ტენერიფე

ტენერიფე მთელი წლის განმავლობაში რბილი კლიმატისაა, სანაპიროზე კი დღის ტემპერატურა იშვიათად ეცემა ოც გრადუსზე დაბლა. ზამთარი, ნოემბრიდან მარტამდე, მაღალი სეზონია სიცივეს გამოქცეული სტუმრებისთვის; ზაფხული სამხრეთში უფრო ცხელია და ესპანური ოჯახებით უფრო სავსე. ჩრდილოეთი უფრო მწვანე, გრილი და ხშირად ღრუბლიანია, სამხრეთი კი უფრო მშრალი და მზიანი, ამიტომ ერთსა და იმავე დღეს ამინდი ძალიან განსხვავებული შეიძლება იყოს. ზოგჯერ საჰარიდან ცხელი, მტვრიანი ქარი — კალიმა — უბერავს. ზამთარში ტეიდეზე შეიძლება თოვლი იყოს.

კუნძულზე ორი აეროპორტია: ტენერიფე სამხრეთი კურორტებთან ახლოს და ტენერიფე ჩრდილოეთი ლა ლაგუნასთან ახლოს. საზოგადოებრივი ავტობუსების კარგი ქსელი, რომელსაც აქ „გუაგუასს“ ეძახიან, მთავარ დასახლებებს აკავშირებს, სანტა კრუსსა და ლა ლაგუნას შორის კი ტრამვაი დადის. შევსებადი სამგზავრო ბარათი ან ადგილობრივი სატრანსპორტო აპლიკაცია მგზავრობას აიაფებს. ეროვნული პარკის, მთებისა და პატარა სოფლების თავისუფლად დასათვალიერებლად ყველაზე პრაქტიკულია რამდენიმე დღით მანქანის დაქირავება; მთის გზები ვიწრო და კლაკნილია, ამიტომ ბევრი დრო გაითვალისწინეთ.

აქ ესპანურად ლაპარაკობენ რბილი კანარული აქცენტით, რომელიც უფრო ლათინური ამერიკის ესპანურს მოგაგონებთ, ვიდრე მატერიკისას. სამხრეთის კურორტებზე ინგლისური ყველგან ისმის, ასევე ბევრი გერმანული და იტალიური; ჩრდილოეთში და ყოველდღიურ ცხოვრებაში რამდენიმე ესპანური სიტყვა ნამდვილად ბევრს ცვლის. კანარელები ჩვეულებრივ მშვიდები, მეგობრულები და ოჯახზე ორიენტირებულები არიან. ვახშმობენ გვიან, სოციალური ცხოვრება გარეთ მიმდინარეობს, უცნობებთან საუბარი კი ადვილად იწყება ტერასაზე ან დღესასწაულზე.

კუნძულზე დიდი საერთაშორისო საზოგადოებაა. ბევრი უცხოელი მაცხოვრებელი და დისტანციურად მომუშავე პუერტო დე ლა კრუსში, ლა ლაგუნასა და სამხრეთ-დასავლეთით, კოსტა ადეხეს ირგვლივ ცხოვრობს, ხოლო ელ მედანო, ქარიანი სანაპირო დაბა სამხრეთში, ვინდსერფერებს, კაიტსერფერებსა და ციფრულ მომთაბარეებს იზიდავს. კოვორკინგები, ენების გაცვლის საღამოები, სალაშქრო ჯგუფები და სერფინგის სკოლები ხალხის გაცნობის მარტივი გზებია, ლა ლაგუნას უნივერსიტეტი კი ჩრდილოეთს ახალგაზრდულსა და ცოცხალს ინარჩუნებს.