Zarejestruj sie

Paris

Paryż w równym stopniu nagradza chodzenie, co siedzenie w bezruchu — to miasto stworzone do długich rozmów.

Zarejestruj sie
Photo: Vinceesq / CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons

Paris

Paryż to miasto małych terytoriów. Zapytaj paryżanina, gdzie mieszka, a odpowie liczbą, bo każda dzielnica ma swój własny rytm: Marais tętni życiem długo po zmroku, jedenastka należy do trzydziestolatków, a Montmartre wciąż pustoszeje przed północą. Łączy je kawiarnia — nie miejsce, które się odwiedza, lecz które się zajmuje, gdzie jedna kawa kupuje godzinę na tarasie i nikt nie każe się spieszyć. Ten zwyczaj sprawia, że Paryż jest niezwykle przyjazny dla podróżnych, którzy chcą poznawać ludzi. Miasto jest gęste, doskonale nadaje się do spacerów, a jego życie towarzyskie toczy się na zewnątrz i w przestrzeni publicznej, gdzie może dołączyć do niego każdy nieznajomy.

Miejsca do odwiedzenia

Le Marais

Marais przetrwało wyburzenia barona Haussmanna, dlatego jego uliczki nadal kręcą się i zwężają tak, jak w średniowiecznym Paryżu. Dziś znajduje się tu najstarszy plac miasta, Place des Vosges, a obok niego kontuary z falafelem przy rue des Rosiers, niewielkie galerie i podwórka, które można zobaczyć tylko po pchnięciu ciężkiej bramy. To jedna z niewielu centralnych dzielnic, która żyje pełnią życia także w niedzielę, gdy większość Paryża jest zamknięta. Dla odwiedzających Marais to najłatwiejsze miejsce na spontaniczne popołudnie: krótkie kwartały, wieczny cień, a ławka lub taras zawsze o krok.

Canal Saint-Martin

Czynny kanał z żeliwnymi kładkami, platanami i kamiennymi brzegami, które paryżanie od wiosny traktują jak publiczne siedziska. Nie ma tu żadnego zabytku i o to właśnie chodzi — ludzie przychodzą tu, by usiąść, otworzyć wspólną butelkę i patrzeć, jak napełnia się śluza. Otaczająca kanał dziesiąta dzielnica zapełniła się małymi sklepami płytowymi, księgarniami i niewymuszonymi restauracjami. To najlepszy przykład tego, jak paryżanie naprawdę spędzają wolny wieczór, i jedno z niewielu centralnych miejsc, gdzie siedzenie na ziemi z drinkiem w ręku jest czymś zupełnie zwyczajnym, a nie turystyczną ciekawostką.

Musée d'Orsay

Dawny dworzec kolejowy w stylu beaux-arts, zamieniony w muzeum sztuki XIX wieku — o wiele przyjemniejszy do zwiedzania budynek niż Luwr. Wielka tarcza zegara na górnym piętrze patrzy przez Sekwanę w stronę Montmartre'u, a sale impresjonistów za nią mieszczą dzieła, które większość odwiedzających rozpoznaje, zanim jeszcze przeczyta opis. Ponieważ kolekcja jest wyselekcjonowana, a nie encyklopedyczna, dwie godziny naprawdę wystarczą. Kawiarnia na piątym piętrze, tuż za zegarem, to jedno z najspokojniejszych miejsc w centrum Paryża — z widokiem, który sam prowadzi rozmowę za ciebie.

Montmartre i Butte (wzgórze)

Wzgórze zachowało wiejski układ: schody zamiast alej, czynną winnicę i uliczki, które raczej się wiją, niż biegną prosto. Sacré-Cœur przyciąga tłumy, a plac u jej stóp — sprzedawców portretów, ale wystarczy przejść trzy minuty na północ lub zachód, by hałas całkiem ucichł. Rue Lepic i uliczki wokół Place Dalida są ciche nawet w sierpniu. To stroma dzielnica — warto o tym wiedzieć, planując tu wieczór — ale funikular obok bazyliki załatwia najgorszy odcinek podejścia za cenę biletu metra.

Île de la Cité i nabrzeża Sekwany

Wyspa, od której zaczął się Paryż, wciąż mieści katedrę Notre-Dame, witraże Sainte-Chapelle i targ kwiatowy przy metrze Cité. To, co umyka większości odwiedzających, znajduje się piętro niżej: kamienne schody prowadzą z mostów w dół, ku wodzie, gdzie hałas ruchu ulicznego znika, a miasto cichnie. Nabrzeża między Pont Neuf a Pont de Sully są na tyle szerokie, by iść obok siebie, i na tyle długie, że rozmowa może potoczyć się do końca, zanim ktokolwiek zdecyduje, dokąd iść dalej.

Parc des Buttes-Chaumont

Napoleon III założył ten park na terenie dawnego kamieniołomu i kopalni gipsu, dlatego znajdziemy tu klify, most wiszący i świątynię na skalnej wyspie — efekty krajobrazowe, na jakie nie stać żadnego płaskiego parku. Leży w dziewiętnastej dzielnicy, daleko od turystycznego szlaku, a ciepłym wieczorem trawniki zapełniają się raczej mieszkańcami okolicznych dzielnic niż turystami. Guinguette Rosa Bonheur w środku parku (tradycyjny podmiejski bar ogrodowy z muzyką i tańcem) to miejsce pod gołym niebem, gdzie poznawanie nieznajomych jest po prostu naturalnym przebiegiem wieczoru.

Gdzie wyjść

Tarasy kawiarniane

Taras to centralna instytucja paryskiego życia towarzyskiego i warto poznać jego zasady. Siadasz sam, zamawiasz raz, a stolik jest twój tak długo, jak chcesz — rachunek przynoszą dopiero, gdy o niego poprosisz. Krzesła są ustawione przodem do ulicy, a nie do stolika, co brzmi mało romantycznie, ale ułatwia rozmowę: siedzicie obok siebie, patrzycie na to samo, a cisza nigdy nie ciąży. Jedna kawa kosztuje kilka euro i kupuje godzinę czasu. Dla odwiedzających, którzy chcą poznawać ludzi, a nie tylko odhaczać atrakcje, to najbardziej przydatny zwyczaj w mieście.

Piwnice jazzowe Saint-Germain

Kamienne piwnice piątej i szóstej dzielnicy mieszczą kluby jazzowe od lat czterdziestych XX wieku, a kilka z nich wciąż gra koncerty co wieczór — między innymi Caveau de la Huchette i Le Petit Journal. Sale są niewielkie, sufity sklepione, a muzyka na tyle głośna, że rozmowa jest ograniczona, ale wspólne przeżycie robi swoje zamiast niej. Koncerty zaczynają się zazwyczaj około dziewiątej, a opłata za wstęp jest skromna jak na europejskie standardy. To wieczór bez wysiłku: bez dress code'u, bez kultury rezerwacji, a okoliczna dzielnica jest pełna miejsc, w których można kontynuować później.

Bary z winem i pora apéro

Między mniej więcej szóstą a ósmą wieczorem Paryż żyje apéro (przedobiedniego drinka, który często zastępuje samą kolację). Bary z winem w jedenastej, dziesiątej dzielnicy i wokół rue de Charonne serwują małe przekąski obok kieliszków nalewanych z butelek wybranych osobiście przez właściciela, a stanie przy barze jest czymś normalnym. Apéro jest celowo lekkie: krótsze niż posiłek, tańsze i łatwe do przedłużenia albo zakończenia bez niezręczności. Jeśli spotykasz się z kimś po raz pierwszy, to właśnie ten format sami wybraliby paryżanie.

Kino pod gołym niebem i letnie nabrzeża

Od lipca miasto zamyka fragmenty prawego brzegu Sekwany dla samochodów i zasypuje je piaskiem, leżakami i bezpłatnymi koncertami pod nazwą Paris Plages. W tym samym czasie trawnik w Parc de la Villette zamienia się w kino pod gołym niebem, gdzie tysiące ludzi rozkładają koce i piknikują na bezpłatnych wieczornych seansach. Oba miejsca są naprawdę lokalne, a nie nastawione na turystów, oba nic nie kosztują i oba sprawiają, że łatwo przyjść samemu, a skończyć w towarzystwie.

Niedzielne targi

Paryż utrzymuje ponad siedemdziesiąt targów ulicznych, a niedzielny poranek to moment, gdy są najbardziej tłoczne. Marché Bastille rozciąga się na kilkaset metrów wzdłuż boulevard Richard-Lenoir; Marché d'Aligre łączy na jednym placu krytą halę, targ pod gołym niebem i pchli targ, a pośrodku znajduje się bar z winem, skąd tłum wylewa się na chodnik. Targi są niespieszne, głośne i pełne naturalnych okazji do rozmowy — stoisz w kolejce obok ludzi, zamiast siedzieć naprzeciwko nich.

Rzeczy do zrobienia

Przejdź jedną dzielnicę od początku do końca

Paryż jest na tyle mały, że można go przejść pieszo — z Marais do wieży Eiffla to około dwóch godzin — a miasto ma sens tylko w tempie spaceru. Wybierz jedną dzielnicę i idź przed siebie bez planu: jedenastka na bary i warsztaty, piątka na księgarnie i rzymskie ruiny pod Sorboną, dziewiątka na domy towarowe i kryte pasaże. Odległości są krótkie, ławek nie brakuje, a wejście do metra rzadko oddalone jest o więcej niż kilkaset metrów, gdyby zechciało się przerwać spacer.

Zabierz koc na piknik nad Sekwanę lub do parku

Kup chleb, ser i butelkę wina na targu albo w osiedlowym sklepiku, a potem usiądź — na nabrzeżu, na schodach Pont des Arts, na trawie w Buttes-Chaumont albo na Champ de Mars. Picie na świeżym powietrzu jest tu legalne i zupełnie zwyczajne. Kosztuje ułamek ceny kolacji w restauracji, nie wymaga rezerwacji i nie ma ustalonej godziny końca, co czyni to najprostszym możliwym planem, gdy spotykasz się z kimś, kogo jeszcze dobrze nie znasz.

Odkryj Petite Ceinture albo kryte pasaże

Dwie odsłony ukrytego Paryża, obie bezpłatne. Petite Ceinture to nieczynna XIX-wieczna linia kolejowa, która okrążała miasto; kilka jej odcinków jest dziś otwartych jako zarośnięte ścieżki spacerowe, ciche i niemal puste. Kryte pasaże — Galerie Vivienne, Passage des Panoramas, Passage Jouffroy — to XIX-wieczne arkady ze szklanym dachem w drugiej dzielnicy, pełne starych księgarni i maleńkich kawiarni, i to najlepszy pomysł na deszczowe popołudnie w mieście.

Spędź popołudnie na gotowaniu, degustacji albo pieczeniu

Krótkie kursy gotowania, cukiernictwa i degustacji win odbywają się codziennie w centrum Paryża, zwykle trwają od dwóch do trzech godzin, w małych grupach liczących od sześciu do dwunastu osób. Rozwiązują najtrudniejszy problem samotnego podróżowania: stawiają cię w jednym pomieszczeniu z nieznajomymi, którzy już zgodzili się ze sobą rozmawiać. Degustacje win w szczególności bywają raczej rozmową niż wykładem technicznym, a większość odbywa się zarówno po angielsku, jak i po francusku.

Jednodniowa wycieczka do Versailles lub Giverny

Do Versailles jedzie się trzydzieści pięć minut kolejką RER C, a wstęp do ogrodów jest bezpłatny przez większość dni — warto o tym wiedzieć, bo to właśnie ogrody są tu lepszą połową. Do Giverny, domu i ogrodu wodnego Moneta, dojeżdża się około godziny pociągiem do Vernon plus krótki dowóz autobusem, a najpiękniej wygląda późną wiosną. Oba miejsca to łatwe półdniowe wypady, które urozmaicają pobyt w mieście bez potrzeby wynajmowania samochodu czy zorganizowanej wycieczki.

Świetne miejsca na pierwszą randkę

Warto wiedzieć

Często zadawane pytania

Czy Paryż to dobre miasto na samotną podróż?

Wyjątkowo dobre. Kultura kawiarniana sprawia, że siedzenie samemu w miejscu publicznym jest zupełnie normalne, a nie rzucające się w oczy, a układ tarasów sprawia, że siedzisz przodem do ulicy razem ze wszystkimi innymi. Miasto jest kompaktowe i dobrze oświetlone, metro kursuje do późna, a muzea, targi i nabrzeża to miejsca, do których można przyjść samemu, nie sprawiając wrażenia, że coś się w ten sposób deklaruje.

Czy muszę mówić po francusku, żeby poznawać ludzi?

Nie, ale warto nauczyć się otwarcia rozmowy. 'Bonjour' przed każdą interakcją, 'merci' po niej i 'parlez-vous anglais ?', gdy jest to potrzebne, przeprowadzą cię przez niemal każdą sytuację. Paryżanie doceniają wysiłek, a nie poprawność, a młodsi mieszkańcy centralnych dzielnic zazwyczaj mówią pewnie po angielsku, gdy tylko padnie powitanie.

Gdzie zaproponować pierwsze spotkanie z kimś nowo poznanym?

W miejscu publicznym, centralnym i łatwym do opuszczenia. Sprawdzą się taras kawiarni, kawiarnia muzealna albo park, taki jak Jardin du Palais-Royal: dzienne światło, inni ludzie w pobliżu i stacja metra w zasięgu kilku minut. Powiedz znajomemu, dokąd idziesz, i sam ustal miejsce spotkania, zamiast przyjmować zaproszenie pod prywatny adres na pierwsze spotkanie.

Jak naprawdę drogi jest Paryż?

Noclegi i kolacje w restauracjach są drogie; niemal wszystko inne jest do udźwignięcia. Kawa na tarasie, lunch z piekarni, piknik z targu, bilet na metro i większość publicznych parków i ogrodów są niedrogie, a wiele największych muzeów jest bezpłatnych w pierwszą niedzielę miesiąca. Wybór apéro i małych przekąsek zamiast pełnej kolacji w restauracji znacząco zmienia koszt wieczoru.

W której dzielnicy najlepiej się zatrzymać?

Jedenasta i dziesiąta dzielnica dają najlepszą równowagę między ceną, życiem nocnym a codziennym paryskim życiem, z łatwym dojazdem metrem do centrum. Marais w trzeciej i czwartej dzielnicy jest najbardziej centralne i najbardziej tętniące życiem w niedziele, ale kosztuje więcej. Montmartre w osiemnastej dzielnicy jest cichszy i bardziej malowniczy, kosztem wzniesień i dłuższego dojazdu do większości atrakcji.

Czego o Paryżu przewodniki nie mówią?

Dwóch rzeczy. Wiele osiedlowych restauracji i małych sklepów zamyka się na kilka tygodni w sierpniu, więc wizyta pod koniec lata może zastać zamkniętą ulicę tam, gdzie przewodnik obiecywał tętniącą życiem. A niedziela jest naprawdę cicha w większości miasta — Marais, targi i muzea pozostają otwarte, ale trzeba planować z uwzględnieniem reszty, a nie zakładać, że wszystko działa jak zwykle.

Poznaj kogoś w Paris

Zarejestruj sie

Inne destynacje

Pattaya Lisbon Barcelona Phuket Amsterdam Berlin Prague Manila