Pekin to cesarska stolica ogromnych pałaców i cichych uliczek, w której codzienne życie toczy się w parkach.
Zarejestruj sięPekin był stolicą Chin przez większość ostatnich ośmiu stuleci i miasto wciąż jest zorganizowane wokół tej roli: oś północ–południe przecina Zakazane Miasto, dawny pałac w jego sercu, a wokół rozmieszczone są świątynie, jeziora i cesarskie ogrody. Na terenie miasta znajduje się kilka obiektów z listy światowego dziedzictwa UNESCO, w tym Wielki Mur, Świątynia Nieba i Pałac Letni. Współczesne miasto jest ogromne, otoczone szerokimi arteriami i wieżowcami, ale jego charakter przetrwał w hutongach — wąskich uliczkach z szarej cegły z domami wokół dziedzińców, przed którymi ludzie wciąż przesiadują w letnie wieczory. Dla przyjezdnych najważniejsze jest to, że Pekin żyje publicznie. Wczesnym rankiem parki wypełniają się ludźmi ćwiczącymi tai chi, tańczącymi, śpiewającymi i grającymi w karty; o zmierzchu jeziora Shichahai stają się miejską promenadą. Odległości są duże i potrzeba trochę planowania — rezerwacji biletów, konfiguracji aplikacji płatniczych — ale gdy to załatwisz, miasto jest bezpieczne, dobrze skomunikowane i hojnie dzieli się swoją historią.
Pałac cesarzy z dynastii Ming i Qing, ukończony w 1420 roku, jest największym zachowanym kompleksem pałacowym na świecie: dziedziniec za dziedzińcem czerwonych murów, złotych dachów i marmurowych tarasów, dziś Muzeum Pałacowe. Liczba biletów jest każdego dnia ograniczona i trzeba je zarezerwować z wyprzedzeniem przez internet, podając numer paszportu; w poniedziałki muzeum jest zwykle zamknięte. Wejdź od południa przez Bramę Południa, przejdź główną osią, a potem zostaw czas na spokojniejsze boczne pawilony i ogrody, gdzie tłum się przerzedza.
Tuż na północ od Zakazanego Miasta park ten otacza sztuczne wzgórze usypane z ziemi wykopanej pod pałacowe fosy. Krótkie podejście do pawilonu na szczycie daje klasyczny widok na złote dachy pałacu na południu, a w pogodny dzień na całe miasto. Przyjdź późnym popołudniem, po zwiedzeniu pałacu, gdy światło jest ciepłe.
Cesarze przychodzili tu modlić się o dobre plony, a okrągła Hala Modlitwy o Dobre Zbiory z potrójnym dachem z niebieskiej dachówki to jedna z najbardziej rozpoznawalnych budowli w Chinach. Świątynia leży w dużym parku pełnym starych cyprysów, a najlepiej przyjść wcześnie rano, gdy długie zadaszone krużganki wypełniają ludzie grający w karty, ćwiczący tai chi, tańczący i śpiewający razem.
Na północnym zachodzie miasta cesarska rezydencja letnia to krajobraz jeziora, wzgórz i pawilonów wokół jeziora Kunming. Przejdź Długim Korytarzem, zadaszoną galerią pomalowaną tysiącami scen, wejdź na Wzgórze Długowieczności dla widoku, a w ciepłych miesiącach przepłyń jezioro łodzią. Zarezerwuj co najmniej pół dnia. Zimą część zamarzniętego jeziora często udostępnia się do jazdy na łyżwach.
Trzy połączone jeziora na północ od centrum — Qianhai, Houhai i Xihai — otaczają wierzby, hutongi, kawiarnie i bary. Spacer wokół nich, przez Most Srebrnej Sztabki aż do Wieży Bębna i Wieży Dzwonu, które niegdyś odmierzały miastu czas, to najprostszy sposób, by poczuć, jak układa się stary Pekin.
Yonghegong to czynna świątynia buddyzmu tybetańskiego, pachnąca kadzidłem, której ostatnia sala mieści ogromnego Buddę wyrzeźbionego z jednego drzewa sandałowego. Po drugiej stronie ulicy wysadzana drzewami ulica Guozijian prowadzi obok Świątyni Konfucjusza i dawnej Akademii Cesarskiej, gdzie uczeni studiowali niegdyś klasyczne teksty konfucjańskie. Razem dają spokojne pół dnia, a kawiarnie pobliskiego Wudaoying Hutong są kilka minut stąd.
Dzielnica ambasad w Chaoyang to najbardziej międzynarodowa okolica nocnego życia w Pekinie. Wokół otwartego centrum handlowego Taikoo Li są restauracje z całego świata, bary koktajlowe, piwo rzemieślnicze i kluby, a publiczność to mieszanka cudzoziemców mieszkających w mieście, turystów i młodych pekińczyków. To część miasta, w której najłatwiej wyjść wieczorem bez znajomości chińskiego.
Wokół jezior Shichahai i w uliczkach przy Wieży Bębna bary, tarasy na dachach i małe kluby z muzyką na żywo kryją się w starych domach z dziedzińcami. Brzeg jeziora przy Houhai jest głośny i tętniący życiem, zespoły grają znane piosenki dla przechodniów, a hutongi za nim są spokojniejsze i bardziej lokalne.
Klasyczna sztuka sceniczna Pekinu łączy śpiew, akrobatykę, misterny makijaż i kostiumy oraz opowieści z historii i legend. Kilka teatrów, w tym zabytkowa Sala Gildii Huguang, wystawia krótsze przedstawienia dla turystów, często z angielskimi napisami. To niezapomniany wspólny wieczór.
Pokazy chińskiej akrobatyki, wystawiane co wieczór w kilku teatrach, są szybkie, widowiskowe i nie wymagają znajomości żadnego języka. Muzykę klasyczną, balet i operę oferuje Narodowe Centrum Sztuk Scenicznych — ogromna kopuła ze szkła i tytanu pośrodku jeziora, nazywana przez mieszkańców Jajem — z bogatym programem, a sam budynek warto zobaczyć nocą.
W najzimniejszych tygodniach zimy, zwykle w styczniu, zamarznięte jeziora Shichahai, Beihai i Pałacu Letniego otwiera się do jazdy na łyżwach. Rodziny, pary i studenci tłumnie wychodzą na lód na łyżwach, lodowych rowerach i saniach z krzesełkiem. To tanie, wesołe i jeden z najradośniejszych widoków w mieście.
Mutianyu, około półtorej do dwóch godzin jazdy samochodem od centrum, to najlepszy wybór dla większości odwiedzających: dobrze odrestaurowany, z rzędem wież strażniczych, wśród zalesionych wzgórz, z kolejką linową w górę i torem saneczkowym w dół. Badaling jest bliżej i można tam dojechać pociągiem, ale jest znacznie bardziej zatłoczony. Dalej położony Jinshanling jest spokojniejszy i częściowo odrestaurowany. Wyrusz wcześnie, weź wodę i dobre buty, unikaj weekendów i świąt.
Najsłynniejsze danie miasta to pieczona kaczka z chrupiącą, lśniącą skórką, krojona przy stole i jedzona zawinięta w cienkie placki z dymką, ogórkiem i słodkim sosem z fasoli. To danie do dzielenia się, więc najlepiej smakuje w towarzystwie, a dobrą restaurację z kaczką warto zarezerwować z wyprzedzeniem. Między kolacjami z kaczką spróbuj codziennego jedzenia miasta: placków jianbing z ulicznego straganu na śniadanie i zhajiangmian, makaronu z sosem z fermentowanej fasoli.
Stare uliczki wokół Wieży Bębna, Shichahai i Dongsi najlepiej zwiedzać rowerem, powoli i bez ustalonej trasy. Rowery na minuty są wszędzie i odblokowuje się je przez Alipay, a kilka firm organizuje wycieczki rowerowe po hutongach z przewodnikiem. Chodzi o życie uliczek.
Na północnym wschodzie miasta kompleks dawnych fabryk zbudowanych w latach 50. XX wieku stał się Dzielnicą Sztuki 798, dużym obszarem galerii, pracowni, sklepów z designem i kawiarni. Wystawy obejmują wszystko od poważnej sztuki współczesnej po zabawne instalacje, a stare ceglane hale z dachami w kształcie zębów piły są ciekawe same w sobie.
Ten duży targ staroci i pchli targ na południowym wschodzie miasta jest najbardziej ożywiony w weekendowe poranki, gdy setki sprzedawców rozkładają porcelanę, jadeit, stare książki, plakaty, kaligrafię, meble i wszelkiego rodzaju osobliwości. Wiele z tego to reprodukcje, więc kupuj to, co ci się podoba, a nie to, co rzekomo jest stare, i targuj się uprzejmie.
Wrzesień i październik to najlepsze miesiące — bezchmurne niebo, łagodne dni i jesienne kolory w parkach i na Wielkim Murze. Kwiecień i maj też są przyjemne, choć wiosna bywa wietrzna i zapylona. Lato jest gorące i parne, a większość rocznych opadów przypada na lipiec i sierpień. Zima jest mroźna i sucha, często poniżej zera, ale niebo bywa często czyste, a zabytki są znacznie spokojniejsze. Jeśli możesz, unikaj świąt państwowych: pierwszy tydzień października i okres chińskiego Nowego Roku przyciągają ogromne tłumy, a pociągi i hotele szybko się zapełniają.
Pekin jest bardzo rozległy, więc planuj dni według dzielnic. Metro jest rozbudowane, tanie, oznakowane po chińsku i angielsku, a liniami ekspresowymi dojeżdża do obu lotnisk, Capital i Daxing. Taksówki są tanie, a aplikacja przewozowa Didi ma interfejs po angielsku i przyjmuje zagraniczne karty. Większość płatności odbywa się przez zeskanowanie kodu QR w Alipay lub WeChat Pay; obie aplikacje przyjmują teraz wiele zagranicznych kart bankowych, więc skonfiguruj je przed przyjazdem. Zawsze noś przy sobie paszport — jest potrzebny do biletów kolejowych, w hotelach i przy rezerwacji większości dużych atrakcji. Szybkie pociągi docierają do Szanghaju w około cztery i pół godziny.
Językiem jest mandaryński, którym mówi się tu z charakterystycznym pekińskim akcentem. Po angielsku mówi się w hotelach, dzielnicach międzynarodowych i wśród wielu młodych ludzi, ale znacznie rzadziej na ulicy, więc aplikacja do tłumaczenia z chińskim offline bardzo się przydaje. Wiele zagranicznych aplikacji i stron, w tym usługi Google, WhatsApp i Instagram, nie działa w Chinach kontynentalnych, więc przed podróżą przygotuj alternatywy — wielu odwiedzających korzysta z międzynarodowego pakietu roamingowego — i sprawdź aplikacje przed wyjazdem. Tutaj kontaktami wymienia się na WeChacie, a nie numerami telefonów. Pekińczycy słyną z poczucia humoru i bezpośredniości, a proste xièxie, dziękuję, zawsze zostaje docenione.
Mieszkający tu cudzoziemcy skupiają się w Chaoyang, wokół Sanlitun, Liangmaqiao i dzielnicy biznesowej, gdzie łatwo znaleźć kawiarnie, siłownie, bary i coworkingi. Wielu młodszych obcokrajowców i podróżnych na dłuższy pobyt woli hutongi wokół Gulou i Andingmen, a Wudaokou na północnym zachodzie, obok dużych uniwersytetów, jest pełne zagranicznych studentów i osób uczących się języka. Grupy turystyczne wyruszające na Wielki Mur, kluby biegowe, wieczory wymiany językowej i weekendowe wyjazdy to popularne sposoby na poznawanie ludzi, a większość grup organizuje się przez WeChat.
Tak. Jest bardzo bezpieczny, metro ułatwia poruszanie się, a parki, jeziora i hutongi są pełne ludzi przez większą część dnia. Podróżujący w pojedynkę często przekonują się, że grupowa wędrówka po Wielkim Murze albo wieczór w Sanlitun lub wokół Houhai to łatwy sposób na poznanie innych podróżnych.
Cztery dni to dobre minimum: jeden na Zakazane Miasto i park Jingshan, jeden na Wielki Mur, jeden na Świątynię Nieba i Pałac Letni oraz jeden na hutongi, Świątynię Lamów i wieczór nad jeziorami. Z piątym dniem możesz dodać 798, targ Panjiayuan albo spokojniejszą drugą wizytę na Murze.
Mutianyu to najlepszy kompromis dla większości odwiedzających — odrestaurowany, malowniczy, z kolejką linową i mniejszymi tłumami niż w Badaling. Do Badaling najłatwiej dojechać pociągiem, ale jest najbardziej zatłoczony. Jinshanling jest spokojniejszy i bardziej spektakularny, ale dalej od miasta. Nieodrestaurowane, dzikie odcinki są piękne, ale mogą być niebezpieczne, więc wybieraj się tam tylko z doświadczonym przewodnikiem.
Tak, trochę. Sprawdź aktualne zasady wjazdu dla swojego paszportu, ponieważ możliwości wjazdu bez wizy i tranzytu zmieniały się w ostatnich latach. Skonfiguruj Alipay lub WeChat Pay ze swoją kartą, zainstaluj aplikację do tłumaczenia i aplikację z mapami działającą w Chinach, przygotuj alternatywy dla zagranicznych aplikacji, z których korzystasz, i z wyprzedzeniem zarezerwuj Zakazane Miasto oraz inne duże atrakcje, podając numer paszportu.
Pasują do różnych nastrojów. Pekin to miasto historii — pałace, świątynie, Wielki Mur i hutongi; Szanghaj jest nowocześniejszy, bardziej międzynarodowy i skupiony na nabrzeżu i nocnym życiu. Wielu podróżnych odwiedza oba, bo szybki pociąg między nimi jedzie około czterech i pół godziny.
Pekin to bardzo bezpieczne miasto i obowiązują te same proste zasady co wszędzie: za pierwszym razem umów się w ruchliwym miejscu publicznym, powiedz znajomemu, dokąd idziesz, i sam zadbaj o transport. Uważaj na popularne oszustwo w miejscach turystycznych, gdy życzliwi nieznajomi zapraszają odwiedzających na ceremonię parzenia herbaty lub do baru, który potem przedstawia bardzo wysoki rachunek — miejsce wybieraj sam.