ჩეჯუ

საუკეთესო სეზონებია გაზაფხული და შემოდგომა. მარტის ბოლოდან აპრილამდე კუნძულს ყვითელი რაფსის ყვავილების მინდვრები და აყვავებული ალუბლები ფარავს; სექტემბრიდან ნოემბრამდე ჰაერი გამჭვირვალეა, ორუმები ბალახისგან ვერცხლისფერი ხდება და ამინდი ლაშქრობისთვის იდეალურია. ზაფხული ცხელი და ნოტიოა, ივნისის ბოლოდან ივლისამდე წვიმების სეზონით და აგვისტოსა და სექტემბერში ტაიფუნების საფრთხით, მაგრამ ეს ცურვის სეზონიცაა. ზამთარი კორეული სტანდარტებით რბილია, მაგრამ ქარიანი, ჰალასანზე თოვლია და მანდარინის სეზონია.

სტუმრების უმეტესობა ქალაქ ჩეჯუსთან ახლოს მდებარე ჩეჯუს საერთაშორისო აეროპორტში ჩადის; სეულიდან ფრენა დაახლოებით ერთ საათს გრძელდება, ბორნები კი კუნძულს მატერიკის ნავსადგურებთანაც აკავშირებს. ბევრი მოგზაური მანქანას ქირაობს, რისთვისაც უცხოელი სტუმრების უმეტესობას საერთაშორისო მართვის მოწმობა სჭირდება. კუნძულის ავტობუსების ქსელი, აეროპორტიდან ექსპრეს ავტობუსების ჩათვლით, იაფია და ადგილების უმეტესობას ფარავს, თუმცა მგზავრობა ნელია. ტაქსები გონივრულ ფასადაა და მათ გამოსაძახებლად ფართოდ იყენებენ Kakao T აპლიკაციას. ადგილობრივი რუკების აპლიკაციები, როგორიცაა Naver Map და Kakao Map, საერთაშორისოზე უკეთ მუშაობს.

ენა კორეულია, კუნძულის ხანდაზმული მცხოვრებლები კი ჩეჯუს საკუთარ, თავისებურ ენაზეც საუბრობენ, რომელიც სტანდარტული კორეულისგან ძალიან განსხვავდება. ინგლისურად სასტუმროებსა და ზოგიერთ კაფეში საუბრობენ, მაგრამ ტურისტული ზონების გარეთ გაცილებით ნაკლებად, ამიტომ თარგმნის აპლიკაცია დაგეხმარებათ. მარტივი „ანიონგჰასეიო“ (გამარჯობა) და „კამსაჰამნიდა“ (გმადლობთ) ყოველთვის ფასდება. კორეელები თავიდან უცნობებთან თავშეკავებულად შეიძლება ჩანდნენ, მაგრამ საჭმელსა და სასმელს იყოფენ და ეს ურთიერთობის საბაბი ხდება, ხალხი კი ხშირად ცნობისმოყვარე და კეთილია სტუმრების მიმართ, რომლებიც ინტერესს იჩენენ.

ქალაქ ჩეჯუში, განსაკუთრებით შინ-ჩეჯუში, ყველაზე დიდი უცხოური საზოგადოებაა, მათ შორის ინგლისურის მასწავლებლები და ტურიზმში დასაქმებულები, მისი ბარები და კაფეები კი საღამოს ადამიანების გაცნობის ყველაზე მარტივი ადგილია. სანაპირო სოფლები აევოლი, ჰამდოკი და ვოლჯონგრი იზიდავს მატერიკიდან ჩამოსულ ახალგაზრდა კორეელებს, დისტანციურად მომუშავეებსა და მოგზაურებს, რომლებიც დიდხანს რჩებიან. სასტუმრო სახლები ოლეს ბილიკის გასწვრივ, სერფინგის სკოლები ჯუნგმუნსა და ვოლჯონგრიში და ჯგუფური ლაშქრობები სხვების გაცნობის ბუნებრივი გზებია.