Bakoe is een winderige stad aan de Kaspische Zee, waar een middeleeuwse ommuurde stad aan de voet ligt van glazen torens die oplichten als vlammen.
RegistrerenBakoe is de hoofdstad van Azerbeidzjan en de grootste stad aan de Kaspische Zee, uitgespreid rond een brede baai aan de zuidkant van het schiereiland Apsjeron. Het is een stad van lagen. In het hart ligt Icherisheher, de ommuurde oude stad met stenen steegjes, moskeeën en karavanserais, samen met de Maagdentoren en het Paleis van de Sjirvansjahs op de UNESCO-lijst geplaatst. Daaromheen staan de statige stenen herenhuizen uit de olieboom van eind negentiende en begin twintigste eeuw, en daarboven verrijzen de rondingen en het glas van de stad van de eenentwintigste eeuw. Vuur hoort al eeuwen bij de identiteit van Bakoe – op het schiereiland brandt nog steeds aardgas uit de grond – en de naam Land van het Vuur zie je overal. Als bezoeker kom je makkelijk in het ritme: lange wandelingen over de boulevard aan zee, thee in kleine peervormige glaasjes, laat dineren en een stad die naar buiten komt om te flaneren zodra de hitte van de dag voorbij is. Azerbeidzjanen staan bekend om hun gastvrijheid, en wat nieuwsgierigheid naar hun eten, muziek en taal wordt meestal hartelijk beantwoord.
Het ommuurde hart van Bakoe is een rustig doolhof van kalkstenen steegjes, kleine moskeeën, tapijtwinkels, binnenplaatscafés en oude karavanserais waar kooplieden ooit uitrustten op de routes van de Zijderoute. Er wonen nog steeds mensen, dus het voelt als een buurt en niet als een openluchtmuseum. Ga door een van de poorten in de oude muren naar binnen en verdwaal gewoon een middag; het is klein genoeg dat je altijd ergens uitkomt die je herkent. 's Avonds zijn de steegjes zacht verlicht en veel rustiger dan de drukke straten erbuiten.
Het beroemdste monument van Bakoe is een massieve stenen toren aan de rand van de oude stad. Over zijn ouderdom en oorspronkelijke functie twisten historici nog steeds, en hij is omgeven door legendes over de maagd aan wie hij zijn naam dankt. Binnen klimt een kleine tentoonstelling verdieping voor verdieping omhoog naar een dak met uitzicht over de oude stad, de boulevard en de baai. Het is het logische beginpunt voor een eerste wandeling door Icherisheher.
Op het hoogste punt van de oude stad staat het paleiscomplex van de Sjirvansjahs, de dynastie die deze regio in de middeleeuwen regeerde, grotendeels gebouwd in de vijftiende eeuw. Het omvat het paleis zelf, een moskee, een mausoleum en een badhuis, allemaal in dezelfde honingkleurige steen met fijn gebeeldhouwde deuropeningen. Het is rustig, prachtig gerestaureerd en geeft de context voor alles wat je verder in de oude stad ziet.
Het park langs de baai, aangelegd in het begin van de twintigste eeuw en sindsdien vele malen uitgebreid, loopt kilometers lang langs de Kaspische Zee. Hier wandelt 's avonds de hele stad: gezinnen, stelletjes, vriendengroepen en mensen die gewoon op een bankje naar het water zitten te kijken. Onderweg vind je het Azerbeidzjaans Tapijtmuseum in zijn gebouw in de vorm van een opgerold tapijt, een klein grachtengebied dat Klein Venetië heet, een groot reuzenrad en veel cafés. Loop er bij zonsondergang, wanneer de Flame Towers op de heuvel achter je oplichten.
Drie gebogen glazen torens op de heuvel boven de baai zijn het symbool van het moderne Bakoe geworden. Na het donker zijn hun gevels bedekt met bewegende ledschermen, het bekendst met reusachtige flakkerende vlammen die je in de hele stad ziet. Ernaast ligt het Highland Park, een terras met het beste panoramische uitzicht over de baai, de boulevard en de oude stad. Een kabelspoorweg rijdt omhoog vanaf de zee, maar je kunt ook de trappen nemen.
Een golvend wit gebouw ontworpen door Zaha Hadid, zonder rechte lijnen en zonder scherpe hoeken, dat uit het aangelegde park eromheen lijkt op te rijzen. Binnen zijn tentoonstellingszalen en een auditorium, met wisselende exposities over kunst, cultuur en design. Ook als je niet naar binnen gaat, zijn het gebouw en de glooiende gazons ervoor de moeite waard, vooral in het licht van de late namiddag.
Net buiten de muren van de oude stad ligt het Fonteinplein, de belangrijkste ontmoetingsplek van de stad, omringd door cafés, restaurants en winkels. Vandaar loopt de Nizamistraat, een lange voetgangersstraat met statige gebouwen uit de tijd van de olieboom. 's Avonds stroomt dit hele gebied vol met mensen die flaneren, op terrassen zitten en vrienden ontmoeten. Het is de makkelijkste plek in Bakoe om een avond te beginnen en je deel te voelen van het dagelijks leven van de stad.
Thee is het middelpunt van het sociale leven in Azerbeidzjan. Hij komt in kleine peervormige armudu-glaasjes, vaak met citroen, suikerklontjes en verschillende soorten vruchtenjam, en mensen zitten er urenlang bij. Traditionele theehuizen vind je in de oude stad en aan de boulevard, en veel restaurants serveren na het eten thee met zoetigheden. Een glas thee aannemen is een gesprek aannemen, en dat maakt het een ideale, ontspannen manier om tijd door te brengen met iemand die je net hebt leren kennen.
Mugham, de klassieke geïmproviseerde muziek van Azerbeidzjan, is door UNESCO erkend als immaterieel cultureel erfgoed van de wereld, en het live horen is een ontroerende ervaring. Het Internationaal Mughamcentrum aan de boulevard organiseert concerten, en in veel traditionele restaurants spelen 's avonds muzikanten. Bakoe heeft ook een lange jazztraditie, en jazzavonden en festivals horen bij de culturele kalender van de stad.
Het Azerbeidzjaans Staats Academisch Opera- en Ballettheater en de Filharmonie, gelegen in een tuin bij de oude stad, bieden klassieke concerten, opera en ballet, vaak voor bescheiden prijzen. De gebouwen zelf horen bij de ervaring. Een concert hier is een elegant avondplan dat niet om drinken draait en je achteraf genoeg te praten geeft.
Het lentefeest Novruz, gevierd rond de lente-equinox in maart, is de meest geliefde feestdag van het jaar. Straten en pleinen worden versierd, er worden kleine vuurtjes aangestoken waar men voor geluk overheen springt, en huizen en winkels vullen zich met zoet gebak zoals pakhlava en shakarbura. Er zijn openbare concerten en festiviteiten in de oude stad en in het centrum. Als je data flexibel zijn, is het een prachtige tijd om Bakoe op zijn gastvrijst te zien.
Ongeveer een uur rijden ten zuidwesten van de stad ligt het rotskunstlandschap van Gobustan, UNESCO-werelderfgoed, met duizenden tekeningen van jagers, dieren, dansers en boten, gemaakt over vele duizenden jaren. Een modern museum legt de plek uit voordat je tussen de rotsen gaat wandelen. De meeste tours combineren het met de moddervulkanen in de buurt, kleine borrelende kegels van koude grijze modder op een kale heuvel die vreemd en onvergetelijk zijn.
Op een heuvel ten noorden van de stad brandt aardgas dat uit de grond sijpelt al zolang iedereen zich kan herinneren. Het vormt een vlammenmuur van enkele meters lang die nooit dooft, zelfs niet in de regen. Het is het indrukwekkendst na het donker. Vaak wordt het gecombineerd met een bezoek aan de vuurtempel Ateshgah in Surakhani, een versterkt complex dat verbonden is met de vuuraanbidders en reizende kooplieden van vroegere eeuwen.
De Azerbeidzjaanse keuken is gul en seizoensgebonden. Probeer plov, het rijstgerecht met saffraan dat bij bijzondere gelegenheden wordt geserveerd, dolma in wijnbladeren, qutab – dunne pannenkoekjes gevuld met groene kruiden, vlees of pompoen – en lamskebab gegrild op houtskool. Verse kruiden, kaas en brood komen bij bijna elke maaltijd op tafel. Veel kleine gerechtjes delen is normaal, dus een diner met nieuwe kennissen wordt al snel gezellig.
Neem vroeg in de avond de kabelspoorweg vanaf de boulevard naar het Highland Park en kijk hoe de baai van kleur verandert terwijl de zon ondergaat en de lichten van de stad een voor een aangaan. Blijf tot de Flame Towers hun lichtshow beginnen en loop dan de trappen af naar de zee om te gaan eten.
Buiten de stad heeft het schiereiland Apsjeron een heel ander karakter: dorpen met oude stenen huizen, kleine middeleeuwse vestingen, vijgen- en olijfgaarden en zandstranden langs de Kaspische Zee aan de noordkust. In de zomer trekken inwoners van Bakoe in het weekend naar de stranden. Met een auto of chauffeur voor een dag combineer je een burcht, een strand en een lunch in een dorp.
De lente, van april tot juni, en de herfst, van september tot oktober, zijn de aangenaamste periodes, met warme dagen en prettige avonden om langs de zee te wandelen. De zomers zijn heet en droog, en de stad loopt een beetje leeg omdat mensen naar de stranden en de bergen trekken. De winters zijn vrij mild maar grijs, met af en toe een koude periode en sneeuw. Bakoe staat bekend als de stad van de winden, en harde windstoten vanaf de Kaspische Zee komen het hele jaar voor, dus neem een extra laag mee. Novruz in maart is een bijzondere tijd voor een bezoek.
Het centrum – de oude stad, het Fonteinplein, de Nizamistraat en de boulevard – is compact en makkelijk te voet te verkennen. De metro van Bakoe is goedkoop en efficiënt, en de oudere stations zijn versierd met marmer en mozaïeken. Een oplaadbare BakuCard gebruik je voor de metro en de stadsbussen. Taxi-apps worden veel gebruikt en zijn goedkoop, en meestal makkelijker dan een prijs afspreken met een straattaxi. Een expresbus verbindt de luchthaven met het centrum. De inreisregels, waaronder het elektronische visum dat voor veel nationaliteiten beschikbaar is, kunnen veranderen, dus controleer de officiële bronnen voordat je reist.
Azerbeidzjaans is de officiële taal; het is een Turkse taal die dicht bij het Turks staat, dus Turkssprekenden kunnen zich meestal verstaanbaar maken. Russisch wordt veel gesproken, vooral door ouderen, en Engels komt steeds vaker voor bij jongeren en in hotels, cafés en restaurants. Een paar woorden – salam voor hallo en sağ ol voor dank je – worden hartelijk ontvangen. De samenleving is gezinsgericht en enigszins traditioneel, dus beleefd en respectvol gedrag in het openbaar wordt zeer gewaardeerd. Gastvrijheid wordt serieus genomen, en uitnodigingen voor thee zijn gewoon.
Reizigers en buitenlandse inwoners komen vooral samen in het centrum, rond het Fonteinplein, de Nizamistraat en de straten bij de oude stad, waar de meeste cafés, bars en restaurants geconcentreerd zijn. De boulevard is voor iedereen de gezamenlijke huiskamer van de stad. Expats die in de energiesector, de diplomatie en het internationale bedrijfsleven werken vormen een gemeenschap die er al lang is, en studenten en jonge professionals ontmoeten elkaar bij culturele evenementen, taaluitwisselingen en concerten, die je makkelijk vindt via lokale sociale groepen.
Ja. Het centrum is compact, makkelijk te belopen en wordt over het algemeen als veilig beschouwd, en de avondwandeling over de boulevard brengt je zonder moeite tussen de mensen. Soloreizigers vinden Azerbeidzjanen vaak nieuwsgierig en gastvrij, en theehuizen en cafés zijn prettige plekken om in je eentje te zitten.
Drie dagen is genoeg voor de oude stad, de boulevard, de Flame Towers, het Heydar Aliyev Center en een halve dag naar Gobustan en de moddervulkanen. Tel er een dag bij op voor Yanar Dag, de Ateshgah-tempel en het schiereiland Apsjeron, of meer als je de bergen en de stadjes buiten de hoofdstad wilt bezoeken.
Dat hangt af van je nationaliteit. Veel bezoekers kunnen voor vertrek online een elektronisch visum aanvragen, en sommige nationaliteiten hebben er helemaal geen nodig. De eisen veranderen af en toe, dus controleer altijd de officiële overheidsbronnen voor de actuele regels voordat je boekt.
Dagelijkse kosten zoals openbaar vervoer, taxi's via apps, thee en lokaal eten zijn gematigd vergeleken met de meeste Europese hoofdsteden. Chique restaurants, internationale hotels en het nachtleven in het centrum kunnen flink duurder zijn, dus de kosten hangen sterk af van hoe je reist.
Bakoe is een moderne stad en de dagelijkse kleding lijkt op die in andere Europese steden, waarbij de inwoners zich 's avonds vaak vrij netjes kleden. Bedek bij een bezoek aan moskeeën je schouders en knieën, en vrouwen nemen best een sjaal mee om hun haar te bedekken. Een winddichte laag is in elk seizoen handig.
Bakoe is over het algemeen een veilige stad, en dezelfde eenvoudige regels gelden als overal: spreek de eerste keer af op een drukke openbare plek, vertel een vriend waar je heen gaat en regel je eigen vervoer. De boulevard, het Fonteinplein en de cafés rond de Nizamistraat blijven tot laat in de avond druk, en dat maakt ze tot natuurlijke plekken voor een eerste ontmoeting.