Hanoi is een duizend jaar oude hoofdstad van meren, scooters en straatkeukens die het grootste deel van haar leven op de stoep doorbrengt.
RegistrerenHanoi is het grootste deel van het afgelopen millennium het politieke hart van Vietnam geweest, en het voelt nog altijd ouder en trager aan dan de andere grote steden van het land. Overal in de stad liggen meren, met bomen omzoomde Franse koloniale boulevards lopen naast smalle koopmansstraatjes, en de oude wijk bewaart een wirwar van straatjes die ooit genoemd werden naar de waren die er verkocht werden. Het leven speelt zich buiten af: er wordt ontbeten op lage plastic krukjes, oude mannen schaken op de stoep, stelletjes zitten 's avonds aan het water en een eindeloze rivier van brommers stroomt overal langs. Voor bezoekers is de stad betaalbaar, het eten hoort bij het beste van Azië en het centrum rond het Hoan Kiem-meer is makkelijk te voet te verkennen. Op de eerste dag kan Hanoi luidruchtig, benauwd en overweldigend zijn, maar geduld wordt beloond. Ga zitten voor een koffie, kijk een uur lang naar de straat, en Hanoi begint betekenis te krijgen — en omdat zoveel van het dagelijks leven openbaar is, gaat een tafel delen of een gesprek beginnen met vreemden hier vanzelf.
Het kleine meer in het centrum van de stad is waar Hanoi zijn dag begint en eindigt. De Schildpadtoren staat op een piepklein eilandje in het midden, en een rode houten brug, de The Huc-brug, leidt naar de Ngoc Son-tempel op een tweede eiland. Vroeg in de ochtend staat de oever vol mensen die tai chi doen, dansen en joggen; op weekendavonden worden de straten rondom afgesloten voor verkeer en veranderen ze in een enorm wandelgebied in de open lucht. Een wandeling rond het meer duurt ongeveer een half uur en is de beste kennismaking met de stad.
Ten noorden van het meer ligt een dicht raster van smalle straten, waarvan vele nog genoemd zijn naar het ambacht dat er ooit werd uitgeoefend — Hang Bac voor zilver, Hang Gai voor zijde, Hang Ma voor papierwaren. Hoge, smalle buishuizen hebben winkels op straatniveau en gezinnen daarboven, en de stoepen dienen tegelijk als keuken, parkeerplaats en woonkamer. Het is lawaaiig en druk, en het is ook de plek waar je het best eet en de meeste avonden doorbrengt. Loop er langzaam doorheen, kijk omhoog en kijk door de deuropeningen naar binnen.
De Van Mieu werd in 1070 gesticht, gewijd aan Confucius, en huisvestte later de eerste nationale universiteit van Vietnam. Een reeks ommuurde binnenplaatsen, poorten en vijvers leidt naar de hoofdtempel, en stenen stèles op gebeeldhouwde schildpadden vermelden de namen van geleerden die de koninklijke examens haalden. Studenten komen hier nog altijd bidden voor goede resultaten voor hun examens, en afgestudeerden poseren in toga voor foto's. Ga 's ochtends, voordat de groepen arriveren.
Het grijze granieten mausoleum staat aan het brede plein waar in 1945 de onafhankelijkheid van Vietnam werd uitgeroepen. Een bezoek is gratis maar strikt formeel: bedekkende kleding, niet praten en geen handen in de zakken, en het is alleen op bepaalde dagen 's ochtends open. Eromheen liggen het presidentieel paleis, het eenvoudige paalhuis waar Ho Chi Minh woonde en werkte, en de Eénpilaarpagode, een klein houten heiligdom op één enkele zuil die uit een vijver oprijst.
Het Westmeer is het grootste meer van de stad, en de weg eromheen is zo'n zeventien kilometer lang, vlak en het best te doen per fiets. Op een smalle strook land aan de oostkant staat de Tran Quoc-pagode, die geldt als de oudste boeddhistische tempel van Hanoi, met een hoge toren van rode baksteen. De noord- en oostoever rond Tay Ho staan vol cafés, restaurants en bars met uitzicht op het water, en bij zonsondergang is dit een van de fijnste plekken van de stad.
Iets buiten het centrum vertelt dit museum het verhaal van de vierenvijftig officieel erkende etnische groepen in Vietnam, aan de hand van kleding, gereedschap, ambachten en alledaagse voorwerpen. Het mooiste deel is de tuin achter het hoofdgebouw, waar traditionele huizen op ware grootte — een hoog gemeenschapshuis, een langhuis, een graf met gesneden beelden — zijn herbouwd en betreden kunnen worden. Het is rustig, goed opgezet en geeft de context die het drukke centrum niet biedt.
Een korte straat in de oude wijk waar bars en eetkraampjes elke avond rijen piepkleine krukjes neerzetten en de menigte de rijbaan op stroomt. Het is luidruchtig, goedkoop en vol backpackers en jonge locals zij aan zij, en naast vreemden gaan zitten is precies de bedoeling. Bia hoi — licht, vers tapbier dat dagelijks wordt gebrouwen — wordt op veel hoeken van de wijk voor heel weinig geld verkocht, en een glas ervan is de klassieke manier om een avond in de stad te beginnen.
Van vrijdagavond tot zondagnacht zijn de straten rond het Hoan Kiem-meer afgesloten voor auto's en brommers. Gezinnen, stelletjes en groepen studenten wandelen langs de oever, straatartiesten en dansers trekken publiek, kinderen spelen traditionele spelletjes en het hele gebied wordt een ontmoetingsplek in de open lucht. Het is gratis, veilig en de makkelijkste plek in Hanoi om gewoon tussen de mensen te zijn.
Waterpoppenspel is een Noord-Vietnamese kunstvorm waarbij houten poppen optreden op het oppervlak van een bassin, bestuurd door poppenspelers die verborgen zitten achter een bamboescherm, op live traditionele muziek. Het Thang Long Waterpoppentheater naast het Hoan Kiem-meer heeft elke dag meerdere voorstellingen van ongeveer vijftig minuten. Het is toeristisch, maar charmant en echt uniek, en het is een makkelijk gezamenlijk plan voor een avond.
Hanoi heeft een kleine maar toegewijde livemuziekscene. Jazzclubs bij het Operagebouw en in de oude wijk hebben bijna elke avond lokale en bezoekende muzikanten, en het Operagebouw van Hanoi zelf, een door de Fransen gebouwd theater uit 1911, programmeert klassieke concerten, ballet en Vietnamese voorstellingen. Tay Ho en de straten rond de oude wijk hebben ook bars met akoestische en indie-avonden doordeweeks.
Tet, het maannieuwjaar in januari of februari, is de belangrijkste feestdag van het jaar: in de weken ervoor vullen de straten zich met perzikbloesem en kumquatboompjes, en de stad loopt leeg als iedereen naar familie gaat. Het Midherfstfestival in september of oktober is luchtiger — de Hang Ma-straat vult zich met lantaarns en speelgoed, kinderen lopen 's avonds in optochten en iedereen deelt maancakes. Beide zijn gedenkwaardige momenten om in Hanoi te zijn.
Hanoi is de bakermat van pho, de noedelsoep met rund of kip die bij het ontbijt wordt gegeten, en van bun cha, gegrild varkensvlees met rijstnoedels en kruiden in een zoetzure bouillon, meestal als lunch. Voeg daar banh cuon aan toe, fijne gestoomde rijstrolletjes, en cha ca, vis met kurkuma die aan tafel met dille wordt gebakken. Het beste eten zit vaak op de eenvoudigste plekken met één gerecht en een menigte locals. Wijs aan, ga op een krukje zitten en eet wat iedereen eet.
Eierkoffie — sterke Vietnamese koffie met een dikke, zoete room van opgeklopte eidooier en suiker erop — werd in de jaren 1940 in Hanoi uitgevonden en wordt nu in de hele stad geschonken. Probeer hem naast de andere lokale klassiekers: ijskoffie met gecondenseerde melk, kokoskoffie of gewoon een glas groene thee op de stoep. Koffie is hier een reden om een uur stil te zitten, en dat is precies hoe de inwoners het gebruiken.
Ga rond zes uur 's ochtends naar het meer. Honderden mensen zijn er al en doen tai chi, aerobics, badminton en stijldansen op draagbare speakers voordat de hitte en het verkeer komen. Het is het meest authentieke en vrolijkste uur van de dag in Hanoi, en veel bezoekers worden graag uitgenodigd om mee te doen.
De kalksteenkarsteilanden van de Ha Long-baai, UNESCO-werelderfgoed, liggen zo'n tweeënhalf tot drie uur rijden weg, en de meeste bezoekers gaan op dagtocht of maken een boottocht met overnachting. Ninh Binh, ongeveer twee uur naar het zuiden, biedt een vergelijkbaar kalksteenlandschap op het land, met rijstvelden en roeiboottochten door de grotten van Trang An. Beide zijn makkelijk te boeken vanuit Hanoi en een uitstekende pauze van de stad.
Het verkeer lijkt eerst onmogelijk, maar de regel is simpel: steek langzaam en gelijkmatig over, en de brommers stromen om je heen. Zodra je daarop vertrouwt, is Hanoi heerlijk om te voet te verkennen — de Franse wijk ten zuiden van het meer met villa's en boulevards, de Long Bien-brug over de Rode Rivier en de rustige straatjes van Truc Bach. Een fietstocht rond het Westmeer is de beste manier om de rustigere kant van de stad te zien.
Oktober tot december is meestal de prettigste tijd, met droge, zonnige dagen en aangename temperaturen. Maart en april zijn ook goed, als het warmer wordt na een milde, vaak grijze winter. Hanoi heeft vier seizoenen: de winter van december tot februari kan verrassend koel en vochtig zijn, en de zomer van mei tot september is heet, erg benauwd en brengt zware regenbuien en af en toe storm. Rond Tet loopt de stad leeg en sluiten veel zaken een aantal dagen, dus controleer de data als je in januari of februari wilt gaan.
Het centrum rond het Hoan Kiem-meer en de oude wijk verken je het best te voet. Voor langere ritten zijn taxi-apps zoals Grab goedkoop en veel gebruikt, zowel voor auto's als voor brommertaxi's, en ze tonen de prijs vooraf. Stadsbussen bedienen het grootste deel van de stad, en metrolijnen verbinden het centrum met de westelijke wijken. Vanaf luchthaven Noi Bai duurt de rit naar het centrum ongeveer drie kwartier tot een uur met de auto of de luchthavenbus. Oversteken vraagt om een rustig, gelijkmatig tempo — ren nooit en stap nooit plotseling terug.
De taal is Vietnamees, en dat is een toontaal, dus een paar woorden helpen veel — xin chào voor hallo en cảm ơn voor dank je worden erg gewaardeerd. Engels wordt steeds meer gesproken door jongeren, studenten en op plekken met veel bezoekers, maar minder door ouderen en straatverkopers. Inwoners van Hanoi lijken in het begin wat gereserveerd, en iets formeler dan mensen in het zuiden, maar ze zijn nieuwsgierig en hartelijk zodra een gesprek begint. Veel studenten oefenen graag hun Engels met buitenlanders rond de meren.
Backpackers verzamelen zich in de oude wijk, vooral rond de Ta Hien-straat en de hostels in de buurt. De gemeenschap van buitenlanders die hier langer wonen, onder wie veel Engelse leraren en remote workers, zit vooral in Tay Ho bij het Westmeer, waar cafés, coworkingplekken, internationale restaurants en yogastudio's makkelijk te vinden zijn. Taaluitwisselingen, hardloop- en fietsgroepen en weekendtrips naar de bergen in het noorden zijn gangbare manieren om mensen te ontmoeten, en je vindt ze makkelijk via lokale sociale groepen.
Ja. Hanoi is betaalbaar, het centrum is makkelijk te voet te verkennen en door de straatvoedselcultuur eet je altijd tussen andere mensen. De hostels in de oude wijk en de drukke bars van de Ta Hien-straat maken het makkelijk om andere reizigers te ontmoeten, en geweldsmisdrijven tegen bezoekers zijn zeldzaam. Waar je vooral op moet letten, zijn het verkeer en af en toe te hoge prijzen.
Drie dagen zijn genoeg voor de oude wijk, het Hoan Kiem-meer, de Tempel van de Literatuur, de omgeving van het Ho Chi Minh-mausoleum en het Westmeer, met genoeg tijd om te eten. Tel er een of twee dagen bij op voor een uitstapje naar de Ha Long-baai of Ninh Binh, en meer als je door wilt naar de bergen van Sa Pa in het noorden.
Nee, het is voor reizigers een van de betaalbaarste hoofdsteden van Azië. Een kom pho of een bord bun cha kost heel weinig, lokaal bier en koffie zijn goedkoop, en ritten met een taxi-app door de stad zijn voordelig. Internationale restaurants en luxehotels kosten meer, maar een comfortabele reis met een bescheiden budget is makkelijk.
Ze hebben een ander karakter. Hanoi is ouder, traditioneler en groener, met meren, tempels en vier seizoenen; Ho Chi Minhstad in het zuiden is groter, sneller, commerciëler en het hele jaar warm. Veel reizigers bezoeken beide, met een vlucht van ongeveer twee uur ertussen of door het land van noord naar zuid per trein of bus te doorkruisen.
Loop langzaam en in een gelijkmatig tempo, zonder plotseling te stoppen of te rennen, en de brommers gaan om je heen. Kijk naar het aankomende verkeer, steek een hand op als je je daardoor beter zichtbaar voelt, en als je twijfelt, steek dan samen met een local over. Na een dag of twee gaat het vanzelf.
Hanoi is over het algemeen een veilige stad, en dezelfde eenvoudige regels gelden als overal: spreek de eerste keer af op een drukke openbare plek, vertel een vriend waar je heen gaat en regel je eigen vervoer met een taxi-app. De omgeving van het Hoan Kiem-meer, de cafés van de oude wijk en de oever van het Westmeer zijn tot in de avond druk, wat ze tot natuurlijke plekken voor een eerste ontmoeting maakt.