Majorka to śródziemnomorska wyspa z prawdziwym miastem w sercu, górami wzdłuż północnego wybrzeża i krystaliczną wodą w setkach małych zatoczek.
Zarejestruj sięMajorka to największa z Balearów i jest znacznie bardziej różnorodna, niż sugeruje jej opinia celu wycieczek all inclusive. Jej stolica, Palma, to prawdziwe hiszpańskie miasto liczące około czterystu tysięcy mieszkańców, z ogromną gotycką katedrą górującą nad zatoką, labiryntem starych kamiennych uliczek i dziedzińców, dobrymi muzeami, targami i żywym życiem wieczornym, które trwa przez cały rok. Wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża wznosi się Serra de Tramuntana, krajobraz kulturowy wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, z tarasowymi gajami oliwnymi i wapiennymi szczytami nad wioskami takimi jak Valldemossa, Deià i Sóller. Wschód i południe obfitują w calas, małe zatoczki z białym piaskiem i turkusową wodą między porośniętymi sosnami skałami. Najwięcej daje tu połączenie: kilka dni w Palmie, gdzie spacery, targi i wieczorne tarasy ułatwiają bycie wśród ludzi, i kilka dni poza nią, autobusem, pociągiem lub samochodem, w górach i nad morzem. Latem na wyspie jest tłoczno, zimą o wiele spokojniej, a Palma żyje wtedy własnym, lokalnym rytmem.
Gotycka katedra Najświętszej Marii Panny wznosi się tuż nad murem nadmorskim i dominuje w każdym widoku Palmy. Budowę rozpoczęto po chrześcijańskim podboju wyspy w 1229 roku i trwała ona stulecia; wewnątrz nawa należy do najwyższych w architekturze gotyckiej, a wielka rozeta w słoneczne poranki wypełnia ją kolorowym światłem. Antoni Gaudí pracował nad wnętrzem na początku XX wieku, a artysta Miquel Barceló stworzył efektowną ceramiczną kaplicę. Warto obejść ją też z zewnątrz, wzdłuż starych murów nad Parc de la Mar i jego jeziorem.
Za katedrą rozciąga się plątanina wąskich uliczek z miodowymi kamiennymi rezydencjami, z których wiele kryje wewnętrzne dziedzińce z kamiennymi schodami, widoczne przez otwarte bramy. Łaźnie arabskie, pałac królewski Almudaina obok katedry, kościół Sant Francesc i ulice handlowe wokół Plaça Major są w niewielkiej odległości pieszo. Wieczorem Passeig del Born, aleja obsadzona drzewami, wypełnia się spacerowiczami i ludźmi siedzącymi na tarasach.
Okrągły gotycki zamek z XIV wieku na zalesionym wzgórzu na zachód od centrum, jeden z nielicznych okrągłych zamków w Europie. Mieści muzeum historii miasta, a z tarasu na dachu widać całą zatokę, katedrę, port i góry w tle. Wejście przez sosnowy las zajmuje od nadmorskiej promenady około pół godziny i jest dobrym sposobem na rozpoczęcie lub zakończenie dnia.
Dwie górskie wioski w Serra de Tramuntana, każda około pół godziny do godziny drogi od Palmy. Valldemossa wyrosła wokół dawnego klasztoru kartuzów, w którym Fryderyk Chopin i George Sand spędzili zimę 1838/1839; jej kamienne uliczki zdobią rośliny w doniczkach i kafelki z wizerunkiem miejscowej świętej. Deià, dalej wzdłuż wybrzeża, to wioska kamiennych domów na zboczu nad morzem, od dawna kojarzona z pisarzami i artystami, ze ścieżką prowadzącą w dół do małej skalistej zatoczki.
Sóller leży w dolinie pełnej gajów pomarańczowych i cytrynowych, otoczonej górami. Od 1912 roku z Palmy kursuje drewniany pociąg elektryczny, który w około godzinę przejeżdża przez góry tunelami i wiaduktami, a stary tramwaj jedzie dalej z miasteczka nad zatokę Port de Sóller. Ta podróż to klasyka, a rynek z kawiarniami pod modernistycznym kościołem to przyjemne miejsce, by usiąść przed zejściem do portu.
Zatoczki to najsłynniejszy krajobraz Majorki: małe zatoki z jasnym piaskiem i przejrzystą wodą otoczone skałami i sosnami. Park przyrodniczy Mondragó na południowym wschodzie chroni kilka z nich, a długa, niezabudowana plaża Es Trenc na południu w spokojny dzień wygląda niemal jak na Karaibach. Najsłynniejsze zatoczki są zatłoczone w lipcu i sierpniu, więc lepiej przyjść wcześnie rano albo odwiedzić je wiosną i jesienią, gdy woda wciąż jest wystarczająco ciepła dla wielu pływaków.
Ta dawna dzielnica rybacka tuż na zachód od starego miasta to najbardziej międzynarodowa okolica Palmy. Kryty targ sprzedaje świeże produkty i ma małe bary, w których je się przy ladzie, a okoliczne ulice są pełne restauracji, barów koktajlowych i kawiarni ze stolikami na zewnątrz. Od czwartku wieczorem jest tu tłoczno i to naturalne miejsce, by zacząć wieczorne wyjście albo po prostu zjeść razem kolację.
Przy tej długiej nadmorskiej alei biegnącej wzdłuż portu w Palmie znajdują się większe bary i kluby miasta, z widokiem przez marinę na katedrę. Noce zaczynają się późno, zwykle po północy, i w weekendy oraz latem trwają do świtu. Poza Palmą kurorty takie jak Magaluf i Playa de Palma słyną z głośnych, zatłoczonych imprez dla turystów; to zupełnie inne doświadczenie niż samo miasto.
Na zachodnim wybrzeżu zachód słońca to wspólny wieczorny rytuał wyspy. Punkty widokowe wzdłuż drogi przez Tramuntanę, cyple koło Andratx i taras zamku Bellver wypełniają się ludźmi czekającymi, aż słońce zanurzy się w morzu. W Palmie najprostszymi miejscami, by zobaczyć, jak światło złoci kamień, są mury pod katedrą i nadmorska promenada.
Jak na swoją wielkość Palma ma silną scenę artystyczną. Es Baluard, muzeum sztuki nowoczesnej wbudowane w stare mury miejskie, ma taras z widokiem na zatokę, a Fundació Pilar i Joan Miró zachowuje pracownie, w których Joan Miró pracował w ostatnich latach życia. Wiele małych galerii otwiera drzwi podczas wspólnych wieczornych wydarzeń w ciągu roku — to swobodne, towarzyskie okazje, by z kieliszkiem w ręku przechodzić od wystawy do wystawy.
Prawie każde miasteczko na wyspie ma swoje święto z muzyką, procesjami i tańcami na placu, a latem niemal w każdy weekend gdzieś trwa jakaś fiesta. W Palmie noc Sant Sebastià w styczniu przynosi ogniska, grille i koncerty na całym starym mieście, a w noc Sant Joan w czerwcu ludzie spotykają się na plażach do późna. To chwile, gdy wyspa jest najbardziej otwarta i najłatwiej się przyłączyć.
Góry wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża przecinają stare ścieżki dla mułów i długodystansowy Szlak Suchego Kamienia, łączący wioski i górskie schroniska. Wiele odcinków da się przejść w jeden dzień, na przykład ścieżki wokół Sóller, Deià i Valldemossy, z widokiem na morze niemal przez całą drogę. Najlepsze pory roku to wiosna i jesień; latem warto wyruszyć wcześnie i zabrać dużo wody.
Woda wokół wyspy w większość letnich dni jest przejrzysta i spokojna, a już sama maska wystarczy, by zobaczyć ryby wśród skał i trawy morskiej. Wynajmij samochód albo pojedź autobusem na południowy wschód, wybierz zatoczkę niedaleko od drogi i przyjdź przed dziesiątą, by mieć ją niemal tylko dla siebie. Zabierz coś do ochrony przed słońcem i wodę, bo w wielu małych zatoczkach nie ma żadnej infrastruktury.
Zacznij dzień od ensaïmady, spiralnego ciasta posypanego cukrem pudrem, które jest symbolem wyspy. Spróbuj pa amb oli, chleba natartego pomidorem i oliwą z szynką lub serem, miękkiej kiełbasy z papryką o nazwie sobrassada oraz tumbet, warstwowego dania z warzyw. Targi Santa Catalina i Olivar w Palmie to najlepsze miejsca, by spróbować lokalnych produktów bez płacenia cen restauracyjnych.
Majorka to jeden z ulubionych kierunków kolarstwa szosowego w Europie, zwłaszcza wiosną, gdy grupy jeżdżą górskimi drogami do Sa Calobra i na Cap de Formentor. Jeśli wolisz samochód, nadmorska droga przez Tramuntanę to jedna z najbardziej spektakularnych tras nad Morzem Śródziemnym. W głębi wyspy spokojne miasteczka z cotygodniowymi targami pokazują oblicze wyspy, które większość odwiedzających pomija.
Niedaleko Porto Cristo Jaskinie Smocze (Coves del Drach) to jedna z najbardziej znanych atrakcji wyspy: ciąg komór pełnych stalaktytów wokół dużego podziemnego jeziora, gdzie podczas zwiedzania z łodzi grany jest krótki koncert muzyki klasycznej. To popularna wycieczka, więc latem warto zarezerwować z wyprzedzeniem i połączyć ją z kąpielą w jednej z pobliskich zatoczek.
Maj, czerwiec, wrzesień i początek października to najlepsze miesiące: ciepłe dni, morze wystarczająco ciepłe do pływania i mniej ludzi niż w lipcu i sierpniu, gdy temperatury często przekraczają trzydzieści stopni, a najsłynniejsze zatoczki i drogi są bardzo zatłoczone. Wiosna to sezon na wędrówki i rower, a pod koniec stycznia i w lutym na całej wyspie kwitną migdałowce. Zima jest łagodna i spokojna; wiele hoteli w kurortach jest zamkniętych, ale Palma pozostaje żywa i przyjemna na city break.
Lotnisko w Palmie leży zaledwie kilka kilometrów od miasta, a często kursująca linia autobusowa łączy je z centrum i portem. Stare miasto najlepiej zwiedzać pieszo. Na wyspie publiczna sieć autobusowa TIB dociera do większości miejscowości i wielu plaż, a linia kolejowa biegnie z Palmy w głąb wyspy; zabytkowy pociąg do Sóller to osobne połączenie. By swobodnie zwiedzać góry i zatoczki, najpraktyczniejszy jest wynajęty samochód, choć górskie drogi są wąskie, a parkingi przy popularnych zatoczkach latem szybko się zapełniają. Taksówki są regulowane i łatwo je znaleźć w Palmie.
Wyspa ma dwa języki urzędowe: hiszpański i kataloński, którym mówi się tu w lokalnej odmianie majorkańskiej. Większość napisów jest po katalońsku, wszyscy rozumieją hiszpański, a w turystyce powszechnie mówi się po angielsku i niemiecku. Kilka słów po katalońsku, takich jak bon dia (dzień dobry) i gràcies (dziękuję), zostanie przyjętych bardzo ciepło. Mieszkańcy Majorki mogą na początku wydawać się zdystansowani wobec obcych, ale są przyjaźni, gdy tylko rozmowa się rozkręci. Obiad je się zwykle około drugiej, a kolację od dziewiątej lub później.
Wyspa ma dużą społeczność międzynarodową, z wieloma mieszkańcami z Niemiec, Wielkiej Brytanii i krajów nordyckich. W Palmie Santa Catalina, stare miasto oraz nadmorskie okolice Portixol i Molinar są popularne wśród pracowników zdalnych i nowo przybyłych, z przestrzeniami coworkingowymi, kawiarniami i barami. Grupy wędrowne, kluby rowerowe, żeglarstwo i wieczory wymiany językowej to popularne sposoby poznawania ludzi, łatwe do znalezienia przez lokalne grupy towarzyskie.
Tak. Palma to bezpieczne miasto, po którym łatwo chodzić pieszo, z targami, tarasami i żywym życiem wieczornym, co ułatwia bycie wśród ludzi. Zorganizowane wędrówki, grupy rowerowe, rejsy łodzią i święta to dobre sposoby na poznanie innych, a sieć autobusowa pozwala zwiedzić dużą część wyspy bez samochodu.
Warto zaplanować co najmniej dwa dni na Palmę i jeszcze dwa lub trzy na resztę wyspy: jeden w wioskach Tramuntany z pociągiem do Sóller i jeden lub dwa w zatoczkach na wschodzie i południu. Tydzień pozwala na wolniejsze tempo, z czasem na wędrówkę i leniwe dni na plaży.
Nie. Kilka kurortów słynie z głośnego życia nocnego, ale większość wyspy to góry, wioski, zatoczki, jedzenie i kultura. Sama Palma to prawdziwe miasto, w którym mieszkańcy żyją codziennym życiem, i o każdej porze roku jest tu spokojnie i przyjemnie.
Nie w Palmie, gdzie niemal wszędzie da się dojść pieszo. Autobusy i pociągi docierają do wielu miejscowości i plaż, ale samochód znacznie ułatwia zwiedzanie mniejszych zatoczek i górskich wiosek we własnym tempie, zwłaszcza poza sezonem letnim, gdy autobusy kursują rzadziej.
Od późnej wiosny do wczesnej jesieni, gdy wieczory są długie, a ludzie spędzają czas na świeżym powietrzu. Letnie święta w wioskach, noc Sant Joan w czerwcu i święto Sant Sebastià w Palmie w styczniu to chwile, gdy wyspa świętuje razem.
Majorka jest bezpiecznym miejscem i obowiązują tu te same proste zasady co wszędzie: na pierwsze spotkanie wybierz ruchliwe miejsce publiczne, powiedz znajomemu, dokąd idziesz, i zadbaj o własny transport. W zatłoczonych miejscach pilnuj swoich rzeczy. Stare miasto w Palmie, nadmorska promenada i Santa Catalina tętnią życiem do wieczora i są naturalnymi miejscami na pierwsze spotkanie.