ჩიანგრაი

საუკეთესო დრო ნოემბრიდან თებერვლამდეა — მშრალი, მზიანი დღეები და გრილი საღამოები, მთებში ცივი დილები, და ეს დიდი ფესტივალებისა და ყვავილების გამოფენების პერიოდიცაა. მარტი და აპრილი ცხელია, ხოლო დაახლოებით თებერვლიდან აპრილამდე სასოფლო-სამეურნეო წვის კვამლმა შეიძლება ჰაერი ბურუსიანი და მავნე გახადოს, ამიტომ მოგზაურობამდე ჰაერის ხარისხი შეამოწმეთ. წვიმების სეზონი მაისიდან ოქტომბრამდე ძლიერ თავსხმებს, მწვანე პეიზაჟებს და ნაკლებ ვიზიტორს მოაქვს; წვიმების პიკზე მთის გზები შეიძლება მეწყერმა დააზიანოს.

ცენტრი პატარაა და ფეხით სიარული ადვილია. მაე ფა ლუანგ–ჩიანგრაის საერთაშორისო აეროპორტი ქალაქიდან დაახლოებით თხუთმეტიდან ოც წუთამდე მანძილზეა, ბანგკოკიდან პირდაპირი რეისებით. ავტობუსები ჩიანგმაიდან დაახლოებით სამიდან ოთხ საათამდე მიდიან. ქალაქში ტუკ-ტუკები და საერთო სონგთეოები იაფია, ხოლო ტაქსის გამოძახების აპლიკაციები, როგორიცაა Grab, კარგად მუშაობს. ტაძრებამდე, ჩაის ბორცვებამდე და სასაზღვრო რაიონებამდე მისასვლელად ბევრი ვიზიტორი სკუტერს ქირაობს ან დღით მანქანას მძღოლთან ერთად იქირავებს; სკუტერი მხოლოდ მაშინ მართეთ, თუ გამოცდილება და შესაბამისი მართვის მოწმობა და დაზღვევა გაქვთ.

სახელმწიფო ენა ტაილანდურია, ადგილობრივები ჩრდილოეთ ტაილანდურზეც ლაპარაკობენ, რომელსაც ხამ მუანგს უწოდებენ, მთის თემებს კი საკუთარი ენები აქვთ. ინგლისურად სასტუმროებში, კაფეებსა და ტურისტულ ბიზნესში ლაპარაკობენ, მათ გარეთ კი ნაკლებად, ამიტომ მთარგმნელი აპლიკაცია და რამდენიმე სიტყვა გამოგადგებათ — „სავადი“ გამარჯობისთვის და „ხოპ ხუნ“ მადლობისთვის, რასაც „ხრაპ“ ან „ხა“ მოსდევს. ხალხი რბილი, თავაზიანი და მომღიმარია; ხმის აწევა ან ბრაზის გამოხატვა მიუღებლად ითვლება. ტაძრებში მოკრძალებულად ჩაიცვით და არასოდეს შეეხოთ ვინმეს თავს და ფეხები ადამიანებისკენ ან ბუდას გამოსახულებებისკენ არ მიმართოთ.

მოგზაურთა უმეტესობა საათის კოშკის, ღამის ბაზრისა და ჯეტიოდის ქუჩის გარშემო კომპაქტურ უბანში ჩერდება, სადაც სასტუმრო სახლები, კაფეები და ბარებია თავმოყრილი. ჩიანგრაიში ემიგრანტების პატარა, მაგრამ დამკვიდრებული საზოგადოებაა, მათ შორის პენსიონერები და დისტანციურად მომუშავეები, რომლებიც მის მშვიდ რიტმსა და დაბალ ხარჯებს ჩიანგმაის ამჯობინებენ. ისინი ხვდებიან ქალაქის მრავალ სპეშელთი ყავის სახლში — პროვინცია ტაილანდის საუკეთესო ყავის დიდ ნაწილს იყვანს, — შაბათ-კვირის საფეხმავლო ქუჩებზე და ველოსიპედისტთა ჯგუფების, კულინარიული კურსებისა და მოხალისეობრივი პროექტების მეშვეობით.