Zarejestruj się

Chiang Rai

Chiang Rai to małe, niespieszne miasteczko na północy, gdzie niezwykłe świątynie stoją wśród zielonych wzgórz, a wieczory kończą się na nocnym targu.

Zarejestruj się

Chiang Rai

Chiang Rai to najdalej na północ wysunięta stolica prowincji w Tajlandii i jedno z najstarszych miast kraju. Król Mengrai założył je w 1262 roku jako pierwszą stolicę królestwa Lanna, zanim dwór przeniósł się na południe, do Chiang Mai, i od tamtej pory miasto zachowuje wolniejsze, spokojniejsze tempo. Dziś słynie przede wszystkim z nowoczesnych świątyń — zwłaszcza olśniewającej Białej Świątyni i szafirowoniebieskiej Wat Rong Suea Ten — stworzonych przez miejscowych artystów, którzy postanowili pracować w rodzinnej prowincji, co nadaje miastu zaskakującą jak na jego rozmiar tożsamość artystyczną. Wokół krajobraz otwiera się na pola ryżowe, plantacje herbaty i zalesione góry ciągnące się aż do granic z Mjanmą i Laosem, gdzie mieszkają Akha, Lahu, Yao i inne ludy górskie. Dla odwiedzających liczy się skala. Centrum można przejść pieszo, ceny są niższe niż w Chiang Mai czy na wyspach, a wieczory kręcą się wokół kilku wspólnych miejsc — wieży zegarowej, nocnego bazaru, weekendowych deptaków — gdzie drogi podróżników nieuchronnie się krzyżują, a rozmowa przychodzi sama.

Miejsca do odwiedzenia

Wat Rong Khun, Biała Świątynia

Około kwadransa na południe od miasta stoi ta lśniąco biała świątynia pokryta odłamkami lustra, dzieło artysty z Chiang Rai Chalermchaia Kositpipata, który zaczął ją odbudowywać w 1997 roku i chce, by pozostała niedokończona przez dziesięciolecia. Most nad morzem wyciągniętych rąk prowadzi do głównej sali, której malowidła łączą motywy buddyjskie z postaciami ze współczesnych filmów i popkultury. Zagraniczni turyści płacą niewielką opłatę za wstęp, obowiązuje skromny strój. Warto przyjść na otwarcie, żeby zobaczyć ją przed autokarami wycieczkowymi.

Wat Rong Suea Ten, Niebieska Świątynia

Nowsza świątynia na północnym skraju miasta, pomalowana na głęboki błękit i złoto, z wielkim białym Buddą w sali, której każdą powierzchnię pokrywają wirujące ornamenty. Zaprojektował ją artysta, który uczył się u Chalermchaia, i widać w niej tę samą mieszankę tradycji i fantazji w mniejszej, spokojniejszej skali. Wstęp jest wolny, łatwo dojechać tuk-tukiem lub songthaewem, a w późnopopołudniowym świetle kolory pięknie się żarzą.

Baan Dam, Czarny Dom

Przeciwwaga dla Białej Świątyni: park z około czterdziestoma ciemnymi drewnianymi budynkami stworzonymi przez narodowego artystę Thawana Duchanee, pełnymi bawolich rogów, zwierzęcych skór, rzeźbionych mebli i niepokojącej sztuki. To nie świątynia, lecz wizja życia i śmierci w oczach artysty, i dzieli opinie, co jest częścią jej uroku. Leży około kwadransa na północ od centrum i warto połączyć ją z Niebieską Świątynią tego samego popołudnia.

Wat Phra Kaew i stare miasto

W sercu miasta leży Wat Phra Kaew, gdzie w 1434 roku odkryto Szmaragdowego Buddę — dziś znajdującego się w Bangkoku — gdy piorun rozłupał chedi i odsłonił ukryty w nim posąg. Kopia z jadeitu stoi w pawilonie na tyłach terenu, a małe muzeum objaśnia sztukę religijną Lanny. Stamtąd warto przejść do złotej wieży zegarowej, również projektu Chalermchaia, i spokojnymi uliczkami z tekowymi domami i małymi świątyniami wokół niej.

Wat Huay Pla Kang

Na zboczu na zachód od miasta ogromny biały posąg Guanyin, chińskiej bogini miłosierdzia, spogląda na dolinę, a winda w jego wnętrzu wwozi zwiedzających do sali widokowej w jej głowie. Obok wznosi się smukła, dziewięciokondygnacyjna pagoda ozdobiona smokami. Bywa tu mniej ludzi niż w słynnych świątyniach, wieczorem panuje spokój, a widok na pola ryżowe i wzgórza należy do najpiękniejszych w okolicy.

Doi Tung i Ogród Mae Fah Luang

Około godziny na północ kręta droga wspina się na zalesioną górę Doi Tung do dawnej rezydencji zmarłej Księżnej Matki i jej tarasowych ogrodów kwiatowych, które były częścią długoletniego projektu zastąpienia upraw opium kawą, makadamią i rękodziełem. Powietrze jest chłodne, w pogodne dni widok sięga Mjanmy, a miejscowa kawa jest znakomita. Warto połączyć wizytę ze świątynią Wat Phra That Doi Tung na szczycie, jedną z najstarszych w regionie.

Gdzie wyjść

Night Bazaar

Obok starego dworca autobusowego co wieczór otwiera się Night Bazaar ze straganami z rękodziełem, ubraniami i tkaninami ludów górskich, a w jego środku jest duży plac gastronomiczny pod gołym niebem, otoczony stoiskami z grillowaną rybą, hot potem, khao soi i zimnym piwem. Większość wieczorów na małej scenie występują tancerze tradycyjnego tańca tajskiego albo lokalne zespoły. Przy długich wspólnych stołach podróżnicy i miejscowi siadają obok siebie, więc to najłatwiejsze miejsce w mieście, by zacząć rozmowę.

Pokaz świateł przy wieży zegarowej

Bogato zdobiona złota wieża zegarowa w centrum miasta ożywa kilka razy każdego wieczoru podczas krótkiego pokazu zmieniających się świateł i muzyki. Jest mały, trochę kiczowaty i całkowicie darmowy, a tłum gromadzący się na chodnikach wokół ronda daje miastu naturalne miejsce spotkań. Wiele wieczorów zaczyna się tutaj, zanim wszyscy ruszą na kolację albo do pobliskich barów.

Weekendowe deptaki

W sobotnie wieczory Thanalai Road zostaje zamknięta dla ruchu i wypełnia się straganami z jedzeniem, rękodziełem, ulicznymi muzykami, a czasem wspólnymi tańcami; w niedzielne wieczory podobny targ zajmuje San Khong Noi Road. Tu wychodzą razem miejscowe rodziny, studenci i przyjezdni, a atmosfera jest swobodniejsza i mniej komercyjna niż na nocnym bazarze.

Jetyod Road i bary z muzyką na żywo

Życie nocne Chiang Rai jest skromne i przyjazne, a nie szalone. Krótka Jetyod Road przy wieży zegarowej i okoliczne zaułki są pełne małych barów, często z akustycznymi lub rockowymi zespołami na żywo, stołami bilardowymi i mieszaną publicznością backpackersów, ekspatów i młodych Tajów. Wieczory kończą się wcześniej niż w Bangkoku, a rozmowy między stolikami są czymś zupełnie normalnym.

Festiwale

Songkran, tajski Nowy Rok w połowie kwietnia, na kilka dni zmienia ulice w przyjazną bitwę na wodę. W listopadzie Loy Krathong przynosi pływające ozdoby ze świecami na rzece Kok i lampiony wypuszczane w nocne niebo. W chłodnej porze roku miasto organizuje też wystawy kwiatów i targi kulturalne. Wszystkie świetnie nadają się do poznawania ludzi, bo wszyscy są na ulicy w tym samym czasie.

Rzeczy do zrobienia

Jednodniowa wycieczka do Złotego Trójkąta

Około półtorej godziny na północ leży Złoty Trójkąt — miejsce, gdzie Mekong spotyka się z rzeką Ruak, a Tajlandia, Laos i Mjanma stykają się ze sobą. Warto popłynąć krótko łodzią po Mekongu, odwiedzić muzeum Hall of Opium, które uczciwie i dogłębnie opowiada historię regionu, a w drodze powrotnej zatrzymać się przy ruinach świątyń starożytnego miasta Chiang Saen. Wynajęcie kierowcy lub skutera pozwala samemu ustalać tempo.

Spacer wśród plantacji herbaty

Wzgórza na północ i zachód od miasta porasta herbata. Choui Fong w Mae Chan ma kawiarnie z tarasami z widokiem na rzędy krzewów herbacianych schodzące po zboczach, a Singha Park, bliżej miasta, to duża posiadłość z polami herbaty, jeziorami i ogrodami kwiatowymi, gdzie można wypożyczyć rower. Mae Salong, górska wioska założona przez chińskie rodziny w ubiegłym wieku, słynie z herbaty oolong i chłodnych, mglistych poranków.

Spróbuj khao soi i kuchni północy

Północna Tajlandia ma własną kuchnię, łagodniejszą i bardziej ziołową niż na południu. Warto spróbować khao soi, zupy z makaronem w curry posypanej chrupiącym makaronem; nam ngiao, bulionu z pomidorami i wieprzowiną; sai ua, przyprawionej ziołowej kiełbasy; oraz nam prik ong ze świeżymi warzywami. Proste lokalne restauracje podają je za grosze, a na nocnych targach łatwo skosztować kilku naraz.

Popłyń łodzią po rzece Kok

Rzeka Kok płynie wzdłuż północnego skraju miasta. Łodzie typu longtail zabierają turystów w górę rzeki przez zieloną okolicę, obok wiosek, świątyń nad brzegiem i obozów słoni, a spokojniejszą opcją jest po prostu spacer lub przejażdżka rowerem wzdłuż brzegu. Niektórzy podróżnicy płyną w górę rzeki aż do Tha Ton — to podróż na kilka godzin, która kończy się u stóp gór.

Obejrzyj wschód słońca z Phu Chi Fa

Przy granicy z Laosem, około dwóch i pół godziny od miasta, z urwiska Phu Chi Fa widać morze mgły, które o świcie w chłodnej porze roku wypełnia doliny. Oznacza to bardzo wczesny wyjazd albo nocleg w okolicy, a ostatni odcinek to krótkie, strome podejście po ciemku. Zobaczyć pierwsze światło przebijające się nad chmurami to jedno z najbardziej niezapomnianych przeżyć w północnej Tajlandii.

Świetne miejsca na pierwszą randkę

Warto wiedzieć

Najlepszy sezon

Najlepszy czas to okres od listopada do lutego — suche, słoneczne dni i chłodne wieczory, z zimnymi porankami w górach, a także pora wielkich festiwali i wystaw kwiatów. Marzec i kwiecień są gorące, a mniej więcej od lutego do kwietnia dym z wypalania pól może sprawić, że powietrze jest zamglone i niezdrowe, więc przed wyjazdem warto sprawdzić jakość powietrza. Pora deszczowa od maja do października przynosi ulewy, zielone krajobrazy i mniej turystów; w szczycie deszczów górskie drogi mogą ucierpieć z powodu osuwisk.

Transport

Centrum jest małe i łatwo je obejść pieszo. Międzynarodowe lotnisko Mae Fah Luang–Chiang Rai leży około piętnastu–dwudziestu minut od miasta, z bezpośrednimi lotami z Bangkoku. Autobusy z Chiang Mai jadą około trzech–czterech godzin. W mieście tuk-tuki i wspólne songthaewy są tanie, a aplikacje przewozowe, takie jak Grab, działają dobrze. Żeby dotrzeć do świątyń, na herbaciane wzgórza i w rejony przygraniczne, wielu turystów wynajmuje skuter albo samochód z kierowcą na cały dzień; na skuter warto wsiadać tylko z doświadczeniem, odpowiednim prawem jazdy i ubezpieczeniem.

Język i poznawanie ludzi

Językiem narodowym jest tajski, a mieszkańcy mówią też po północnotajsku, w języku zwanym kham mueang, podczas gdy ludy górskie mają własne języki. Po angielsku mówi się w hotelach, kawiarniach i firmach turystycznych, ale poza nimi rzadziej, więc pomaga aplikacja do tłumaczenia i kilka słów — sawasdee na powitanie i khop khun jako dziękuję, z dodatkiem krap lub ka. Ludzie są łagodni, uprzejmi i uśmiechnięci; podnoszenie głosu czy okazywanie złości jest źle widziane. W świątyniach należy ubierać się skromnie, nigdy nie dotykać niczyjej głowy i nie kierować stóp w stronę ludzi ani wizerunków Buddy.

Gdzie spotykają się podróżnicy i obcokrajowcy

Większość podróżników mieszka w zwartej okolicy wokół wieży zegarowej, Night Bazaar i Jetyod Road, gdzie skupiają się pensjonaty, kawiarnie i bary. Chiang Rai ma niewielką, ale osiadłą społeczność ekspatów, w tym emerytów i pracowników zdalnych, którzy wolą jego spokojne tempo i niższe koszty od Chiang Mai. Spotykają się w licznych kawiarniach z kawą speciality — prowincja uprawia dużą część najlepszej kawy w Tajlandii — na weekendowych deptakach oraz w grupach rowerowych, na kursach gotowania i przy projektach wolontariackich.

Często zadawane pytania

Czy Chiang Rai to dobre miejsce na samotną podróż?

Tak. Jest małe, spokojne, niedrogie i ogólnie bezpieczne, a wieczorne zwyczaje — plac gastronomiczny nocnego bazaru, wieża zegarowa, weekendowe deptaki — bez żadnego wysiłku stawiają cię wśród innych podróżników. Wspólne jednodniowe wycieczki do świątyń i Złotego Trójkąta to kolejny łatwy sposób na poznanie ludzi.

Ile dni potrzeba w Chiang Rai?

Dwa dni wystarczą na Białą Świątynię, Niebieską Świątynię, Baan Dam i centrum miasta. Warto zarezerwować trzy lub cztery dni, by dodać Złoty Trójkąt, herbaciane wzgórza Mae Salong lub Choui Fong oraz Doi Tung.

Czy można odwiedzić Chiang Rai w ramach jednodniowej wycieczki z Chiang Mai?

Wiele zorganizowanych wycieczek robi to w ciągu jednego długiego dnia, ale jazda trwa około trzech godzin w każdą stronę, więc większość dnia spędza się w drodze. Zostając co najmniej na jedną noc, można zobaczyć świątynie wcześnie rano, gdy jest spokojniej, i poczuć swobodną atmosferę wieczorów w mieście.

Czy Chiang Rai jest drogie?

Nie. To jedno z bardziej przystępnych cenowo miejsc w Tajlandii. Jedzenie uliczne, lokalne restauracje, songthaewy i pensjonaty są tanie, a wiele świątyń jest darmowych albo pobiera tylko niewielką opłatę za wstęp. Największym wydatkiem jest wynajęcie kierowcy na wycieczki, a ten koszt maleje, gdy się go dzieli.

W co się ubrać na zwiedzanie świątyń?

Należy zakryć ramiona i kolana oraz zdjąć buty przed wejściem do sal świątynnych. W Białej Świątyni obsługa może poprosić osoby w szortach lub koszulkach bez rękawów o zakrycie się, więc warto mieć przy sobie lekki szal lub sarong.

Czy spotkanie w Chiang Rai z kimś poznanym w aplikacji jest bezpieczne?

Chiang Rai to spokojne i bezpieczne miasto, a obowiązują tu te same proste zasady co wszędzie: za pierwszym razem umów się w ruchliwym, publicznym miejscu, powiedz znajomemu, dokąd idziesz, i sam zadbaj o transport. Night Bazaar, okolice wieży zegarowej i deptaki są co wieczór pełne ludzi, dlatego to naturalne miejsca na pierwsze spotkanie.

Poznaj kogoś w Chiang Rai

Zarejestruj się

Inne destynacje

Pattaya Lizbona Barcelona Phuket Amsterdam Berlin Praga Manila
Treść przygotowana z pomocą AI
Tę stronę przygotowano z pomocą sztucznej inteligencji i opublikował ją zespół MyTripDate.