เม็กซิโกซิตีเป็นเมืองหลวงขนาดมหึมาบนที่สูง สร้างทับซากเมืองบนเกาะของชาวแอซเท็ก และเมื่ออยู่บนถนนจริง ๆ เมืองนี้เป็นมิตรกว่าที่ขนาดของมันชวนให้คิดมาก
สมัครสมาชิกเม็กซิโกซิตีเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีผู้คนมากกว่ายี่สิบล้านคนในเขตปริมณฑล และตั้งอยู่ที่ความสูงราว 2240 เมตรในหุบเขาที่รายล้อมด้วยภูเขาและภูเขาไฟ เมืองนี้เริ่มต้นจากเตนอชตีตลัน เมืองหลวงของชาวแอซเท็กที่สร้างบนเกาะกลางทะเลสาบ แล้วเมืองของสเปนก็ถูกสร้างทับลงไปตรง ๆ มหาวิหารตั้งอยู่ติดกับซากเทมโปลมายอร์ที่ขุดค้นพบ ส่วนย่านเมืองเก่าและคลองโซชีมิลโกได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกขององค์การยูเนสโกตั้งแต่ปี 1987 ทุกวันนี้ที่นี่คือเมืองหลวงแห่งพิพิธภัณฑ์ จิตรกรรมฝาผนัง ตลาด และอาหารริมทางที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เมื่อมองจากสนามบิน ขนาดของเมืองอาจทำให้รู้สึกท่วมท้น แต่ไม่มีใครใช้ชีวิตทั่วทั้งเมือง นักเดินทางมักพักอยู่ในไม่กี่ย่านที่เดินเที่ยวได้ ได้แก่ ย่านเมืองเก่า ย่านโรมาและกอนเดซาที่ร่มรื่น และโกโยอากันที่ยังมีกลิ่นอายยุคอาณานิคม แต่ละย่านมีสวน คาเฟ่ และจังหวะยามเย็นของตัวเอง ชีวิตดำเนินไปกลางแจ้ง รอบลานกว้าง ร้านทาโก้ และม้านั่งในสวน ผู้คนสุภาพและช่างสงสัย ทำให้ที่นี่เป็นเมืองที่รู้จักใครสักคนได้ง่าย
โซกาโลเป็นหนึ่งในลานสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดในโลก ล้อมรอบด้วยมหาวิหารเมโทรโพลิแทนและทำเนียบแห่งชาติ ซึ่งภายในมีจิตรกรรมฝาผนังของดิเอโก ริเวรา เล่าประวัติศาสตร์เม็กซิโกเต็มบันไดหลักและระเบียงชั้นบน ติดกับมหาวิหารคือซากเทมโปลมายอร์ วิหารใหญ่แห่งเตนอชตีตลัน ที่ถูกขุดค้นหลังปี 1978 และมีพิพิธภัณฑ์ยอดเยี่ยมอยู่ในพื้นที่ ถนนโดยรอบเต็มไปด้วยคฤหาสน์ยุคอาณานิคม โบสถ์ และร้านเหล้าคันตินาเก่าแก่ ส่วนถนนคนเดินมาเดโรเชื่อมลานนี้กับสวนอาลาเมดา
พระราชวังหินอ่อนสีขาวที่มีโดมกระเบื้องสีทองคืออาคารที่โดดเด่นที่สุดของเมือง สร้างเสร็จในปี 1934 ใช้จัดการแสดงโอเปราและการเต้นรำ และมีจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่ของริเวรา โอรอสโก และซิเกโรส ด้านหน้าคือสวนอาลาเมดาเซนทรัล สวนสาธารณะที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปอเมริกา มีน้ำพุ ทางเดินร่มไม้ และม้านั่งที่เต็มไปด้วยครอบครัวและคู่รักในวันหยุดสุดสัปดาห์ หากอยากเห็นวิวพระราชวังและเมืองที่สวยที่สุด ให้นั่งลิฟต์ขึ้นจุดชมวิวของตอร์เรลาตีโนอาเมริกานาฝั่งตรงข้าม
ชาปุลเตเปกเป็นสวนป่าขนาดใหญ่ทางตะวันตกของใจกลางเมือง มีทะเลสาบ สวนสัตว์ ทางเดิน และปราสาทบนเนินเขาซึ่งปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์แห่งชาติ ที่ขอบสวนคือพิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยาแห่งชาติ เปิดเมื่อปี 1964 และเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่ยิ่งใหญ่ของโลก ศิลาสุริยะของชาวแอซเท็กและสมบัติของอารยธรรมมายา โอลเมก และเตโอตีวากันจัดแสดงเต็มห้องแล้วห้องเล่า ควรเผื่อเวลาอย่างน้อยครึ่งวันและไปถึงตอนเปิด
อดีตหมู่บ้านทางใต้ของเมือง ปัจจุบันเป็นย่านที่มีตรอกปูหิน โบสถ์ยุคอาณานิคม น้ำพุรูปหมาป่าโคโยตี และลานกลางสองแห่งที่ร่มรื่นซึ่งเต็มไปด้วยนักแสดงริมทางและคนขายไอศกรีม กาซาอาซุล บ้านสีฟ้าที่ฟรีดา คาห์โล เกิดและเสียชีวิต ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ บัตรมักขายหมด จึงควรจองออนไลน์ล่วงหน้า จากนั้นเดินไปตลาดในร่มของโกโยอากันเพื่อกินโตสตาดา หรือนั่งม้านั่งในลานแล้วดูชีวิตประจำวันของย่านนี้
ทางใต้สุดของเมือง คลองสุดท้ายของระบบทะเลสาบโบราณยังคงอยู่ระหว่างสวนลอยน้ำที่เรียกว่าชินัมปา ซึ่งยังใช้ปลูกดอกไม้และผักจนถึงทุกวันนี้ เรือท้องแบนทาสีสดใสที่เรียกว่าตราฮิเนราพาผู้คนล่องไปตามคลอง ขณะที่เรือลำอื่นแล่นมาเทียบเพื่อขายอาหาร เครื่องดื่ม และเพลงมาเรียชี ช่วงสุดสัปดาห์จะคึกคักและครึกครื้น ส่วนเช้าวันธรรมดาจะเงียบสงบและเขียวขจี ตกลงราคาและระยะเวลากับคนพายเรือก่อนออกเดินทาง
สองย่านที่อยู่ติดกันนี้คือที่ที่นักเดินทางจำนวนมากใช้เวลาส่วนใหญ่ในที่สุด ถนนกว้างที่มีทางเดินหญ้ากลางถนน บ้านสไตล์อาร์ตเดโคและอาร์ตนูโว ร้านหนังสืออิสระ ร้านขนมปัง แกลเลอรี และร้านอาหาร ทำให้ที่นี่เป็นส่วนที่น่าเดินเล่นแบบไม่ต้องวางแผนที่สุดของเมือง สวนเม็กซิโกและสวนสเปนคือหัวใจสีเขียวของกอนเดซา ส่วนความคึกคักของโรมาอยู่บนถนนอัลบาโร โอเบรกอน และถนนรอบลานรีโอเดจาเนโร
มวยปล้ำอาชีพของเม็กซิโกเป็นทั้งกีฬาและละคร มีทั้งฮีโร่และตัวร้ายสวมหน้ากาก ท่ากระโดดลอยตัวจากเชือก และผู้ชมที่ตะโกน ร้องเพลง และด่ากรรมการด้วยความรักใคร่ อาเรนาเม็กซิโกในย่านด็อกโตเรสจัดการแข่งขันหลายคืนต่อสัปดาห์ ไปเป็นกลุ่มหรือซื้อบัตรจากผู้ขายที่เชื่อถือได้ ใช้แท็กซี่หรือรถจากแอปทั้งขาไปและขากลับ แล้วซื้อหน้ากากข้างนอกเป็นของที่ระลึก
โรมา กอนเดซา และย่านเมืองเก่าเต็มไปด้วยบาร์ที่เสิร์ฟเมซกาล สุรากลั่นจากอะกาเวที่มีกลิ่นควันจากรัฐโออาฮากาและรัฐอื่น ๆ มักเสิร์ฟคู่กับส้มฝานและเกลือพริก คันตินาแบบดั้งเดิมบางแห่งเปิดมาเป็นร้อยปี ยังคงเสิร์ฟกับแกล้มเล็ก ๆ ฟรีพร้อมเครื่องดื่มในช่วงบ่าย ค่ำคืนเริ่มดึกและย้ายจากร้านหนึ่งไปอีกร้าน บรรยากาศสบาย ๆ และชวนโต๊ะข้าง ๆ คุยได้ง่าย
ลานการิบัลดีทางเหนือของย่านเมืองเก่าคือที่ที่วงมาเรียชีในชุดประดับเงินมารวมตัวกันตอนค่ำเพื่อเล่นเพลงให้ใครก็ตามที่ขอ แม้ไม่จ่ายเงินก็นั่งฟังหลายวงพร้อมกันจากม้านั่งได้ ควรไปช่วงหัวค่ำ ไม่ใช่ดึกดื่น ดูแลข้าวของให้ดี แล้วนั่งรถกลับตรงไปที่พัก
คณะบัลเลต์พื้นบ้านแสดงระบำประจำภูมิภาคจากทั่วเม็กซิโกในชุดหลากสีที่ปาลาซิโอเดเบยัสอาร์เตส โดยปกติหลายรอบต่อสัปดาห์ เป็นการแสดงที่ประณีตและสนุกสนาน และเป็นโอกาสได้ชมภายในพระราชวัง รวมถึงม่านเวทีกระจกอันโด่งดัง เป็นแผนร่วมกันง่าย ๆ สำหรับค่ำคืนที่ไม่ได้วนอยู่กับการดื่ม
ปลายเดือนตุลาคมถึงต้นเดือนพฤศจิกายน เมืองเต็มไปด้วยดอกดาวเรือง แท่นบูชาผู้ล่วงลับ หัวกะโหลกน้ำตาล และใบหน้าที่ถูกแต่งแต้ม มีขบวนพาเหรดใหญ่ไปตามถนนปาเซโอเดลาเรฟอร์มา ส่วนที่โซกาโล โกโยอากัน และสุสานทางใต้มีการจัดแสดงและการเฝ้ายามกลางคืน เป็นช่วงเวลาที่ซาบซึ้งและครึกครื้นสำหรับการมาเยือน และเป็นหนึ่งในสัปดาห์ที่ดีที่สุดของปีที่จะได้อยู่ท่ามกลางผู้คน ควรจองที่พักแต่เนิ่น ๆ
ห่างจากเมืองไปทางตะวันออกเฉียงเหนือราวหนึ่งชั่วโมง ซากเมืองเตโอตีวากันทอดตัวไปตามถนนแห่งความตายระหว่างพีระมิดแห่งดวงอาทิตย์และพีระมิดแห่งดวงจันทร์ มีรถโดยสารออกจากสถานีขนส่งสายเหนือเป็นประจำ และหาทัวร์ได้ทั่วไป ควรไปแต่เช้าก่อนอากาศร้อนและคนแน่น พกน้ำ หมวก และครีมกันแดด เพราะในพื้นที่แทบไม่มีร่มเงา
ทาโก้อัลปาสตอร์ที่เฉือนจากไม้เสียบย่างแนวตั้ง เกซาดิยา ตลาโกโย ทามาเลสยามเช้า และผลไม้สดโรยมะนาวกับพริก เมืองนี้กินกันริมถนนได้ทุกเวลา เลือกร้านที่คนท้องถิ่นต่อแถวยาว เพราะนั่นคือสัญญาณที่ดีที่สุดของคุณภาพและความสด ตลาดอย่างตลาดโกโยอากันและตลาดซานฮวนเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี
ทุกเช้าวันอาทิตย์ ถนนสายหลักของเมืองอย่างปาเซโอเดลาเรฟอร์มาจะปิดไม่ให้รถยนต์เข้า และเปิดให้คนปั่นจักรยาน วิ่ง และเล่นสเก็ต เช่าจักรยานจากร้านริมเส้นทางแล้วปั่นผ่านอนุสาวรีย์เทวดาแห่งอิสรภาพไปทางชาปุลเตเปก เป็นภาพที่สดใสที่สุดภาพหนึ่งของเมืองและเป็นวิธีง่าย ๆ ในการใช้เวลายามเช้าร่วมกับคนท้องถิ่น
ซานอังเฆลเป็นย่านยุคอาณานิคมที่เงียบสงบใกล้โกโยอากัน มีถนนปูหินและดอกเฟื่องฟ้า ทุกวันเสาร์ ตลาดวันเสาร์จะทำให้ลานหลักเต็มไปด้วยจิตรกร ช่างฝีมือ และแผงขายผ้า เครื่องปั้นดินเผา และเครื่องเงิน ควรไปพร้อมกับเยี่ยมชมบ้านสตูดิโอของดิเอโก ริเวรา และฟรีดา คาห์โล ที่อยู่ใกล้ ๆ และกินมื้อกลางวันยาว ๆ ในลานบ้านเก่าสักแห่ง
จุดชมวิวบนยอดตอร์เรลาตีโนอาเมริกานา ซึ่งเปิดในปี 1956 มองเห็นย่านเมืองเก่า โดมของเบยัสอาร์เตส และในวันที่ฟ้าใสจะเห็นภูเขาไฟที่ขอบฟ้า ควรขึ้นไปช่วงบ่ายแก่ ๆ เพื่อดูเมืองเปลี่ยนไปเมื่อไฟเริ่มสว่าง ท้องฟ้าใสมักเจอได้ในฤดูแล้ง โดยเฉพาะหลังฝนตก
ฤดูแล้งตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเมษายนมีแดดดีและอากาศเย็นสบายช่วงเช้าและเย็น เดือนมีนาคมและเมษายนอุ่นที่สุด ราวเดือนมิถุนายนถึงตุลาคมเป็นฤดูฝน มีฝนตกหนักช่วงสั้น ๆ ในตอนบ่าย แต่ตอนเช้ามักฟ้าใสและเมืองเขียวขจี เพราะอยู่บนที่สูงจึงไม่ค่อยร้อนจัด แต่คืนฤดูหนาวอาจหนาว ควรเตรียมเสื้อผ้าที่ใส่ซ้อนกันได้ ช่วงปลายตุลาคมถึงต้นพฤศจิกายน รอบวันแห่งความตาย เป็นช่วงที่ได้รับความนิยมที่สุดของปี
รถไฟใต้ดินมีเครือข่ายกว้าง ราคาถูกมาก และเร็ว แต่แออัดอย่างยิ่งในชั่วโมงเร่งด่วน บางสายมีตู้สำหรับผู้หญิงและเด็กเท่านั้นในช่วงที่คนแน่นที่สุด รถเมล์ด่วนเมโทรบุสวิ่งตามถนนสายหลัก และทั้งสองระบบใช้บัตรโดยสารแบบเติมเงินของเมือง จักรยานสาธารณะเอโกบีซีสะดวกในย่านโรมา กอนเดซา และใจกลางเมือง แอปเรียกรถใช้กันแพร่หลาย ราคาถูก และเป็นทางเลือกที่ง่ายที่สุดตอนกลางคืนและจากสนามบิน การจราจรติดขัดมาก ควรเผื่อเวลาให้มาก
ภาษาที่ใช้คือภาษาสเปน แม้เพียงไม่กี่คำอย่าง 'ปอร์ฟาบอร์' 'กราเซียส' 'บวยนัสตาร์เดส' ก็จะมีคนสังเกตและชื่นชม ภาษาอังกฤษใช้ได้ในโรงแรมและหลายที่ในโรมา กอนเดซา และโปลังโก ส่วนที่อื่นใช้ได้น้อยกว่า ชาวเม็กซิโกซิตีสุภาพ อบอุ่น และพูดอ้อม ๆ มารยาทเป็นเรื่องสำคัญ เมื่อเข้าร้านหรือลิฟต์ควรกล่าวทักทาย มื้อหลักกินกันช่วงกลางบ่าย และการออกไปเที่ยวยามค่ำเริ่มค่อนข้างดึก
โรมา กอนเดซา และย่านฮัวเรซที่อยู่ติดกันกลายเป็นที่อยู่ของชุมชนใหญ่ของคนทำงานทางไกลและชาวต่างชาติ มีพื้นที่ทำงานร่วม ร้านกาแฟพิเศษ และค่ำคืนแลกเปลี่ยนภาษามากมาย โปลังโกหรูหรากว่า ส่วนโกโยอากันดึงดูดนักศึกษาและศิลปิน ทัวร์เดินเท้า คลาสทำอาหาร กลุ่มปีนผาและวิ่ง รวมถึงทริปสุดสัปดาห์ไปพีระมิดหรือเมืองเล็กใกล้ ๆ เป็นวิธีทั่วไปในการพบปะผู้คน และหาได้ง่ายผ่านกลุ่มสังคมท้องถิ่น
ย่านที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ใช้เวลา ได้แก่ ย่านเมืองเก่าในเวลากลางวัน โรมา กอนเดซา โปลังโก โกโยอากัน และซานอังเฆล โดยทั่วไปถือว่าปลอดภัยหากระมัดระวังตามปกติแบบเมืองใหญ่ เก็บของมีค่าให้พ้นสายตา ตอนกลางคืนใช้แอปเรียกรถแทนการโบกแท็กซี่ริมถนน และถามคนท้องถิ่นก่อนไปสำรวจย่านที่ไม่คุ้นเคย นักเดินทางคนเดียวจำนวนมากพบว่าเมืองนี้อบอุ่นต้อนรับและเที่ยวสนุกได้ง่าย
ที่ความสูงราว 2240 เมตร นักท่องเที่ยวบางคนจะรู้สึกหายใจไม่ค่อยทัน เหนื่อย หรือปวดหัวเล็กน้อยในหนึ่งถึงสองวันแรก ดื่มน้ำมาก ๆ ลดแอลกอฮอล์ในช่วงแรก และวางแผนวันแรกแบบสบาย ๆ คนส่วนใหญ่ปรับตัวได้เร็ว
สี่ถึงห้าวันเพียงพอสำหรับย่านเมืองเก่า ชาปุลเตเปกและพิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยา โกโยอากัน โรมาและกอนเดซา รวมถึงทริปไปกลับเตโอตีวากัน เพิ่มวันหากอยากไปโซชีมิลโก ซานอังเฆล หรือแค่อยากเพลิดเพลินกับอาหารและย่านต่าง ๆ แบบช้า ๆ
เมื่อเทียบกับมาตรฐานอเมริกาเหนือและยุโรปถือว่าถูกมาก อาหารริมทาง ตลาด ระบบขนส่งสาธารณะ และพิพิธภัณฑ์ราคาไม่แพง แม้ร้านอาหารและที่พักในโรมา กอนเดซา และโปลังโกจะแพงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด การพักห่างจากถนนยอดนิยมออกไปเล็กน้อยช่วยประหยัดได้
วันหลักคือวันที่ 1 และ 2 พฤศจิกายน แต่แท่นบูชา การประดับตกแต่ง และกิจกรรมต่าง ๆ จะเต็มเมืองตั้งแต่สัปดาห์สุดท้ายของเดือนตุลาคม เป็นช่วงที่คนมากที่สุดของปี จึงควรจองที่พักและพิพิธภัณฑ์ยอดนิยมอย่างกาซาอาซุลไว้ล่วงหน้านาน ๆ
ใช้กฎง่าย ๆ เหมือนที่อื่น ๆ คือ ครั้งแรกให้นัดเจอในที่สาธารณะที่มีคนพลุกพล่าน บอกเพื่อนว่าคุณจะไปที่ไหน และจัดการการเดินทางเอง ซึ่งแอปเรียกรถช่วยให้ทำได้ง่าย สวนอย่างสวนเม็กซิโกและชาปุลเตเปก ลานของโกโยอากัน และคาเฟ่ในโรมากับกอนเดซามีผู้คนตั้งแต่กลางวันจนถึงค่ำ จึงเป็นสถานที่ที่เป็นธรรมชาติสำหรับการพบกันครั้งแรก