelden: spreek de eerste keer af op een drukke openbare plek, vertel een vriend waar je heen gaat en regel zelf je vervoer naar huis. De Kordon, de cafés van Alsancak en de veersteigers blijven tot laat in de avond druk, wat ze tot natuurlijke plekken voor een eerste ontmoeting maakt.