Ang Montreal ay isang lungsod na nagsasalita ng Pranses sa isang isla, na sinasagot ang mahahabang taglamig ng mga tag-init na buong ginugugol sa labas.
Mag-sign UpAng Montreal ang pinakamalaking lungsod sa Quebec at ikalawang pinakamalaki sa Canada, itinayo sa isang isla sa Ilog Saint Lawrence sa paligid ng maliit na bundok na tinatawag lang ng mga residente na ang Bundok. Isa itong lungsod ng dalawang wika: Pranses ang opisyal na wika at ang pinakamadalas mong maririnig, pero malawak ding sinasalita ang Ingles, at maraming taga-Montreal ang nagpapalit-palit ng dalawa sa iisang pangungusap. Ang mga batong kalye ng Old Montreal ay mula pa sa panahon ng kolonyang Pranses, habang kilala ang Plateau at Mile End sa makukulay na magkakadikit na bahay na may hagdang nasa labas, mga café, mga panaderya ng bagel, at masiglang eksena ng sining at musika. Ang klima ang humuhubog sa lahat. Mahaba, maniyebe at napakalamig ang mga taglamig, at hinaharap ito ng lungsod sa pamamagitan ng mga ice rink, mga festival ng taglamig at isang network ng mga daanan sa ilalim ng lupa. Pagdating ng mainit na panahon, halos magdamag na lumilipat sa labas ang buhay: nagbubukas ang mga terrace, napupuno ang mga parke, at isang mahabang serye ng mga festival, marami ang libre, ang sumasakop sa mga kalye. Para sa bisita, ang lungsod ay relaks, malikhain at palakaibigan, mas Europeo ang ritmo kaysa sa karamihan ng Hilagang Amerika, at madaling ma-enjoy kahit katamtaman ang budget.
Ang makasaysayang distrito sa tabi ng ilog ang pinakamatandang bahagi ng lungsod, na may mga kalyeng bato, mga gusaling gawa sa abuhing bato, maliliit na plaza at mga kalesa. Pababa ang Place Jacques-Cartier mula sa City Hall patungo sa tubig, at ang Bonsecours Market na may pilak na simboryo ay isa sa mga pinakakilalang palatandaan ng lungsod. Sa kahabaan ng Lumang Daungan ay may mahabang promenade sa tabing-tubig na may Ferris wheel, isang clock tower na may maliit na urban beach, at mga daanan ng bisikleta. Siksikan ito ng bisita tuwing tag-init, pero tahimik at maganda tuwing maagang umaga at gabi.
Mukhang simple mula sa labas ang malaking simbahang Gothic Revival sa Place d'Armes, pero tanyag ang loob nito dahil sa malalim na asul na kisameng may arko na puno ng gintong bituin, masalimuot na ukit sa kahoy, at mga stained glass na nagkukuwento ng kasaysayan ng lungsod. May bayad ang pagpasok para sa mga bisita, at tuwing gabi ay ipinapalabas ng basilika ang AURA, isang palabas ng ilaw at musika na iprinoproyekto sa buong loob. Ang plaza sa harap, na napapalibutan ng mga makasaysayang gusali ng bangko, ay isa sa mga pinakanakukunan ng litrato sa Old Montreal.
Ang luntiang burol sa gitna ng lungsod ay idinisenyo ni Frederick Law Olmsted, ang gumawa ng Central Park sa New York, at binuksan noong 1876. Ang mga landas at hagdan ay dumadaan sa gubat patungo sa Kondiaronk Belvedere, isang malawak na terrace na may klasikong tanaw ng mga skyscraper ng downtown at ng ilog sa likod nito. Paboritong lugar ang Beaver Lake para sa piknik tuwing tag-init at pag-iskate tuwing taglamig, at ang nag-iilaw na krus sa tuktok ay tanaw mula sa malaking bahagi ng lungsod sa gabi.
Ang magkatabing distritong ito ang larawang nasa isip ng karamihan tungkol sa araw-araw na Montreal: mga magkakadikit na bahay na may paikot-ikot na bakal na hagdan sa labas, malililim na kalye, mga mural, mga independiyenteng tindahan at mga café sa bawat kanto. Puno ng mga bar at restawran ang Boulevard Saint-Laurent at Rue Saint-Denis, at nasa Mile End ang dalawang tanyag na magkaribal na panaderya ng bagel, ang St-Viateur at Fairmount, na parehong bukas buong araw at gabi. Ang paglalakad o pagbibisikleta rito nang walang plano ay isa sa pinakamahusay na paraan para maunawaan ang lungsod.
Sa puso ng Little Italy ay isa sa pinakamalalaking open-air na palengke sa Hilagang Amerika, bukas buong taon at may bahaging may bubong tuwing taglamig. Nagbebenta ang mga magsasaka mula sa buong Quebec ng prutas, gulay, produktong maple, keso at bulaklak, at nag-aalok ang mga kalapit na puwesto at café ng lahat, mula sariwang talaba hanggang crêpe. Isa itong masigla at lokal na lugar para magpalipas ng umaga at magandang pagpapakilala sa pagkain ng Quebec. Ang Atwater Market sa tabi ng Lachine Canal ay mas maliit at kasing-kaaya-ayang alternatibo.
Sakop ng Parc Jean-Drapeau ang dalawang isla sa ilog na mararating sa metro, na may mga landas, isang beach, ang museong Biosphère, at mga lugar na pinagdarausan ng malalaking festival tuwing tag-init. Sa silangan ng lungsod naroon ang Olympic Park mula sa Palaro ng 1976, kasama ang nakahilig na tore ng Olympic Stadium, ang Biodôme na may muling nilikhang likas na kapaligiran, at ang malawak na Botanical Garden, isa sa pinakamalalaki sa mundo. Parehong pupuno ng buong araw ang dalawang lugar, lalo na kapag maganda ang panahon.
Mula Hunyo hanggang Agosto, halos linggo-linggo ay may festival sa Montreal. Pinupuno ng Montreal International Jazz Festival sa katapusan ng Hunyo at simula ng Hulyo ang Quartier des Spectacles ng libreng konsiyerto sa labas, nagdadala ng komedya ang Just for Laughs tuwing Hulyo, at umaakit ang Osheaga ng malalaking tao sa Parc Jean-Drapeau sa kalagitnaan ng tag-init. Ang mga libreng palabas sa labas ay perpektong paraan para makakilala ng tao, dahil relaks, nasa labas at masaya ang lahat.
Ang 5 à 7 ang lokal na tawag sa inuman pagkatapos ng trabaho, isang relaks na tradisyon sa maagang gabi kung kailan nag-aalok ang mga bar ng mas murang inumin at nagkikita ang magkakatrabaho at magkakaibigan bago maghapunan. Kapag mainit ang panahon, lumilipat ito sa mga terrace na sumasakop sa mga bangketa ng Saint-Denis, Saint-Laurent, Avenue du Mont-Royal at Old Montreal. Ito ang pinakamadaling oras para sumali sa isang grupo, dahil impormal ang kapaligiran at kusang nagsisimula ang mga usapan.
Maraming restawran sa Montreal, lalo na sa Plateau, ang may karatulang apportez votre vin, ibig sabihin ay magdala ka ng sarili mong alak. Bibili ka ng isang bote sa tindahan ng alak o sa tindahan sa kanto at bubuksan ito ng restawran para sa iyo, kadalasan nang walang bayad. Dahil dito, mas mura ang paghapunan sa labas at nagkakaroon ang gabi ng relaks at palakaibigang pakiramdam na bagay sa una o ikalawang pagkikita.
May malakas na independiyenteng eksena ng musika ang Montreal at nightlife na mas tumatagal kaysa sa karamihan ng mga lungsod sa Canada, na may mga bar na bukas hanggang alas-tres ng madaling-araw. Ang Boulevard Saint-Laurent, na kilala bilang the Main, ang pangunahing gulugod ng nightlife na may mga club, cocktail bar at venue ng konsiyerto, habang may mas maliliit na bar at lugar ng live na musika ang Plateau at Mile End. Tinitipon ng Quartier des Spectacles ang mga teatro at concert hall sa paligid ng Place des Arts.
Hindi nagtatago sa taglamig ang mga taga-Montreal; ipinagdiriwang nila ito. Nagdaraos ang Igloofest ng mga party ng electronic music sa labas sa Lumang Daungan tuwing malalamig na gabi ng taglamig, kung saan sumasayaw ang mga tao na naka-snowsuit. Nagdadala ang Montréal en Lumière tuwing Pebrero ng mga kaganapang pagkain, instalasyon ng ilaw at aktibidad sa labas sa Quartier des Spectacles. Ang pag-iskate sa Lumang Daungan o sa Beaver Lake sa Mont Royal ay isang klasikong gabi ng taglamig at napakagandang paraan para makilala ang palakaibigang panig ng lungsod.
Seryoso ang Montreal sa ilang pagkain. Mas maliit, mas siksik at mas matamis ang mga bagel dito kaysa sa New York, pinakukuluan sa tubig na may pulot at niluluto sa hurnong de-kahoy. Tradisyon ng lungsod ang sandwich na smoked meat, at inihahain ito ng Schwartz's sa Boulevard Saint-Laurent mula pa noong 1928. Ang poutine, patatas na prito na may piraso ng cheese curd at gravy, ay ang comfort food ng Quebec na dapat matikman ng lahat kahit minsan, mas mainam kung hatinggabi.
May malawak na network ng mga daanan ng bisikleta ang lungsod, at pinadadali ng BIXI bike-share, na available mula tagsibol hanggang huling bahagi ng taglagas, ang paggamit nito. Nagsisimula ang daanan sa kahabaan ng Lachine Canal sa Lumang Daungan at dumaraan sa mga lumang gusaling pang-industriya, sa Atwater Market at sa distrito ng Saint-Henri, na may madamong pampang para magpahinga sa daan. Patag ito, magandang tanawin, at relaks na aktibidad para sa dalawa.
Tuwing Linggo ng hapon sa maiinit na buwan, nagtitipon ang mga tambolero sa paligid ng monumento ni George-Étienne Cartier sa paanan ng Mont Royal, at daan-daang tao ang dumarating para makinig, sumayaw, mag-piknik at mag-slackline sa damuhan. Libre ito, impormal at isa sa mga pinakapalakaibigang sandali ng linggo, isang madaling lugar para magsimula ng usapan.
Ang downtown ng Montreal ay pinag-uugnay ng malawak na network ng mga daanang pantao na tinatawag na RÉSO, na nagdudugtong sa mga istasyon ng metro, shopping center, tore ng opisina at unibersidad. Hindi ito iisang atraksyon kundi praktikal na paraan para makagalaw sa kasagsagan ng taglamig nang hindi lumalabas, at kakaibang tanawin mismo. Isabay ito sa Montreal Museum of Fine Arts sa Sherbrooke Street, ang pinakamatandang museo ng sining sa Canada.
Itinayo para sa pandaigdigang eksposisyong Expo 67, ang Habitat 67 ay tanyag na residential complex na gawa sa mga nakapatong na bloke ng kongkreto sa pampang ng ilog, na tinitirhan pa rin hanggang ngayon; matatanaw ito mula sa labas at mula sa mga kalapit na landas sa tabing-ilog. Tuwing tag-init, may mga river shuttle mula sa Lumang Daungan patungo sa mga isla at sa timog na pampang, at kabilang sa pinakamaganda ang tanaw ng skyline ng lungsod mula sa tubig.
Ang huling bahagi ng Mayo hanggang unang bahagi ng Oktubre ang pinakamagandang panahon. Mainit at minsan maalinsangan ang tag-init, kasama ang mahabang panahon ng festival mula Hunyo hanggang Agosto, at nagdadala ang Setyembre at unang bahagi ng Oktubre ng kaaya-ayang temperatura at kulay ng taglagas sa Mont Royal. Napakalamig ng taglamig mula Disyembre hanggang Marso, madalas na mas mababa nang malaki sa zero, at maniyebe, pero may sarili itong ganda sa pag-iskate, mga festival ng taglamig at maaaliwalas na café, basta't may dala kang angkop na damit. Huli dumating ang tagsibol at madalas maputik at pabago-bago.
Mabilis, malinis at simple ang metro, na may apat na linya na sumasaklaw sa downtown, Plateau, Old Montreal at Olympic Park, at pinupunan ng mga bus ang mga puwang. Nag-uugnay ang bus 747 sa paliparan at downtown buong araw at gabi. Kaaya-ayang galugarin nang naglalakad ang mga sentrong distrito, at mula tagsibol hanggang huling bahagi ng taglagas, ginagawa ng BIXI at ng maraming daanan ng bisikleta ang pagbibisikleta bilang pinakamasayang paraan ng paglibot. Available kahit saan ang mga taxi at ride-hailing app.
Pranses ang opisyal na wika ng Quebec at ang wika ng pang-araw-araw na buhay para sa karamihan ng taga-Montreal, pero malawak na sinasalita ang Ingles, lalo na sa downtown at sa kanlurang bahagi ng lungsod. Maraming tindahan ang bumabati sa mga customer ng Bonjour-Hi para mapili mo ang iyong wika. Pinahahalagahan ang pagsisimula sa simpleng bonjour, kahit magpatuloy pa sa Ingles ang usapan. Karaniwang palakaibigan, relaks at bukas sa usapan ang mga taga-Montreal, lalo na sa mga terrace, festival at parke. Sa mga restawran at bar, inaasahan ang tip na mga 15 hanggang 20 porsiyento.
Ang Plateau, Mile End at Saint-Henri ang pinakapopular na lugar sa mga kabataang internasyonal, na may mga café, bar at co-working space, habang umaakit ang Griffintown at downtown ng mga bagong dating at estudyante. Dahil sa ilang malalaking unibersidad, kabilang ang McGill at Concordia, may malaking populasyon ng internasyonal na estudyante ang lungsod na nagpapanatiling aktibo ang mga language exchange, social club at kultural na kaganapan. Tuwing tag-init, ang mga festival, parke at ang Tam-Tams tuwing Linggo ang pinakamadaling lugar para makakilala ng mga lokal at ibang manlalakbay.
Oo. Ligtas ito, madaling libutin sa metro at nang naglalakad, at karaniwang relaks at bukas ang mga residente. Pinadadali ng mga festival, terrace, palengke at mga pagtitipon tuwing Linggo sa Mont Royal ang pakikipagkilala, at dahil sa malaking populasyon ng estudyante at internasyonal, palaging may mga social event at language exchange na puwede mong salihan.
Sapat ang tatlo hanggang apat na araw para sa Old Montreal, Mont Royal, Plateau at Mile End, Jean-Talon Market, at isang gabi ng festival o nightlife. Magdagdag ng isang araw para sa Olympic Park at mga isla, o para sa biyahe sa Quebec City o sa kanayunan.
Hindi. Malawak na nauunawaan ang Ingles, lalo na sa downtown at sa mga lugar ng turista. Gayunman, Pranses ang pangunahing wika ng pang-araw-araw na buhay, at pinahahalagahan ang pagsisimula sa bonjour at merci. Ang pag-aaral ng ilang salita ay nagpapainit sa mga usapan at nakatutulong sa labas ng sentro.
Isa ito sa mas abot-kayang malalaking lungsod sa Canada. Ang mga presyong nakapaskil sa mga tindahan at restawran ay kadalasang hindi kasama ang sales tax, na idinaragdag sa kahera, at inaasahan pa ang tip. Nakatutulong ang mga palengke, mga restawran na puwedeng magdala ng sariling alak, libreng festival at pampublikong parke para mapanatiling mababa ang gastos.
Napakalamig. Mula Disyembre hanggang Marso, madalas na mas mababa nang malaki sa zero ang temperatura, at maaaring maramdaman pang mas malamig dahil sa hangin. Sa makapal na coat, bonnet, guwantes at hindi tinatagusan ng tubig na bota, kayang-kaya ito, at pinadadali ng lungsod sa ilalim ng lupa, metro at mga café ang pagpapainit.
Ligtas na lungsod ang Montreal, at umiiral ang karaniwang matinong patakaran: sa unang pagkakataon, magkita sa mataong pampublikong lugar, sabihin sa isang kaibigan kung saan ka pupunta, at ikaw mismo ang mag-ayos ng sasakyan pauwi. Mataong hanggang gabi ang mga terrace, palengke, Mont Royal Park at Lumang Daungan, at natural na lugar ang mga ito para sa unang pagkikita.