Queenstown to małe miasteczko nad jeziorem otoczone górami, do którego niemal każdy przyjechał skądinąd w poszukiwaniu przygody.
Zarejestruj sięQueenstown leży nad brzegiem jeziora Wakatipu, długiego polodowcowego jeziora w kształcie zygzaka na południu Wyspy Południowej Nowej Zelandii, pod postrzępionymi szczytami pasma The Remarkables. Jego maoryska nazwa to Tāhuna, co oznacza płytką zatokę. Powstało jako osada z czasów gorączki złota w latach 60. XIX wieku, a dziś jest najbardziej znanym kurortem w kraju: kolebką komercyjnego skoku na bungee, zimą bazą narciarską, a latem centrum wędrówek, kolarstwa górskiego, wina i wycieczek po jeziorze. Centrum jest zwarte i łatwo zwiedzić je pieszo, z promenadą nad jeziorem, deptakiem i gęstym skupiskiem kawiarni, restauracji i barów. Dla odwiedzających najważniejsze jest to, kto tu mieszka. Duża część osób, które spotkasz, to podróżnicy i pracownicy sezonowi z całego świata, wielu z wizą typu working holiday, pracujący w hotelach, barach i ośrodkach narciarskich. Efektem jest wyjątkowo otwarta, młoda i towarzyska atmosfera, w której zagadnięcie nieznajomego na szlaku, w hostelu czy w barze jest czymś zupełnie normalnym. Queenstown jest drogie jak na nowozelandzkie warunki, ale bezpieczne, przyjazne i łatwe do poruszania się.
Jezioro jest sercem miasteczka. Jego woda jest zdumiewająco czysta i zimna nawet latem, a góry wyrastają prosto z niej ze wszystkich stron. Maoryska legenda mówi, że jezioro powstało w miejscu, gdzie spalono olbrzyma Matau, a jego serce wciąż bije pod wodą — poziom jeziora rzeczywiście co kilka minut nieznacznie się podnosi i opada. Mała miejska plaża, Earnslaw Park i Steamer Wharf w słoneczne wieczory zapełniają się ludźmi siedzącymi na trawie i na brzegu. Dla spokojniejszego widoku warto przejść się ścieżką wzdłuż jeziora.
Gondola wjeżdża z obrzeży miasteczka na Bob's Peak, wysoko nad jeziorem, a widok ze szczytu obejmuje całe miasteczko, jezioro i The Remarkables. Na górze można zjechać saneczkami po krętym torze, zjeść w restauracji albo po prostu patrzeć, jak paralotniarze startują ze wzgórza. Najpiękniej jest o zachodzie słońca. Osoby w dobrej formie mogą zamiast tego wejść stromym szlakiem Tiki Trail przez las i zjechać gondolą.
Spokojny park publiczny na niewielkim półwyspie wcinającym się w jezioro, zaledwie kilka minut pieszo od centrum. Są tu ścieżki wzdłuż brzegu, wysokie stare drzewa, ogród różany, staw i ławki z widokiem przez wodę na góry. Jest też pole do disc golfa i lodowisko. Rano panuje tu cisza; w letnie popołudnia to ulubione miejsce na pikniki i czytanie w słońcu.
Dawne miasteczko poszukiwaczy złota, około dwudziestu minut jazdy samochodem, gdzie w 1862 roku znaleziono złoto w rzece Arrow. Przy jego głównej ulicy z odrestaurowanymi drewnianymi i kamiennymi budynkami działają dziś kawiarnie, piekarnie i małe sklepy, a nad rzeką można obejrzeć odrestaurowane chaty osady chińskich górników. Jesienią, około kwietnia, drzewa przybierają głęboką czerwień i złoto, a miasteczko staje się jednym z najpiękniejszych miejsc w kraju. Można tu też dojechać rowerem trasą Queenstown Trail.
Droga wzdłuż jeziora do Glenorchy, oddalonego o około czterdzieści pięć minut, to jedna z najbardziej malowniczych tras w Nowej Zelandii. Samo Glenorchy to maleńka osada na końcu jeziora Wakatipu, otoczona górami, równinami rzecznymi i lasem bukowym, a okoliczne krajobrazy pojawiają się w wielu filmach, w tym we Władcy Pierścieni. To punkt wyjścia słynnych szlaków, takich jak Routeburn Track, i spokojny kontrast dla tętniącego życiem miasteczka.
W 1988 roku ten stary most nad rzeką Kawarau stał się miejscem pierwszego na świecie komercyjnego skoku na bungee i ludzie wciąż z niego skaczą, 43 metry nad turkusową wodą. Nawet jeśli nie masz najmniejszego zamiaru skakać, warto się zatrzymać i popatrzeć z platform widokowych. Most leży przy drodze do regionu winiarskiego Gibbston Valley, więc łatwo połączyć go z popołudniem degustacji wina.
Jak na tak małe miasteczko Queenstown ma zaskakująco żywe życie nocne, bo wielu mieszkańców jest młodych, pracuje w gastronomii i hotelarstwie i wychodzi po swojej zmianie. Bary skupiają się w kilku ulicach i zaułkach zwartego centrum, więc łatwo przechodzić pieszo od jednego do drugiego. W szczycie sezonu letniego i zimowego tłoczno jest przez większość wieczorów w tygodniu, a atmosfera jest swobodna i międzynarodowa — rozmowy z nieznajomymi zaczynają się łatwo.
Od czerwca do września ośrodki narciarskie Coronet Peak i The Remarkables są blisko miasteczka, a dzień często kończy się drinkiem po stoku. Coronet Peak w sezonie oferuje też w niektóre wieczory jazdę nocną. Zima to czas, gdy miasteczko jest najbardziej pełne pracowników sezonowych i miłośników śniegu z zagranicy, a życie towarzyskie jest w pełnym rozkwicie.
Festiwal odbywa się co roku pod koniec czerwca, by uczcić początek sezonu narciarskiego, i przynosi kilka dni koncertów, imprez ulicznych, fajerwerków nad jeziorem i żartobliwych zawodów w miasteczku i na górze. To wieloletnia lokalna tradycja, bardzo towarzyska i jeden z najłatwiejszych momentów w roku, by poczuć się częścią społeczności.
Okoliczny region Central Otago słynie na całym świecie z pinot noir, a w Gibbston Valley, około dwudziestu pięciu minut od miasteczka, ciągną się winnice oferujące degustacje, niektóre z restauracjami i piwnicami wykutymi w zboczu. Wiele osób przyjeżdża z wycieczką z przewodnikiem albo rowerem po szlaku, żeby nie musieć prowadzić. Spokojne popołudnie wśród winorośli to naturalny wspólny plan.
TSS Earnslaw, opalany węglem parowiec zwodowany w 1912 roku, wciąż przepływa przez jezioro z miasteczka do Walter Peak High Country Farm. Kilka rejsów dziennie oferuje powolną podróż po wodzie, maszynownia jest otwarta dla zwiedzających, a przy pianinie często śpiewa się stare piosenki. Wieczorne rejsy z kolacją na farmie to klasyczna, spokojna alternatywa dla barów.
Queenstown zbudowało swoją sławę na adrenalinie: skoki na bungee, skoki spadochronowe w tandemie, paralotniarstwo z Bob's Peak, huśtawki nad kanionem i przejażdżki łodzią odrzutową przez wąskie wąwozy rzeki Shotover. Wszystkie prowadzą renomowane firmy o surowych zasadach bezpieczeństwa. Nawet jeśli wybierzesz tylko jedną, dzielenie się tremą i emocjami to jeden z najprostszych sposobów, by zbliżyć się do innych podróżników.
Szlak na Queenstown Hill prowadzi przez las do rzeźby zwanej Basket of Dreams i szerokiego widoku na jezioro, w obie strony w około dwie godziny. Ben Lomond Track, zaczynający się przy górnej stacji gondoli, to znacznie dłuższe, całodniowe podejście dla doświadczonych wędrowców. Bliżej wody ścieżka wzdłuż jeziora do Frankton jest płaska i łatwa. Przed wyjściem zawsze sprawdź pogodę — w górach warunki szybko się zmieniają.
Sieć tras rowerowych z dala od dróg łączy Queenstown z Frankton, Arrowtown, Lake Hayes i winnicami Gibbston Valley, prowadząc obok rzek, wąwozów i zabytkowych mostów. W miasteczku łatwo wypożyczyć rower i rower elektryczny, a niektóre firmy odbierają cię na końcu trasy. To dobry sposób, by spędzić dzień na świeżym powietrzu we własnym tempie, w pojedynkę lub w towarzystwie.
Milford Sound w Parku Narodowym Fiordland to jeden z najsłynniejszych krajobrazów Nowej Zelandii: strome klify, wodospady i ciemna woda. Z Queenstown to około czterech godzin drogi w każdą stronę, więc większość osób dołącza do całodniowej wycieczki autokarowej z rejsem statkiem albo wybiera zamiast tego lot widokowy nad górami. To długi dzień, ale niezapomniany.
Coronet Peak i The Remarkables to dwa ośrodki narciarskie najbliżej miasteczka, z busami z centrum w sezonie, a Cardrona i Treble Cone są w zasięgu w pobliżu Wanaki. Dobre warunki mają zarówno początkujący, jak i doświadczeni narciarze, a lekcje łatwo zarezerwować. Kolejki do wyciągów i schroniska narciarskie są pełne ludzi chętnych do pogawędki.
Queenstown to cel podróży na cały rok z dwoma szczytami sezonu. Od grudnia do lutego trwa lato, z ciepłymi dniami, długimi wieczorami — słońce zachodzi po dziewiątej — i najlepszymi warunkami do wędrówek, jazdy na rowerze i nad jezioro. Od czerwca do sierpnia jest zima i sezon narciarski, zimno i w górach często śnieżnie, z najbardziej ożywionym życiem towarzyskim. Jesień, od marca do maja, przynosi złote barwy, zwłaszcza w Arrowtown, a wiosna mniejsze tłumy. Pogoda zmienia się szybko o każdej porze roku, więc zawsze warto mieć ciepłą warstwę i kurtkę przeciwdeszczową.
Centrum jest małe i najlepiej zwiedzać je pieszo. Lotnisko Queenstown znajduje się we Frankton, około piętnastu–dwudziestu minut od centrum autobusem miejskim, busem lub taksówką. Sieć autobusów miejskich łączy centrum z Frankton, Arrowtown i okolicą, a z lokalną kartą transportową przejazdy są tańsze. Zimą do ośrodków narciarskich kursują busy. Na dalsze wypady wielu odwiedzających wynajmuje samochód — pamiętaj, że w Nowej Zelandii obowiązuje ruch lewostronny, a górskie drogi wymagają ostrożności, zwłaszcza na śniegu i lodzie.
Głównym językiem jest angielski, ale usłyszysz też słowa w języku maoryskim, na przykład kia ora, czyli powitanie. Nowozelandczycy są wyluzowani, bezpośredni i przyjaźni, mają suche poczucie humoru i niewiele cierpliwości do przechwałek. W Queenstown międzynarodowa społeczność sprawia, że poznawanie ludzi jest szczególnie łatwe: hostele, wycieczki grupowe, aktywności pełne adrenaliny, szlaki i bary to naturalne miejsca na rozpoczęcie rozmowy. Napiwki nie są oczekiwane, ale docenia się je za dobrą obsługę.
Większość życia towarzyskiego toczy się w zwartym centrum i wzdłuż nabrzeża. Pracownicy sezonowi i osoby zostające na dłużej często mieszkają we Frankton, Fernhill i okolicznych dzielnicach, a wielu poznaje się przez pracę w gastronomii i w ośrodkach narciarskich. Hostele organizują wieczory towarzyskie i grupowe wyjazdy, a grupy biegowe, piesze i kolarstwa górskiego to łatwy sposób, by się włączyć. Latem nabrzeże i ogrody każdego wieczoru są pełne ludzi.
Tak, to jedno z najlepszych miejsc w Nowej Zelandii dla osób podróżujących w pojedynkę. Miasteczko jest bezpieczne i zwarte, a tak wielu mieszkańców i odwiedzających to również podróżnicy, że łatwo zacząć rozmowę. Wycieczki grupowe, aktywności pełne adrenaliny, hostele i szlaki ułatwiają poznawanie ludzi od pierwszego dnia.
Trzy–cztery dni wystarczą na miasteczko, gondolę, jezioro, Arrowtown i jedną aktywność pełną adrenaliny. Warto dodać dzień na Milford Sound i jeszcze jeden na Glenorchy lub winnice Gibbston Valley. Wielu podróżników zostaje w końcu znacznie dłużej, niż planowało.
Tak, to jedno z droższych miejsc w Nowej Zelandii, zwłaszcza jeśli chodzi o noclegi i aktywności pełne adrenaliny. Koszty można obniżyć, nocując w hostelach, gotując część posiłków samodzielnie, chodząc pieszo i jeżdżąc rowerem oraz korzystając z wielu bezpłatnych szlaków, nabrzeża i ogrodów.
To zależy od tego, czego szukasz. Od grudnia do lutego najlepiej na wędrówki, rower i długie letnie wieczory nad jeziorem; od czerwca do sierpnia na narty i najbardziej ożywione życie towarzyskie. Jesienne barwy w kwietniu i maju to piękna i spokojniejsza alternatywa.
W miasteczku nie. Centrum da się obejść pieszo, autobusy miejskie dojeżdżają do Frankton i Arrowtown, a wycieczki i busy jeżdżą do ośrodków narciarskich, do Milford Sound i do winnic. Samochód przydaje się, jeśli chcesz zwiedzać szerszy region we własnym rytmie.
Queenstown to bezpieczne miasteczko i obowiązują zwykłe rozsądne zasady: za pierwszym razem umów się w ruchliwym miejscu publicznym, powiedz znajomemu, dokąd idziesz, i sam zorganizuj powrót do domu. Nabrzeże, kawiarnie w centrum i Queenstown Gardens tętnią życiem i są naturalnymi miejscami na pierwsze spotkanie. Nie wybieraj się samotnie w góry z kimś, kogo dopiero co poznałeś.