ปูซานคือเมืองท่าแห่งชายหาด ย่านลาดชันบนไหล่เขา และตลาดปลา ที่ซึ่งภูเขาทอดตัวลงสู่ทะเลโดยตรง
สมัครสมาชิกปูซานเป็นเมืองใหญ่อันดับสองของเกาหลีใต้และเป็นท่าเรือหลักของประเทศ เป็นพื้นที่เมืองยาวเหยียดและเต็มไปด้วยเนินเขาที่โอบล้อมอ่าว ชายหาด และท่าเรือ ณ ปลายสุดทางตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทร ภูเขาทอดยาวลงมาถึงทะเล ย่านทั้งย่านเรียงซ้อนกันบนลาดเขาชัน และตัวตนของเมืองผูกพันกับน้ำ ทั้งตลาดปลา ปั้นจั่นตู้คอนเทนเนอร์ เรือเฟอร์รี่ไปญี่ปุ่น และชายหาดที่คนจำนวนมากของประเทศมาพักผ่อนช่วงฤดูร้อน ประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของที่นี่ไม่ธรรมดา ในช่วงสงครามเกาหลี ปูซานไม่เคยถูกยึด และทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงชั่วคราว ผู้ลี้ภัยหลายแสนคนสร้างบ้านบนเนินเขา นี่คือเหตุผลที่หมู่บ้านอย่างคัมช็อนยังเกาะอยู่บนลาดเขาจนทุกวันนี้ และเหตุที่อาหารอย่างมิลมยอนถือกำเนิดขึ้นที่นี่ ชาวปูซานขึ้นชื่อไปทั่วเกาหลีเรื่องสำเนียงท้องถิ่นที่แรงจนคนนอกฟังแล้วรู้สึกห้วน และเรื่องความตรงไปตรงมา เสียงดัง และใจกว้าง เมื่อได้รู้จักกันแล้ว สำหรับผู้มาเยือน ที่นี่คือเมืองที่สบาย ๆ ราคาไม่แพง มีจังหวะชีวิตแบบเมืองชายทะเล ที่ซึ่งวันหนึ่งจบลงเองอย่างเป็นธรรมชาติที่โต๊ะพลาสติกกับหอยย่าง
ชายหาดที่โด่งดังที่สุดของเกาหลีคือแนวโค้งทรายกว้างยาวราวหนึ่งกิโลเมตรครึ่ง มีกำแพงโรงแรมสูงและอาคารที่พักตั้งตระหง่านอยู่ด้านหลัง ฤดูร้อนชายหาดเต็มไปด้วยร่ม นอกฤดูกาลจะกลายเป็นทางเดินเล่นที่ผู้คนเดิน วิ่ง และนั่งบนทรายจนดึก ที่ปลายด้านตะวันตกมีทางเดินในป่าวนรอบทงแบกซอม เกาะเล็กในอดีตที่ปัจจุบันเชื่อมกับฝั่งแล้ว มีประภาคาร อ่าวหิน และวิวข้ามน้ำไปยังสะพานควังอัน
ไหล่เขาที่เต็มไปด้วยบ้านหลังเล็กซึ่งผู้ลี้ภัยสร้างขึ้นในทศวรรษ 1950 เรียงเป็นขั้นบันไดเหนือท่าเรือและทาด้วยสีพาสเทลอ่อน ๆ นับตั้งแต่โครงการศิลปะเริ่มขึ้นที่นี่ในปี 2009 ตรอกซอกซอยและบันไดก็เต็มไปด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนัง ประติมากรรม และแกลเลอรีเล็ก ๆ จนกลายเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ถูกถ่ายภาพมากที่สุดในเกาหลี ที่นี่ยังมีคนอาศัยอยู่ จึงควรพูดเบา ๆ และอย่าถ่ายภาพลอดหน้าต่างเข้าไปในบ้าน
วัดเกาหลีส่วนใหญ่ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในภูเขา แต่วัดนี้ตั้งอยู่บนโขดหินเหนือทะเลพอดี บนชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงเหนือของแฮอุนแด สร้างขึ้นครั้งแรกในศตวรรษที่สิบสี่และบูรณะใหม่ในศตวรรษที่ยี่สิบ เดินลงไปถึงได้ทางบันไดหินที่มีรูปปั้นเรียงราย และในเช้าวันที่ฟ้าใส ดวงอาทิตย์จะขึ้นจากทะเลตรงหน้าวัดพอดี วันหยุดสุดสัปดาห์คนแน่น โดยเฉพาะช่วงวันประสูติของพระพุทธเจ้า ซึ่งทางเดินประดับด้วยโคมกระดาษ
ตลาดอาหารทะเลที่ใหญ่ที่สุดของเกาหลีทอดยาวไปตามท่าเรือเก่า ทั้งในอาคารสมัยใหม่และแผงริมถนนรอบ ๆ เลือกปลาเป็น ปลาหมึกยักษ์ หรือหอยที่ชั้นล่าง แล้วร้านอาหารชั้นบนจะปรุงให้ ทั้งแบบดิบหรือแบบสุก โดยคิดค่าโต๊ะเล็กน้อย รอบตลาดคือนัมโพดง ย่านใจกลางเมืองเก่า มีตรอกแออัดของตลาดกุกเจ แผงอาหารริมทางที่ลานเทศกาลภาพยนตร์ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเทศกาล และสวนยงดูซานที่มีหอชมวิวบนเนินเขา
ที่ปลายด้านใต้ของเกาะยองโด แทจงแดคือสวนป่าสนและหน้าผาริมทะเลสีเข้มที่ถูกคลื่นกัดเซาะ มีถนนวนรอบแหลม และมีรถไฟล้อยางเล็ก ๆ วิ่งรอบสำหรับคนที่ไม่อยากเดิน จุดชมวิวและประภาคารหันหน้าออกสู่ทะเลเปิด และในวันที่อากาศใสมาก ๆ จะมองเห็นเกาะสึชิมะของญี่ปุ่นที่ขอบฟ้า
ทางเหนือของเมือง ภูเขาคึมจองซานแบกกำแพงยาวของป้อมปราการบนภูเขาที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลี และบนลาดเขาด้านตะวันออกคือวัดพอมอซา หนึ่งในวัดพุทธที่สำคัญที่สุดทางภาคใต้ของประเทศ สร้างขึ้นในสมัยอาณาจักรชิลลา มีเส้นทางเดินขึ้นจากวัดไปยังประตูทิศเหนือของป้อมในราวหนึ่งชั่วโมง จากตรงนั้นจะเดินตามแนวกำแพงต่อ หรือเดินลงไปทางทงแนและบ่อน้ำพุร้อนก็ได้
ชายหาดที่หันหน้าเข้าหาสะพานควังอันคือฉากยามเย็นที่ชาวปูซานชื่นชอบที่สุด สะพานแขวนสองชั้นยาวราวเจ็ดกิโลเมตรเปิดไฟเปลี่ยนสีหลังพลบค่ำ และถนนหลังหาดทรายเต็มไปด้วยบาร์ คาเฟ่ และร้านอาหารทะเล หลายร้านมีหน้าต่างชั้นบนหันออกสู่ทะเล ในคืนที่อากาศอุ่น ผู้คนนั่งบนชายหาดพร้อมเครื่องดื่มจากร้านสะดวกซื้อ นักดนตรีเปิดหมวกเล่นอยู่บนทางเดินเล่น และผู้คนส่วนใหญ่เป็นคนหนุ่มสาวหลากหลาย
ทางแยกใจกลางเมืองที่รถไฟใต้ดินสองสายมาบรรจบกัน และเป็นย่านชีวิตกลางคืนที่คึกคักที่สุด ใต้ถนนมีทางเดินช้อปปิ้งใต้ดินยาวเหยียด ส่วนบนถนนคือเครือข่ายหนาแน่นของร้านอาหาร ผับ ห้องคาราโอเกะ คลับ และร้านปิ้งย่างที่เปิดดึก ซึ่งคึกคักจนถึงรุ่งสาง โดยเฉพาะวันหยุดสุดสัปดาห์ ย่านจอนโพดงที่อยู่ใกล้ ๆ เคยเป็นย่านร้านเครื่องมือและเหล็ก ตอนนี้เต็มไปด้วยคาเฟ่อิสระและบาร์เล็ก ๆ
ปูซานได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่คลั่งไคล้เบสบอลที่สุดในเกาหลี และการแข่งขันในบ้านของทีมลอตเต้ไจแอนท์สที่สนามซาจิกคืองานรื่นเริงร่วมกันที่เสียงดังสนั่น แฟน ๆ ร้องเพลงพร้อมกันตลอดเก้าอินนิง แทบทุกผู้เล่นมีเพลงเชียร์ของตัวเอง และช่วงท้ายเกมทั้งสนามจะร่วมกันร้องเพลงเก่า «ปูซานคัลแมกี» ซึ่งเป็นเพลงประจำเมืองอย่างไม่เป็นทางการ ตั๋วราคาถูก และไก่ทอดบนอัฒจันทร์ก็เป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรม
เทศกาลที่ก่อตั้งในปี 1996 นี้ได้กลายเป็นหนึ่งในเทศกาลที่สำคัญที่สุดของเอเชีย และครองเมืองราวสิบวันทุกฤดูใบไม้ร่วง ปกติในช่วงต้นเดือนตุลาคม การฉายภาพยนตร์รวมอยู่ที่ศูนย์ภาพยนตร์ปูซานในย่านเซนตุมซิตี ซึ่งมีหลังคายื่นขนาดมหึมา และภาพยนตร์หลายเรื่องฉายพร้อมคำบรรยายภาษาอังกฤษ ตั๋วรอบปกติราคาไม่แพงและเปิดให้ทุกคน
ปีละครั้ง ปกติในฤดูใบไม้ร่วง หาดควังอัลลีจะเป็นเจ้าภาพการแสดงดอกไม้ไฟที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของเกาหลี โดยจุดจากเรือบรรทุกกลางน้ำและจากตัวสะพานควังอันเอง ผู้คนหลายแสนคนเต็มชายหาด ถนน และเนินเขาโดยรอบ ดังนั้นควรมาถึงตั้งแต่บ่ายต้น ๆ หรือหาที่ไกลออกไปตามแนวชายฝั่ง
เริ่มต้นด้วยแทจีกุกบับ ซุปกระดูกหมูสีขาวขุ่นเหมือนนม เสิร์ฟกับข้าวและกินได้ทุกเวลา ฤดูร้อนลองมิลมยอน เส้นแป้งสาลีเหนียวนุ่มในน้ำซุปเย็นเฉียบ ที่ผู้ลี้ภัยจากทางเหนือคิดค้นขึ้นในช่วงสงคราม ปูซานยังเป็นบ้านเกิดของโอมุก หรือลูกชิ้นปลาแผ่น ซึ่งขายเป็นสิบ ๆ รูปทรงในร้านที่ดูคล้ายร้านเบเกอรี และของว่างริมทางในนัมโพดงคือซีอัตโฮต็อก แพนเค้กหวานกรอบไส้เมล็ดธัญพืชและน้ำเชื่อม
เส้นทางอีกีแดเป็นส่วนหนึ่งของคัลแมตกิล เครือข่ายเส้นทางเดินเลียบชายฝั่งของปูซาน ทอดไปตามหน้าผาที่ปกคลุมด้วยป่าระหว่างโอรยุกโดกับฝั่งควังอัลลี มองเห็นสะพานและเส้นขอบฟ้าของแฮอุนแดอีกฟากน้ำ ใช้เวลาเดินสองถึงสามชั่วโมง เริ่มหรือจบที่จุดชมวิวโอรยุกโด ซึ่งมีพื้นกระจกยื่นเหนือหน้าผา ณ จุดที่ตามความเชื่อดั้งเดิมของท้องถิ่นแล้วชายฝั่งตะวันออกและชายฝั่งใต้ของเกาหลีมาบรรจบกัน
เมืองหลวงของอาณาจักรชิลลาเกือบพันปีแห่งนี้อยู่ห่างจากปูซานราวครึ่งชั่วโมงด้วยรถไฟความเร็วสูง หรือราวหนึ่งชั่วโมงด้วยรถบัสระหว่างเมือง เนินสุสานหลวง วัดพุลกุกซา และถ้ำซ็อกกูรัมเป็นมรดกโลกขององค์การยูเนสโก และตัวเมืองที่เตี้ยและเขียวขจีนั้นสำรวจได้ง่าย ๆ ด้วยจักรยานเช่า
ปูซานตั้งอยู่บนน้ำพุร้อนธรรมชาติ ทงแนทางเหนือของเมืองเป็นเมืองอาบน้ำแร่มาหลายศตวรรษ และเป็นที่ตั้งของโฮซิมช็อง หนึ่งในโรงอาบน้ำที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ส่วนที่เซนตุมซิตี «สปาแลนด์» ในห้างสรรพสินค้าชินเซกเยมีสระน้ำพุร้อน ซาวน่า และพื้นที่พักผ่อนในบรรยากาศทันสมัย ส่วนอาบน้ำแยกชายหญิง และใช้โดยไม่สวมชุดว่ายน้ำหลังจากอาบน้ำชำระร่างกายให้สะอาด
ซงโด ทางตะวันตกของท่าเรือเก่า เปิดเป็นชายหาดสาธารณะแห่งแรกของเกาหลีในปี 1913 ปัจจุบันมีกระเช้าลอยฟ้าข้ามอ่าวสูงเหนือผืนน้ำ บางห้องโดยสารมีพื้นกระจก และมีทางเดินโค้งชื่อ «ทางเดินเมฆ» ทอดยาวเหนือคลื่น ชายหาดนี้เงียบสงบและเป็นแบบท้องถิ่นมากกว่าแฮอุนแด
ฤดูใบไม้ผลิตั้งแต่เดือนเมษายนถึงต้นมิถุนายน และฤดูใบไม้ร่วงตั้งแต่เดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน เป็นช่วงที่สบายที่สุด อุณหภูมิกำลังดี ท้องฟ้าแจ่มใส และเหมาะที่สุดสำหรับการเดินป่าและเส้นทางเลียบชายฝั่ง ดอกซากุระบานปลายมีนาคมหรือต้นเมษายน เร็วกว่าโซลเล็กน้อย และทั้งเทศกาลภาพยนตร์และเทศกาลดอกไม้ไฟจัดในฤดูใบไม้ร่วง เดือนกรกฎาคมและสิงหาคมร้อนชื้น ชายหาดคนแน่นที่สุด และเป็นช่วงฤดูว่ายน้ำอย่างเป็นทางการเต็มที่ ฤดูฝนมักเริ่มปลายมิถุนายน และอาจมีพายุไต้ฝุ่นช่วงปลายฤดูร้อน ฤดูหนาวอบอุ่นและแดดดีกว่าพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาหลี
ปูซานทอดยาวไปตามชายฝั่ง ระยะทางจึงไกลกว่าที่เห็นบนแผนที่ รถไฟใต้ดินมีสี่สาย เชื่อมกับรถไฟฟ้ารางเบาไปสนามบินนานาชาติกิมแฮ และรถไฟชานเมืองที่วิ่งเลียบชายฝั่งตะวันออกไปทางกีจัง ป้ายและประกาศมีทั้งภาษาเกาหลีและภาษาอังกฤษ บัตรโดยสารแบบเติมเงินใช้ได้ทั้งรถไฟใต้ดิน รถบัส และแท็กซี่หลายคัน เช่นเดียวกับทั่วเกาหลี รถไฟความเร็วสูงจากสถานีปูซานถึงโซลใช้เวลาราวสองชั่วโมงครึ่ง และมีเรือเฟอร์รี่ออกจากท่าผู้โดยสารระหว่างประเทศไปฟุกุโอกะและท่าเรืออื่น ๆ ในญี่ปุ่น
ภาษาที่ใช้คือภาษาเกาหลี และสำเนียงปูซาน ซึ่งเร็วกว่า ดังกว่า และมีทำนองขึ้นลงเป็นเอกลักษณ์ ขึ้นชื่อไปทั่วประเทศ คนท้องถิ่นอาจฟังดูห้วนแม้ตอนที่ใจดี ภาษาอังกฤษใช้กันในโรงแรม ศูนย์ข้อมูลนักท่องเที่ยว และในหมู่คนรุ่นใหม่จำนวนมาก แต่น้อยกว่าที่โซล แอปแปลภาษาและคำง่าย ๆ อย่าง «อันนยองฮาเซโย» (สวัสดี) และ «คัมซาฮัมนีดา» (ขอบคุณ) จึงช่วยได้มาก คนเกาหลีมักสังสรรค์กันเป็นกลุ่มรอบอาหารและเครื่องดื่ม และการรินให้ผู้อื่นแทนที่จะรินให้ตัวเองเป็นมารยาทเล็ก ๆ ที่ทุกโต๊ะสังเกตเห็น
แฮอุนแดและควังอัลลีคือที่ที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่พัก และเป็นที่ที่ชาวต่างชาติได้พบกันโดยธรรมชาติตามบาร์ริมหาด คาเฟ่ และเกสต์เฮาส์ ถนนรอบสถานี «มหาวิทยาลัยคยองซอง–มหาวิทยาลัยแห่งชาติพูกยอง» ใกล้ควังอัลลีเต็มไปด้วยบาร์ของนักศึกษา และเป็นที่โปรดของครูสอนภาษาอังกฤษและนักศึกษาต่างชาติในเมืองมานาน ส่วนโซมยอนเป็นจุดนัดพบใจกลางเมืองอีกแห่ง คืนแลกเปลี่ยนภาษา กลุ่มเดินป่าที่มุ่งหน้าไปคึมจองซานและจังซาน และการโต้คลื่นที่หาดซงจอง ล้วนเป็นวิธีทั่วไปในการรู้จักผู้คน และหาได้ง่ายผ่านกลุ่มท้องถิ่น
เหมาะ ที่นี่ปลอดภัยมาก มีระบบขนส่งสาธารณะเชื่อมต่อดี และเต็มไปด้วยกิจกรรมที่ทำคนเดียวได้สบาย ๆ ทั้งเส้นทางเลียบชายฝั่ง ตลาด วัด และชายหาด การกินข้าวคนเดียวในเกาหลีเป็นเรื่องปกติมากขึ้นแล้ว และอาหารอย่างแทจีกุกบับก็มักมีคนนั่งกินคนเดียวที่เคาน์เตอร์
สามวันเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี วันหนึ่งสำหรับแฮอุนแดและวัดริมทะเล วันหนึ่งสำหรับนัมโพดง จากัลชี คัมช็อน และยองโด และอีกวันสำหรับควังอัลลี โซมยอน และการเดินเลียบชายฝั่ง เพิ่มวันที่สี่สำหรับพอมอซาและคึมจองซาน หรือสำหรับเที่ยวเคียงจูแบบไปกลับ
นักเดินทางหลายคนเที่ยวทั้งสองเมือง ซึ่งเชื่อมกันด้วยรถไฟความเร็วสูง โซลคือเมืองหลวง ใหญ่กว่าและเร็วกว่า มีพระราชวัง พิพิธภัณฑ์ และชีวิตกลางคืนที่เป็นสากลกว่า ส่วนปูซานช้ากว่าและผ่อนคลายกว่า มีชายหาด อาหารทะเล และภูเขาที่ทอดลงสู่ทะเล
โดยทั่วไปถูกกว่าโซล ขนส่งสาธารณะ แท็กซี่ อาหารริมทาง และร้านอาหารท้องถิ่นราคาไม่แพง และอาหารทะเลในตลาดก็คุ้มค่า ค่าใช้จ่ายหลักคือโรงแรมริมหาดในแฮอุนแดช่วงเดือนกรกฎาคม สิงหาคม และช่วงเทศกาลภาพยนตร์ ควรจองล่วงหน้า หรือพักใกล้โซมยอน หรือใกล้สถานีรถไฟใต้ดินที่ลึกเข้ามาจากชายฝั่งเล็กน้อย
ได้ ในช่วงฤดูว่ายน้ำอย่างเป็นทางการในฤดูร้อน ซึ่งมีเจ้าหน้าที่ไลฟ์การ์ดประจำการและมีการกำหนดเขตว่ายน้ำ นอกช่วงนั้นชายหาดมีไว้สำหรับเดินเล่น แฮอุนแดและควังอัลลีได้รับความนิยมที่สุด ซงโดและทาแดโพเป็นแบบท้องถิ่นมากกว่า และซงจองคือที่สำหรับมือใหม่หัดโต้คลื่น บางฤดูร้อนมีแมงกะพรุน จึงควรทำตามธงของไลฟ์การ์ด
ปูซานเป็นเมืองที่ปลอดภัยมาก แม้ในเวลากลางคืน และใช้กฎง่าย ๆ เหมือนที่อื่น ๆ คือ ครั้งแรกให้นัดเจอในที่สาธารณะที่มีคนพลุกพล่าน บอกเพื่อนว่าจะไปที่ไหน และจัดการเรื่องการเดินทางกลับบ้านเอง ทางเดินเล่นริมหาด คาเฟ่ และถนนรอบโซมยอนคึกคักจนดึก จึงเป็นสถานที่เหมาะสมโดยธรรมชาติสำหรับการพบกันครั้งแรก