Tajpej to zielone miasto otoczone górami, w którym świątynie, nocne targi i szlaki turystyczne dzieli zaledwie krótka podróż metrem.
Zarejestruj sięTajpej leży w kotlinie otoczonej zielonymi górami na północy Tajwanu i jest jednym z najłatwiejszych do poznania dużych miast Azji. W samym mieście mieszka około dwóch i pół miliona ludzi, a w otaczającym je mieście Nowe Tajpej kolejne kilka milionów, a mimo to rzadko przytłacza: ulice obsadzone są drzewami, metro jest czyste i punktualne, a leśne szlaki zaczynają się na końcu zwykłych osiedlowych uliczek. Miasto swobodnie miesza epoki. Pełne kadzidła świątynie stoją między blokami mieszkalnymi, stare domy kupieckie nad rzeką sprzedają herbatę i suszone zioła, dawne fabryki zamieniły się w parki sztuki, a wieża Taipei 101 góruje nad nowoczesną dzielnicą Xinyi. Jedzenie jest centrum życia towarzyskiego, od nocnych targów i barów śniadaniowych po herbaciarnie na wzgórzach, a sklep całodobowy nigdy nie jest dalej niż kilka minut drogi. Dla odwiedzających ważne jest to, że Tajpej jest bardzo bezpieczne o każdej porze, że ludzie są uprzejmi i pomocni, nawet gdy wstydzą się mówić po angielsku, i że miasto ożywa wieczorem, kiedy otwierają się targi i wszyscy wychodzą coś zjeść.
Taipei 101, mierzący 508 metrów, był najwyższym budynkiem świata w chwili otwarcia w 2004 roku, a jego przypominająca bambus sylwetka wciąż wyznacza panoramę miasta. Taras widokowy w pobliżu szczytu daje widok na całą kotlinę, a przy okazji można zobaczyć ogromną stalową kulę tłumiącą, która stabilizuje wieżę podczas tajfunów i trzęsień ziemi. Po klasyczny widok na samą wieżę warto pojechać metrem do stacji Xiangshan i wspiąć się po stromych kamiennych schodach Elephant Mountain — około dwudziestu minut wysiłku, a w nagrodę miasto rozpościerające się pod stopami. Najlepiej wyruszyć mniej więcej godzinę przed zachodem słońca i zostać, aż zapalą się światła.
Założona w 1738 roku przez osadników z Fujianu w starej dzielnicy Wanhua świątynia Longshan jest najbardziej znaną świątynią w mieście i wciąż tętni życiem. Wierni przynoszą kwiaty i owoce, zapalają kadzidła i rzucają drewnianymi klockami w kształcie półksiężyca, by zadawać pytania bogom. Odwiedzający są mile widziani, o ile poruszają się cicho i nie przeszkadzają modlącym się. Nieopodal odrestaurowane uliczki z czerwonej cegły w zabytkowym kwartale Bopiliao pokazują, jak ta część miasta wyglądała ponad sto lat temu.
Dadaocheng było w XIX wieku portem handlowym Tajpej, a ulica Dihua to jego główna arteria: długi szereg odrestaurowanych domów kupieckich, w których sprzedaje się suszone grzyby, zioła, herbatę, tkaniny i słodycze, a na wyższych piętrach i w tylnych podwórzach działa nowe pokolenie kawiarni, sklepów z designem i małych galerii. Świątynia Boga Miasta Xiahai przy tej ulicy słynie z ołtarza Starca pod Księżycem, bóstwa kojarzenia par, do którego wiele osób przychodzi prosić o pomoc w miłości. Na zachód słońca warto przejść dalej, na nabrzeże Dadaocheng nad rzeką.
Na zielonych wzgórzach Shilin Narodowe Muzeum Pałacowe przechowuje jedną z największych na świecie kolekcji sztuki chińskiej: setki tysięcy obiektów z kilku tysiącleci, od brązów i ceramiki po malarstwo, kaligrafię i rzeźbiony jadeit. Jednocześnie wystawiana jest tylko niewielka część, a najsłynniejsze dzieła przyciągają tłumy, więc lepiej przyjść wcześnie rano lub późnym popołudniem. Warto zarezerwować co najmniej pół dnia i zostawić czas na tradycyjny ogród obok.
Na północnym krańcu sieci metra leży Beitou, dolina gorących źródeł, która od ponad stu lat jest uzdrowiskiem. Krótki spacer od stacji Xinbeitou prowadzi obok Beitou Hot Spring Museum, dawnej łaźni publicznej, i dalej pod górę do Thermal Valley — parującego zielonego jeziorka zasilanego wulkanicznymi źródłami. Można zanurzyć się w tanim publicznym basenie na świeżym powietrzu albo zarezerwować prywatną łaźnię w jednym z hoteli. To relaksujące pół dnia, a dojazd jest bardzo prosty.
Wulkaniczne góry na północnym skraju miasta tworzą park narodowy pełen trawiastych grzbietów, fumaroli, lasów i gorących źródeł, do którego z centrum można dojechać autobusem w niecałą godzinę. Szlaki obejmują zarówno krótkie spacery, jak i wejście na Qixing, najwyższy szczyt parku, z którego przy dobrej pogodzie widać morze. Wiosną doliny wypełniają się kwiatami, w tym polami kalii w Zhuzihu. Warto zabrać dodatkową warstwę: na górze jest wyraźnie chłodniej i często mgliście.
Nocne targi to serce wieczorów w Tajpej. Shilin jest największy i najbardziej zatłoczony; Raohe, obok bogato zdobionej świątyni Ciyou, to jedna długa uliczka, którą łatwo przejść od początku do końca; Ningxia jest mniejszy i ceniony przez mieszkańców za jedzenie. Czekają grillowane szaszłyki, bułeczki z pieprzem pieczone w glinianych piecach, omlet z ostrygami, kruszony lód, a dla odważnych — śmierdzące tofu. Warto przyjść głodnym, dzielić się kilkoma małymi daniami zamiast jednego dużego i mieć gotówkę na stragany.
Deptakowa dzielnica na zachód od centrum, będąca ośrodkiem kultury młodzieżowej miasta, pełna ulicznego jedzenia, sklepów z modą, kin, studiów tatuażu i ulicznych artystów, zwłaszcza w weekendy. Na jej skraju stoi Red House, ośmiokątna hala targowa z czerwonej cegły z 1908 roku, w której dziś mieszczą się sklepy z rękodziełem, a wieczorem wokół placu gromadzą się bary pod gołym niebem. Jest tłoczno, wesoło i łatwo spędzić tu wieczór.
Dwa dawne tereny przemysłowe stały się kulturalnymi salonami miasta. Huashan 1914 Creative Park, stara gorzelnia, organizuje w ceglanych magazynach wystawy, targi, koncerty i mieści restauracje, a Songshan Cultural and Creative Park, dawna fabryka tytoniu, robi to samo wokół stawu i ogrodu we wschodniej części miasta. Tajpej ma też żywą scenę małych klubów z muzyką na żywo, nazywanych tu live house, gdzie lokalne zespoły niezależne grają niemal każdego wieczoru.
Tajpej słynie z wysoko cenionej sceny barów koktajlowych, skupionej w Da'an i Xinyi, gdzie barmani często pracują z herbatą, lokalnymi owocami i tajwańskimi alkoholami. W Xinyi są też duże kluby i bary na dachach z widokiem na Taipei 101. A do tego KTV: prywatne pokoje karaoke wynajmowane na godziny, czynne do późna i bardzo popularne wśród grup przyjaciół i współpracowników. Jeśli ktoś cię zaprosi, idź — to jedna z najbardziej towarzyskich rzeczy, jakie można robić w mieście.
Księżycowy Nowy Rok, w styczniu lub lutym, to spokojne święto rodzinne, ale tygodnie przed nim przynoszą gwarny noworoczny targ na ulicy Dihua. Dwa tygodnie później Święto Lampionów rozświetla miasto, a na pobliskim Festiwalu Niebiańskich Lampionów w Pingxi tysiące lampionów wypuszcza się w nocne niebo. W sylwestra fajerwerki odpalane z Taipei 101 przyciągają do Xinyi ogromne tłumy. Późną wiosną i wczesnym latem na rzekach odbywają się wyścigi smoczych łodzi.
Ze stacji Taipei Zoo kolejka gondolowa wznosi się nad zalesionymi wzgórzami do Maokong, dawnego rejonu uprawy herbaty, gdzie herbaciarnie spoglądają na miasto. Warto zamówić dzbanek miejscowego oolongu lub herbaty Tieguanyin, nauczyć się rytuału parzenia w małych czarkach i zostać, by zobaczyć światła po zmroku. Niektóre wagoniki mają szklaną podłogę, jeśli ktoś szuka dodatkowych wrażeń. Przed wyjazdem warto sprawdzić godziny kursowania, bo przy złej pogodzie gondola nie jeździ.
Śniadanie to w Tajpej poważny posiłek, a jego klasyczna wersja pochodzi z małych, zatłoczonych barów, które serwują ciepłe mleko sojowe, na słodko lub na słono, ze smażonymi paluchami z ciasta, naleśnikami z jajkiem i kruchym sezamowym podpłomykiem. Wiele z nich otwiera się przed świtem i do późnego ranka wszystko sprzedaje. Wystarczy stanąć w kolejce z innymi, wskazać, co wygląda smacznie, i usiąść przy wspólnym stole — tanio, sycąco i prawdziwy kawałek codziennego życia.
Niewiele miast ma tyle szlaków tak blisko centrum. Góry Czterech Bestii nad Xinyi — Słoń, Lew, Lampart i Tygrys — łączą kamienne ścieżki przez las, a na Yangmingshan, Jiantanshan i wzgórza wokół Beitou można dojechać metrem lub autobusem. Wędrówki to popularne weekendowe zajęcie mieszkańców, a grupy turystyczne to łatwy sposób na poznanie ludzi. Warto zabrać wodę i latem wyruszać wcześnie, by uniknąć południowego upału.
Długie, płaskie ścieżki rowerowe i piesze biegną wzdłuż rzek Tamsui i Keelung przez parki i mokradła wokół miasta. Publiczne rowery YouBike można wypożyczyć kartą komunikacyjną na stacjach w całym Tajpej. Jedna z najprzyjemniejszych tras prowadzi wzdłuż rzeki do Tamsui, starego miasteczka portowego u ujścia rzeki Tamsui, słynącego z zachodów słońca, owoców morza i budynków z czasów kolonialnych.
Na północny wschód od Tajpej górskie miasteczko Jiufen rozrosło się w czasie gorączki złota i słynie z wąskich uliczek pełnych herbaciarni i czerwonych lampionów z widokiem na morze. Nieopodal linia kolejowa Pingxi biegnie zieloną doliną do Shifen, gdzie można napisać życzenia na papierowym niebiańskim lampionie i wypuścić go obok torów, a potem dojść do wodospadu Shifen. Jeśli to możliwe, lepiej jechać w dzień powszedni, bo w weekendy oba miejsca są bardzo zatłoczone.
Od października do grudnia oraz od marca do kwietnia to najprzyjemniejsze miesiące, z ciepłymi dniami i mniejszą wilgotnością. Lato, od czerwca do września, jest gorące i bardzo parne, z częstymi popołudniowymi burzami, a między lipcem a październikiem tajfuny mogą przynieść dzień lub dwa silnego wiatru i ulewnego deszczu. Maj i czerwiec to pora „śliwkowych deszczy”. Zima jest łagodna, ale wilgotna i szara, a niższe temperatury mogą być odczuwalne jako zimno również w pomieszczeniach, bo wiele budynków nie ma ogrzewania. Księżycowy Nowy Rok to święto rodzinne, kiedy wiele sklepów zamyka się na kilka dni.
Metro MRT jest czyste, bezpieczne, tanie i obejmuje niemal wszystko, czego potrzebuje odwiedzający, z oznaczeniami i komunikatami po angielsku. Karta EasyCard, dostępna na stacjach i w sklepach całodobowych, działa w metrze, autobusach, na rowerach YouBike, a nawet przy drobnych zakupach. Lotniskowe metro łączy międzynarodowe lotnisko Taoyuan z Taipei Main Station w niecałą godzinę, a z tej samej stacji odjeżdża na południe kolej dużych prędkości. W metrze nie wolno jeść ani pić, a na schodach ruchomych stoi się po prawej stronie. Taksówek jest dużo i są niedrogie.
Głównym językiem jest mandaryński, zapisywany tradycyjnymi znakami chińskimi, a tajwański hokkien jest powszechnie używany, zwłaszcza przez starsze osoby. Wielu młodych ludzi mówi trochę po angielsku, choć mogą się wstydzić go używać; aplikacje do tłumaczenia i uśmiech bardzo pomagają, a proste xièxie, czyli dziękuję, zawsze jest docenione. Tajwańczycy słyną z życzliwości, uprzejmości i pomocności wobec odwiedzających. Życie towarzyskie często kręci się wokół jedzenia, więc zaproszenie na wspólny posiłek to najbardziej naturalny sposób, by kogoś poznać.
Da'an to ulubiona dzielnica zagranicznych mieszkańców, z zielonymi ulicami, kawiarniami, barami i Da'an Forest Park. Okolice National Taiwan Normal University i Mandarin Training Center przyciągają studentów języka z całego świata, a pobliskie Shida i Gongguan, przy National Taiwan University, pełne są tanich restauracji i studenckich barów. Zhongshan i Xinyi przyciągają młodych profesjonalistów. Spotkania wymiany językowej, grupy turystyczne, kawiarnie z grami planszowymi i międzynarodowe kluby towarzyskie to popularne sposoby na poznawanie ludzi.
Tak. To jedno z najbezpieczniejszych dużych miast w Azji, metro bardzo ułatwia poruszanie się, a jedzenie w pojedynkę na nocnym targu czy w barze z makaronem jest czymś zupełnie normalnym. Grupy turystyczne, wymiany językowe i wydarzenia w hostelach ułatwiają poznanie innych, jeśli ma się ochotę na towarzystwo.
Cztery dni wystarczą na najważniejsze atrakcje, kilka nocnych targów, Elephant Mountain, Beitou i Maokong. Warto dodać dzień lub dwa na Yangmingshan, Tamsui albo wycieczkę do Jiufen i Shifen.
W porównaniu z większością dużych miast Azji Wschodniej oferuje dobry stosunek jakości do ceny. Uliczne jedzenie, lokalne restauracje, komunikacja miejska i wiele atrakcji są tanie, a szlaki turystyczne bezpłatne. Największe wydatki to hotele w centralnych dzielnicach i bary koktajlowe.
Nie. Metro, lotnisko i główne atrakcje mają oznaczenia po angielsku, a wielu młodych ludzi mówi trochę po angielsku. W małych restauracjach i na targach zwykle wystarczy wskazać palcem, skorzystać z menu ze zdjęciami i aplikacji do tłumaczenia.
Warto spróbować zupy z makaronem i wołowiną, pierożków z bulionem, ryżu z duszoną wieprzowiną, bułeczek z pieprzem, omletu z ostrygami, kruszonego lodu z owocami i oczywiście bubble tea, która narodziła się na Tajwanie. Tradycyjne śniadanie z mlekiem sojowym i naleśnikami z jajkiem to obowiązkowy punkt.
Tajpej to bardzo bezpieczne miasto i obowiązują zwykłe rozsądne zasady: na pierwsze spotkanie warto wybrać ruchliwe miejsce publiczne, powiedzieć znajomemu, dokąd się idzie, i samodzielnie zorganizować powrót. Nocne targi, nadrzeczne nabrzeża i kawiarnie są tłoczne do późnego wieczora i stanowią naturalne miejsca na pierwsze spotkanie.