ชายฝั่งอามาลฟีคือแนวเมืองเล็กบนเนินชัน สวนมะนาวขั้นบันได และทางเดินริมหน้าผาเหนือทะเลทางใต้ของเนเปิลส์ ที่ซึ่งทุกคนพบกันบนบันได ลานกว้าง และเรือลำเดียวกัน
สมัครสมาชิกชายฝั่งอามาลฟีคือด้านใต้ของคาบสมุทรซอร์เรนโต แนวชายฝั่งยาวราวห้าสิบกิโลเมตรระหว่างโปซีตาโนกับเวียตรีซุลมาเร ที่ซึ่งเทือกเขาลัตตารีดิ่งลงสู่ทะเลทีร์เรเนียนโดยตรง เมืองต่าง ๆ ถูกสร้างขึ้นทุกที่ที่หุบเขาลาดลงไปถึงน้ำ โปซีตาโนซ้อนตัวอยู่บนไหล่เขา อามาลฟีเบียดอยู่ในหุบเขา ส่วนราเวลโลตั้งอยู่สูงบนสันเขา ในยุคกลาง อามาลฟีเป็นสาธารณรัฐทางทะเลที่ค้าขายไปทั่วเมดิเตอร์เรเนียน และชายฝั่งทั้งหมดได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกของยูเนสโกตั้งแต่ปี 1997 เพราะวิธีที่ผู้คนเปลี่ยนภูมิประเทศที่แทบเป็นไปไม่ได้ให้กลายเป็นสวนมะนาวและไร่องุ่นขั้นบันได ทุกวันนี้ที่นี่เป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดในอิตาลี และในช่วงกลางฤดูร้อนก็เห็นได้ชัด แต่ที่นี่ก็เป็นพื้นที่ที่มีถนนน้อยมากและมีพื้นที่ส่วนรวมมากมาย ทุกคนนั่งรถบัสซีตาสีน้ำเงินคันเดียวกัน รอที่ท่าเรือเฟอร์รีเดียวกัน ปีนบันไดเดียวกัน และตกค่ำก็ไปจบที่ลานเล็ก ๆ แห่งเดียวกัน จึงง่ายเป็นพิเศษที่จะเริ่มคุยกับนักเดินทางคนอื่น โดยเฉพาะนอกเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม
เมืองที่ถูกถ่ายภาพมากที่สุดบนชายฝั่งไต่ขึ้นจากชายหาดทรายสีเข้มไปตามเนินชันที่เต็มไปด้วยบ้านสีพาสเทล ซึ่งเชื่อมกันด้วยบันไดมากกว่าถนน ด้านล่าง โบสถ์ซานตามาเรียอัสซุนตาและโดมกระเบื้องมาโยลิกาหันหน้าสู่สเปียจจากรันเด ที่ซึ่งเรือประมงยังคงแบ่งผืนทรายกับเก้าอี้อาบแดด จอห์น สไตน์เบ็คเขียนไว้ในปี 1953 ว่าโปซีตาโนเป็นสถานที่ในฝันที่จะกลายเป็นจริงก็ต่อเมื่อคุณจากมาแล้ว และคำนั้นยังจริงอยู่ ทางเดินริมหน้าผาชื่อเวียโปซีตาเนซีดาเมริกาพาไปยังหาดฟอร์นิลโลที่เล็กกว่าและเงียบกว่า
เมืองที่ให้ชื่อแก่ชายฝั่งแห่งนี้เคยเป็นมหาอำนาจทางทะเลที่แข่งขันกับปิซา เจนัว และเวนิส และริมทะเลของเมืองยังคงเป็นศูนย์กลางของชายฝั่ง ที่ซึ่งรถบัสและเรือเฟอร์รีมาบรรจบกัน บันไดกว้างพาขึ้นไปยังมหาวิหารซานตันเดรอา ซึ่งเก็บรักษาพระธาตุของนักบุญอันดรูอัครสาวกไว้ในห้องใต้ดิน ข้าง ๆ กันคือระเบียงคดแห่งสวรรค์ ลานเล็ก ๆ ที่เงียบสงบ มีซุ้มโค้งสีขาวสานกันจากศตวรรษที่สิบสาม
ราเวลโลตั้งอยู่บนสันเขาสูงจากระดับทะเลราวสามร้อยห้าสิบเมตร เงียบสงบและเขียวขจีกว่าเมืองเบื้องล่าง วิลลารูโฟโลมีสวนขั้นบันไดเหนือชายฝั่งที่ริชาร์ด วากเนอร์มาเยือนในปี 1880 และได้เห็นสวนต้องมนตร์ในอุปรากร "พาร์ซิฟาล" ของเขาที่นั่น เดินสั้น ๆ ผ่านตรอกและสวนมะนาวก็ถึงวิลลาชิมโบรเน ซึ่งทางเดินในสวนอันยาวไปสิ้นสุดที่ระเบียงแห่งความไม่สิ้นสุด ราวลูกกรงเรียงรายด้วยรูปปั้นครึ่งตัวหินอ่อนเหนือหน้าผาที่ดิ่งลงสู่ทะเล มาช่วงบ่ายแก่ ๆ เมื่อนักท่องเที่ยวไปกลับในวันเดียวกลับไปแล้ว
ห่างจากอามาลฟีไปทางตะวันออกเพียงเดินสิบนาที อาตรานีเป็นหนึ่งในเทศบาลที่เล็กที่สุดของอิตาลี มีลานเพียงแห่งเดียวที่เปิดออกสู่ชายหาดเล็ก ๆ เขาวงกตของตรอกและบันไดที่ทาปูนขาว และโบสถ์บนหน้าผาด้านบน ที่นี่ยังคงบรรยากาศของหมู่บ้านที่มีคนอยู่อาศัยจริง ซึ่งอามาลฟีสูญเสียไปในฤดูร้อน มาจิบกาแฟยามเช้าที่ลาน หรือมาทานอาหารค่ำตอนเย็น
ทางตะวันตกของอามาลฟี หน้าผาซ่อนความงามทางธรรมชาติไว้สองแห่ง ถ้ำมรกตเป็นถ้ำทะเลที่แสงแดดซึ่งส่องเข้ามาจากใต้ผิวน้ำทำให้น้ำเป็นสีเขียวเรืองรอง ไปได้จากถนนเลียบชายฝั่งหรือนั่งเรือจากอามาลฟี และข้างในจะมีคนพายเรือพาชมรอบ ๆ ถัดไปอีกเล็กน้อย ฟยอร์ดฟูโรเรเป็นช่องเขาแคบที่ตัดลึกเข้าไปในหน้าผา มีสะพานถนนพาดผ่านสูงอยู่ด้านบน และมีชายหาดจิ๋วอยู่ที่ก้นหุบ
ทางตะวันออกของอามาลฟี ชายฝั่งชันน้อยลงและมีชีวิตประจำวันมากขึ้น มีโนรีมีซากวิลลาริมทะเลสมัยโรมันและขึ้นชื่อเรื่องขนมหวาน ไมโอรีมีชายหาดที่ยาวที่สุดบนชายฝั่งและผู้คนท้องถิ่นที่มาพักร้อน ส่วนเชตาราเป็นหมู่บ้านชาวประมงที่ยังทำประมงอยู่ ขึ้นชื่อเรื่องปลาทูน่าและโกลาตูราดีอาลีชี น้ำปลาจากปลากะตักสีอำพันที่ทำกันที่นี่มาตั้งแต่ยุคกลาง เมืองเหล่านี้ถูกกว่า เงียบกว่า และใกล้ซาแลร์โนกว่า
ชีวิตยามค่ำคืนบนชายฝั่งอามาลฟีส่วนใหญ่อยู่กลางแจ้งและไม่เร่งรีบ หลังอาหารค่ำ ผู้คนมารวมตัวกันที่ลานหลัก ทั้งปิอัซซาดูโอโมในอามาลฟี ลานเล็ก ๆ ในอาตรานี และปิอัซซาเวสโกวาโดในราเวลโล หรือเดินเล่นริมหาดโปซีตาโน พร้อมเจลาโต ลีมอนเชลโล หรือไวน์ท้องถิ่นสักแก้ว ที่นี่ไม่มีวงการไนต์คลับใหญ่ และนั่นเองที่ทำให้คุยกับคนแปลกหน้าได้ง่าย
ทุกฤดูร้อน ราเวลโลจัดเทศกาลดนตรีคลาสสิก แจ๊ส และการเต้นรำ โดยคอนเสิร์ตที่มีชื่อเสียงที่สุดจัดบนเวทีที่ยื่นออกไปเหนือหน้าผาในสวนวิลลารูโฟโล มีทะเลเป็นฉากหลัง เทศกาลนี้เติบโตมาจากคอนเสิร์ตเพื่อเป็นเกียรติแก่วากเนอร์ และยังใช้หอแสดงสมัยใหม่ที่ออกแบบโดยออสการ์ นีไมเออร์ บัตรของคอนเสิร์ตหลักขายหมด จึงควรจองล่วงหน้า
ชายฝั่งหันหน้าไปทางใต้ ดังนั้นพระอาทิตย์ตกที่สวยที่สุดอยู่ทางฝั่งตะวันตก แถวโปซีตาโนและปราอิอาโน ที่ซึ่งดวงอาทิตย์ลับลงเหนือทะเลและแหลม ผู้คนนั่งบนกำแพงเหนือสเปียจจากรันเด ที่จุดชมวิวริมถนน หรือบนระเบียงของปราอิอาโนที่มองข้ามไปเห็นโปซีตาโนขณะไฟเริ่มสว่าง ไม่เสียเงิน และเป็นช่วงเวลาที่เป็นธรรมชาติที่สุดของวันที่จะแบ่งปันกับใครสักคน
แต่ละเมืองมีนักบุญองค์อุปถัมภ์ของตัวเอง และงานฉลองคือคืนที่คึกคักที่สุดของปี ในอามาลฟี วันที่ 27 มิถุนายนและ 30 พฤศจิกายน รูปปั้นซานตันเดรอาจะถูกแห่ไปตามถนน แล้วผู้แบกจะวิ่งพาขึ้นบันไดมหาวิหาร วันที่ 15 สิงหาคม โปซีตาโนฉลองวันแม่พระรับเกียรติขึ้นสวรรค์ด้วยขบวนแห่และพลุเหนือทะเล ส่วนราเวลโลเฉลิมฉลองซานปันตาเลโอเนในปลายเดือนกรกฎาคม เตรียมพบวงดนตรี แผงอาหาร และผู้คนทั้งเมืองบนถนน
ในฤดูร้อน ร้านเล็ก ๆ ริมหาดใต้หน้าผา ตั้งแต่ฟอร์นิลโลไปจนถึงมารีนาดีปราอิอาและไมโอรี เสิร์ฟอาหารกลางวันและเครื่องดื่มไปจนถึงเย็น อีกแผนยอดนิยมคือนั่งเรือยามเย็นจากโปซีตาโนหรืออามาลฟี มักแวะให้ลงว่ายน้ำและมีเครื่องดื่มบนเรือขณะแสงค่อย ๆ จางลง
เซนตีเอโรเดลลีเดอีคือเส้นทางเดินป่าที่มีชื่อเสียงที่สุดของชายฝั่ง ยาวราวเจ็ดกิโลเมตรไปตามชะง่อนหินสูงเหนือทะเล จากโบเมราโนเหนืออามาลฟีไปยังโนเชลเลเหนือโปซีตาโน ใช้เวลาราวสามชั่วโมง และวิวโปซีตาโนกับทะเลเปิดนั้นน่าจดจำ นั่งรถบัสซีตาจากอามาลฟีขึ้นไปโบเมราโน เดินจากตะวันออกไปตะวันตกเพื่อให้วิวอยู่ตรงหน้า และจากโนเชลเลจะนั่งรถบัสท้องถิ่นหรือเดินลงบันไดยาวที่มีมากกว่าพันขั้นไปถึงโปซีตาโนก็ได้ ออกเดินแต่เช้าและพกน้ำไปด้วย
ราวเดือนเมษายนถึงตุลาคม เรือเฟอร์รีเชื่อมซาแลร์โน เชตารา ไมโอรี มีโนรี อามาลฟี และโปซีตาโน และมีเที่ยวต่อไปยังคาปรี ซอร์เรนโต และเนเปิลส์ เส้นทางระหว่างอามาลฟีกับโปซีตาโนใช้เวลาราวยี่สิบห้านาที เลี่ยงรถติด และพาคุณชมเมืองจากทะเล ตรวจตารางเวลาของฤดูนั้น ซื้อตั๋วที่ท่าเรือ และเผื่อใจว่าเรืออาจงดเดินเมื่อคลื่นลมแรง
ถนนเลียบชายฝั่งเกาะหน้าผาเป็นโค้งหักศอกต่อเนื่องไม่ขาดสาย และรถบัสซีตาสีน้ำเงินคือวิธีที่ถูกที่สุดในการเดินทางบนถนนสายนี้ เส้นทางระหว่างซอร์เรนโต โปซีตาโน และอามาลฟีเป็นหนึ่งในการนั่งรถบัสที่น่าตื่นตาที่สุดในยุโรป นั่งฝั่งขวาเมื่อมุ่งหน้าไปอามาลฟีเพื่อชมทะเล ซื้อตั๋วก่อนขึ้นรถที่แผงหนังสือพิมพ์ บาร์ หรือร้านยาสูบ และเตรียมพบคิวยาวกับรถแน่นในฤดูร้อน
มะนาวสฟูซาโตอามาลฟีตาโนลูกใหญ่ กลิ่นหอม เติบโตบนขั้นบันไดใต้ซุ้มไม้เสาเกาลัดไปทั่วชายฝั่ง เส้นทางมะนาวเป็นทางเดินง่าย ๆ ราวหนึ่งชั่วโมงระหว่างมีโนรีกับไมโอรีผ่านสวนมะนาว และฟาร์มครอบครัวหลายแห่งเปิดให้ชมพร้อมชิมลีมอนเชลโลและขนมหวานรสมะนาว งานฝีมือเก่าแก่อีกอย่างของอามาลฟีคือกระดาษ พิพิธภัณฑ์กระดาษในโรงโม่เก่าในหุบเขาโรงโม่แสดงให้เห็นว่าที่นี่ทำกระดาษด้วยมือกันมาหลายศตวรรษอย่างไร
ด้านหลังอามาลฟี ทางเดินไต่ขึ้นผ่านโรงทำกระดาษร้างไปยังวัลเลเดลเลแฟร์รีเอเร เขตอนุรักษ์ธรรมชาติร่มรื่นที่มีลำธาร น้ำตกเล็ก ๆ และเฟิร์นหายากที่อยู่รอดมาที่นี่ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่อบอุ่นกว่ามาก เป็นการเดินครึ่งวันที่เย็นสบายและเขียวขจี ห่างไกลฝูงชน และเป็นแผนที่ดีสำหรับวันอากาศร้อน สวมรองเท้าที่เหมาะสม เพราะทางเดินบางช่วงเปียกและมีหินมาก
เดือนพฤษภาคม มิถุนายน และกันยายนเป็นช่วงที่ดีที่สุด น้ำทะเลอุ่น กลางวันยาว เรือเฟอร์รีเปิดให้บริการ และคนน้อยกว่าเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม ซึ่งชายฝั่งร้อน แออัด และแพงที่สุด ปลายเดือนเมษายนและตุลาคมเหมาะกับการเดินเที่ยว แม้อากาศจะไม่แน่นอนนัก ตั้งแต่พฤศจิกายนถึงมีนาคม โรงแรมและร้านอาหารหลายแห่งปิด เรือเฟอร์รีส่วนใหญ่หยุดเดิน และเมืองต่าง ๆ จะเงียบและเป็นแบบท้องถิ่น สวยงามแต่มีข้อจำกัด เส้นทางแห่งทวยเทพงดงามที่สุดในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง
ผู้มาเยือนส่วนใหญ่เดินทางผ่านเนเปิลส์ ประตูสู่ชายฝั่ง จากที่นั่นนั่งรถไฟชีร์กุมเวซูวีอานาไปซอร์เรนโตแล้วต่อรถบัสซีตาเลียบชายฝั่ง หรือนั่งเรือเฟอร์รีตามฤดูกาลตรงไปโปซีตาโนหรืออามาลฟี หรือนั่งรถไฟไปซาแลร์โนแล้วต่อเรือหรือรถบัส บนชายฝั่งเอง รถบัส เรือเฟอร์รี และสองเท้าของคุณคือวิธีเดินทางที่ดีที่สุด อามาลฟีเป็นศูนย์กลางรถบัสไปราเวลโล โปซีตาโน และซาแลร์โน การขับรถเครียด ที่จอดรถหายากและแพง และในฤดูร้อนถนนเลียบชายฝั่งมักติดขัด
ภาษาที่ใช้คือภาษาอิตาลี และคนท้องถิ่นมักพูดภาษาถิ่นเนเปิลส์กันเอง ภาษาอังกฤษใช้กันแพร่หลายในโรงแรม ร้านอาหาร และร้านค้า แต่น้อยลงในหมู่บ้านเหนือชายฝั่ง การพูด "บงจอร์โน" เมื่อเข้าร้านและ "กราซีเอ" เมื่อออกจากร้านสร้างความแตกต่างได้ ผู้คนที่นี่มักอบอุ่นและช่างคุย โดยเฉพาะนอกสัปดาห์ที่คนเยอะที่สุด อาหารค่ำเริ่มราวสองทุ่มหรือดึกกว่านั้น และการเดินเล่นยามเย็นที่เรียกว่าปัสเซจจาตาในลานหลักคือวิธีที่ง่ายที่สุดที่จะได้อยู่ท่ามกลางผู้คน
นักเดินทางรวมตัวกันที่ปิอัซซาดูโอโมของอามาลฟี ริมหาดโปซีตาโนและไมโอรี และที่จุดเริ่มต้นเส้นทางแห่งทวยเทพในโบเมราโน ที่ซึ่งนักเดินป่ามักจับกลุ่มเล็ก ๆ เดินไปด้วยกัน นักเดินทางงบน้อยหลายคนพักที่อาเจโรลาบนเนินเขาด้านบน หรือในเมืองฝั่งตะวันออกที่ราคาถูกกว่า ชุมชนชาวต่างชาติมีขนาดเล็กและเปลี่ยนไปตามฤดูกาล ได้แก่พนักงานโรงแรมและร้านอาหาร ศิลปินไม่กี่คน และแขกที่พักระยะยาวในราเวลโลและโปซีตาโน ทริปเรือ คลาสทำอาหาร และการเดินป่าเป็นกลุ่มคือวิธีที่ง่ายที่สุดในการรู้จักผู้คน
ขึ้นอยู่กับทริปที่คุณต้องการ โปซีตาโนสวยที่สุดและแพงที่สุด อามาลฟีอยู่ใจกลางที่สุดและเดินทางสะดวกที่สุด ราเวลโลเงียบสงบและสง่างาม ส่วนไมโอรี มีโนรี หรือเชตาราสงบกว่า ถูกกว่า และใกล้ซาแลร์โนกว่า นักเดินป่ามักเลือกอาเจโรลาหรือปราอิอาโน ถ้าเวลาจำกัด อามาลฟีคือฐานที่สะดวกที่สุด
สามหรือสี่วันพอให้ชมโปซีตาโน อามาลฟี และราเวลโลได้โดยไม่เร่งรีบ เดินเส้นทางแห่งทวยเทพ และนั่งเรือเลียบชายฝั่ง หากมีหนึ่งสัปดาห์ จะมีเวลาสำหรับทริปไปกลับคาปรี เดินป่าในวัลเลเดลเลแฟร์รีเอเร และใช้บ่ายสบาย ๆ ในเมืองเล็ก ๆ
ไม่จำเป็น และผู้มาเยือนส่วนใหญ่สบายกว่าถ้าไม่มีรถ ถนนแคบและติดขัด ที่จอดรถมีจำกัดและแพง ขณะที่รถบัส เรือเฟอร์รี และทางเดินเท้าเชื่อมแทบทุกที่ รถยนต์จะคุ้มค่าก็ต่อเมื่อคุณอยากสำรวจเนินเขาด้านใน หรือพักในที่ห่างไกล
เหมาะ ที่นี่ปลอดภัยและกะทัดรัด และกิจวัตรร่วมกันของที่นี่ ทั้งรถบัส เรือ ทางเดิน และลานยามเย็นแบบเดียวกัน ทำให้คุณได้อยู่ท่ามกลางผู้คนตลอดวัน ที่พักคือค่าใช้จ่ายหลักของคนเที่ยวคนเดียว จึงควรจองล่วงหน้า หรือพักในเมืองฝั่งตะวันออกหรือบนเนินเขา
ชายหาดส่วนใหญ่เล็กและเป็นกรวด มักผสมกันระหว่างบีชคลับที่ต้องเสียเงินกับส่วนสาธารณะที่ไม่เสียเงิน น้ำใสสะอาดและลึกเร็วตั้งแต่ใกล้ฝั่ง จุดว่ายน้ำที่ดีที่สุดหลายแห่งเป็นอ่าวเล็ก ๆ ที่ไปได้ทางเรือหรือบันไดยาวเท่านั้น อย่าลงว่ายน้ำเมื่อทะเลมีคลื่นแรง เพราะคลื่นซัดกระแทกโขดหินอย่างรุนแรง
ชายฝั่งอามาลฟีเป็นพื้นที่ปลอดภัย และใช้กฎง่าย ๆ แบบเดียวกับที่อื่น ครั้งแรกให้นัดพบในที่สาธารณะที่มีผู้คน บอกเพื่อนว่าคุณจะไปที่ไหน และวางแผนการกลับบ้านเอง ตรวจดูรถบัสหรือเรือเที่ยวสุดท้ายก่อนออกไป เพราะบริการหยุดในช่วงค่ำ และแท็กซี่เลียบชายฝั่งราคาแพง ลานหลักและริมทะเลคึกคักไปจนดึก จึงเป็นสถานที่ที่เป็นธรรมชาติสำหรับการพบกันครั้งแรก