დუბროვნიკი

მაისი და ივნისი, ასევე სექტემბერი და ოქტომბერი საუკეთესო თვეებია: ზღვა საკმარისად თბილია საბანაოდ, დღეები გრძელია, ხალხი კი ნაკლები. ივლისი და აგვისტო ცხელი და ძალიან დატვირთულია, იმ დღეებში კი, როცა პორტში რამდენიმე საკრუიზო ლაინერი დგას, შუადღისას ძველი ქალაქი გადაჭედილია, ამიტომ დაათვალიერეთ დილით ადრე ან საღამოს. ზამთარში ქალაქი წყნარია და ბევრი სასტუმრო და რესტორანი იკეტება, მაგრამ ის მშვიდი და ნამდვილია.

ძველი ქალაქი მხოლოდ ფეხით მოსიარულეთათვისაა და კიბეებითაა სავსე, ამიტომ მისი დათვალიერება მხოლოდ ფეხით შეიძლება. ქალაქის ავტობუსები პილეს კარიბჭეს აკავშირებს გრუჟთან, ლაპადთან და სხვა უბნებთან; ბილეთები უფრო იაფია, თუ ასვლამდე ჯიხურში იყიდით. აეროპორტი ქალაქიდან სამხრეთით დაახლოებით ოც კილომეტრშია, იქამდე კი რეისებთან შეთანხმებული ავტობუსები დადის. რკინიგზის სადგური არ არის. გრუჟიდან ბორნები და კატამარანები კუნძულებზე და სანაპიროს სხვა ქალაქებში დადის.

ადგილობრივი ენა ხორვატულია, მაგრამ ინგლისურად ბევრი ლაპარაკობს, განსაკუთრებით ახალგაზრდები და ყველა, ვინც ტურიზმში მუშაობს. მისალმებისთვის უბრალო «დობარ დანი» და მადლობისთვის «ჰვალა» ფასდება. ადამიანები მეგობრულები არიან, მაგრამ სეზონის პიკზე შეიძლება დაკავებული და დაღლილები იყვნენ, ამიტომ საუბარი ხშირად გაზაფხულსა და შემოდგომაზე უფრო ადვილად იწყება. ნავით სეირნობა, ფეხით ტურები და პლაჟის ბარები სხვა მოგზაურების გაცნობის ბუნებრივი ადგილებია.

დუბროვნიკში დიდი მუდმივი უცხოური საზოგადოება არ არის, მაგრამ სეზონზე ქალაქი მოგზაურებით, სეზონური მუშაკებითა და დისტანციურად მომუშავე ადამიანებით ივსება. ლაპადი, თავისი საფეხმავლო ქუჩით, ყურითა და ჰოსტელებით, ის ადგილია, სადაც ბევრი ახალგაზრდა სტუმარი ჩერდება და საღამოს გადის. პოპულარულია ბუჟას ბარები, ძველი ქალაქის ტერასები და გრუჟის კაფეებიც. ჯგუფური ტურები, კაიაკით სეირნობა და კუნძულებზე მოგზაურობა ადამიანების გაცნობის მარტივი გზებია.