Rexistrarse

Hoi An

Hoi An é unha pequena vila comercial á beira dun río, de muros amarelos e lanternas de seda, onde a noite pertence ao río.

Rexistrarse

Hoi An

Hoi An é unha pequena cidade do centro de Vietnam que foi un dos portos máis activos do sueste asiático. Do século XV ao XIX, barcos chineses, xaponeses, portugueses e neerlandeses remontaban o río Thu Bon para comerciar con seda, cerámica e especias, e os mercadores que se estableceron aquí deixaron un casco vello compacto de casas-tenda de madeira, capelas familiares e salas de reunión chinesas. Cando o río se encheu de sedimentos e o comercio se trasladou a Da Nang, a cidade quedou simplemente esquecida, e por iso sobreviviu case intacta. É Patrimonio da Humanidade da UNESCO desde 1999. Hoxe o casco vello está cheo de visitantes, xastres e cafés, pero a escala segue a ser humana: as rúas son curtas, moitas están pechadas ás motos a certas horas e pola noite miles de lanternas de seda iluminan as quelles mentres pequenas barcas deixan candeas flotando no río. Máis alá do casco vello hai arrozais, aldeas de hortas e unha longa costa de area, todo a un curto paseo en bicicleta. Para un viaxeiro é un dos lugares máis doados e relaxados de Vietnam para baixar o ritmo e coñecer outras persoas.

Lugares para visitar

A Ponte Cuberta Xaponesa

O símbolo de Hoi An é unha pequena ponte de madeira con tellado de tella e un diminuto templo integrado nun lado, que cruza un regato estreito no extremo oeste do casco vello. Segundo a tradición, construíuna a comunidade xaponesa da cidade cara a principios do século XVII para unir o seu barrio co chinés, e aparece no billete de 20.000 dongs. É pequena e case sempre está chea de xente, así que ven cedo pola mañá, antes das oito, cando a luz é suave e as rúas arredor aínda están tranquilas.

O casco vello e as salas de reunión

O corazón de Hoi An é unha cuadrícula de poucas rúas paralelas ao río —Tran Phu, Nguyen Thai Hoc e Bach Dang— bordeadas de casas-tenda de cor amarelo ocre. As comunidades chinesas de Fujian, Cantón, Hainan e Chaozhou construíron aquí cada unha a súa sala de reunión, metade templo e metade casa de encontro, con patios, espirais de incenso e altares tallados. A máis grandiosa é a Sala de Reunión Phuc Kien (Fujian). Unha soa entrada ao casco vello dá acceso a unha selección destas salas, casas antigas e pequenos museos.

A Casa Antiga Tan Ky

Unha das casas de comerciantes mellor conservadas da cidade, onde aínda vive a mesma familia despois de varias xeracións. O edificio, longo e estreito, vai desde a rúa ata o río, coa tenda diante, a vivenda detrás e un pequeno patio para deixar entrar luz e aire. As súas vigas de madeira escura amosan influencias xaponesas, chinesas e vietnamitas unhas ao carón das outras. Unhas marcas na parede indican ata onde subiu o río en inundacións pasadas: un recordatorio do preto que vive a cidade da auga.

O illote de An Hoi e a beira do río

Unha curta ponte peonil cruza do casco vello a An Hoi, un pequeno illote na outra beira do Thu Bon. De día é tranquilo, pero pola noite a súa beira énchese de postos de lanternas, postos de comida e o mercado nocturno, e ofrece a mellor vista sobre a auga cara ao casco vello iluminado. Pasea polas dúas beiras ao solpor, cando se acenden as lanternas e o río se enche de barquiñas que levan pasaxeiros e candeas flotantes.

As praias de An Bang e Cua Dai

Hoi An está a só uns quilómetros do mar. An Bang, a uns vinte minutos en bicicleta cara ao nordés por unha estrada entre arrozais, é unha longa praia de area con restaurantes de marisco sinxelos e bares de praia, popular entre viaxeiros e residentes estranxeiros. Cua Dai, máis preto da desembocadura, é máis tranquila e local. O mar está en calma e morno nos meses secos, pero noutras épocas do ano pode haber correntes fortes, así que báñate onde se bañan os demais e fíxate nas bandeiras.

O santuario de My Son

A unha hora cara ao interior por estrada, nun val verde rodeado de montañas, atópanse as ruínas de My Son, un conxunto de templos hindús de ladrillo construídos polo reino de Champa aproximadamente entre os séculos IV e XIII. Moitos sufriron danos durante a guerra de Vietnam, pero as torres que se conservan, cos seus detalles tallados en arenito, seguen a impresionar, e o lugar tamén é Patrimonio da Humanidade da UNESCO desde 1999. Vai cedo pola mañá para evitar a calor e os grupos organizados.

Onde saír

Barcas con lanternas no Thu Bon

O ritual que define unha noite en Hoi An é un breve paseo, xa de noite, nunha pequena barca de remos de madeira polo río. O barqueiro lévate uns centos de metros río abaixo e volve, e ti deixas sobre a auga unha lanterna de papel cunha candea e pides un desexo. É turístico e breve, pero tamén é realmente bonito, barato e algo moi natural para compartir con alguén. Acorda o prezo antes de subir.

O mercado nocturno

Cada noite a rúa da beira do illote de An Hoi convértese nun mercado de vendedores de lanternas, postos de recordos e postos de comida con espetos á grella, rolos de papel de arroz, sopas doces e froita fresca. Está ateigado, é alegre e perfecto para ir petiscando pratiños mentres camiñas. Os postos de lanternas, con centos de lanternas de seda brillando sobre a túa cabeza, son o recuncho máis fotografado da cidade.

O Festival das Lanternas de Lúa Chea

O décimo cuarto día de cada mes lunar, a noite de lúa chea, o casco vello atenúa tradicionalmente as luces eléctricas e ilumínase con lanternas e candeas. As familias deixan ofrendas en altares diante das súas casas, flotan máis candeas do habitual no río e a miúdo hai pequenas actuacións nas rúas. É a noite con máis encanto do mes e paga a pena planificar a visita arredor dela se as túas datas o permiten.

Música popular e bai choi

Pola noite, no casco vello, uns artistas xogan ao bai choi, un xogo tradicional do centro de Vietnam que mestura o canto popular cunha especie de lotaría: os xogadores teñen cartas e o cantante anuncia a carta gañadora con versos improvisados. A UNESCO recoñeceuno como patrimonio cultural inmaterial en 2017. Aínda que non entendas a letra, a música e as risas do público fan que sexa divertido de ver. No casco vello tamén se ofrecen espectáculos de música e danza tradicionais.

Noites na praia

O casco vello de Hoi An está tranquilo a última hora da noite, e boa parte da vida social de viaxeiros e residentes estranxeiros trasládase á costa. En An Bang os restaurantes e bares de praia seguen animados cando escurece, con mesas sobre a area, bebidas frías e marisco á grella. O ambiente é informal e variado, e a conversa da mesa do lado adoita ser en varios idiomas.

Actividades

Encarga roupa a un xastre

Hoi An é famosa en toda Asia polos seus xastres, que poden facerche un traxe, un vestido ou un par de zapatos á medida nun ou dous días. A calidade varía moito, así que mira traballos rematados antes de encargar, escolle ti a tea, deixa tempo para polo menos dúas probas e acorda o prezo por adiantado. Unha peza que senta ben é un recordo duradeiro; un encargo con présa a miúdo non.

Fai unha clase de cociña

Moitas clases de cociña comezan cunha visita matinal ao mercado central ou a unha horta de herbas e despois ensinan pratos locais como os fideos cao lau, as filloas banh xeo, os rolos de primavera frescos e as empanadiñas rosa branca. Algunhas fanse en Tra Que, unha aldea de hortelanos entre a cidade e o mar. É un xeito relaxado e sociable de pasar a mañá, e normalmente compartes mesa con outros viaxeiros.

Percorre os arrozais en bicicleta

A maioría dos hoteis prestan ou alugan bicicletas por pouco diñeiro, e o terreo arredor de Hoi An é completamente chan. Pedalea entre os arrozais ata Tra Que e segue ata a praia de An Bang, ou vai cara ao leste ata o bosque de palmeiras de auga de Cam Thanh, onde pescadores locais pasean os visitantes polas canles estreitas en barcas redondas de cesta de bambú. Sae cedo pola mañá ou a última hora da tarde para evitar a calor do mediodía.

Visita as aldeas artesás

Arredor da cidade hai aldeas que practican os mesmos oficios desde hai séculos. Thanh Ha, río arriba, é coñecida pola olaría, e podes probar o torno ti mesmo; Kim Bong, ao outro lado da auga, pola carpintaría e a construción de barcas. Están a un curto traxecto en bicicleta ou en barca e amosan unha cara máis tranquila e traballadora da rexión.

Fai esnórquel nas illas Cham

Ás illas Cham, un pequeno arquipélago protexido a uns vinte quilómetros da costa, chégase en lancha rápida desde Cua Dai. As excursións dun día combinan esnórquel sobre o coral, a visita a unha aldea de pescadores e o xantar na praia. Os barcos saen sobre todo na estación seca, aproximadamente da primavera ata finais do verán, porque nos meses de choiva o mar pode estar demasiado bravo.

Bos sitios para unha primeira cita

Información práctica

Mellor tempada

De febreiro a abril é a época máis agradable, con tempo cálido, maiormente seco, e noites cómodas. De maio a agosto vai calor e sol, a miúdo bastante por riba dos trinta graos, o que vai ben para días de praia pero fai esgotador facer turismo ao mediodía. A tempada de choivas vai aproximadamente de setembro a decembro; outubro e novembro traen choivas intensas, posibles tifóns e inundacións que poden deixar baixo a auga as rúas do casco vello. O Tet, o aninovo lunar, en xaneiro ou febreiro, é moi colorido, pero algúns negocios familiares pechan varios días.

Como moverse

O casco vello é pequeno e percórrese mellor a pé, e moitas das súas rúas están pechadas ás motos a certas horas. A bicicleta é a forma clásica de chegar ás praias e ás aldeas, e moitos hoteis préstana de balde ou por pouco diñeiro. As aplicacións de transporte con condutor e os taxis son doados de atopar e baratos. O aeroporto máis próximo está en Da Nang, a uns trinta quilómetros ao norte, uns corenta e cinco minutos en coche; en Hoi An non hai estación de tren, así que os viaxeiros que chegan en tren baixan en Da Nang.

Idioma e coñecer xente

O idioma é o vietnamita, e nas zonas turísticas moita xente fala ben inglés, sobre todo os mozos, os xastres e calquera que traballe en hostalaría. Aprender unhas palabras —xin chao para dicir ola e cam on para dicir grazas— recíbese con calor. A xente de Hoi An é amable e está afeita aos visitantes, e as conversas xorden facilmente en cafés, clases de cociña e rutas en bicicleta. Viste con discreción para entrar en templos e salas de reunión, e regatea con educación e un sorriso nos mercados.

Onde se xuntan viaxeiros e expatriados

Hoi An ten unha comunidade considerable de residentes estranxeiros e teletraballadores, moitos dos cales viven fóra do casco vello, en An Bang, Cam Thanh e nas aldeas entre a cidade e a praia, onde abriron cafés con boa conexión a internet e espazos de coworking. Os bares de praia de An Bang e os cafés e bares arredor do casco vello e An Hoi son os puntos de encontro habituais. As clases de cociña, as rutas en bicicleta en grupo, as clases de ioga e as excursións dun día ás illas Cham ou a My Son son formas doadas de coñecer outros viaxeiros.

Preguntas frecuentes

É Hoi An un bo lugar para viaxar só?

Si. É pequeno, relaxado e considérase moi seguro, e o seu ritmo diario —un paseo en bicicleta pola mañá, unha clase de cociña, o solpor á beira do río— ponte en contacto de forma natural con outros viaxeiros. Moitos viaxeiros sós quedan máis tempo do previsto porque é moi doado sentirse coma na casa.

Cantos días necesito en Hoi An?

Tres días abondan para o casco vello, unha noite no río, unha saída en bicicleta á praia e unha clase de cociña. Engade un ou dous días para My Son, as illas Cham ou un encargo ao xastre, que necesita tempo para as probas.

Cómpre entrada para o casco vello?

Espérase que os visitantes merquen a entrada ao casco vello, que tamén inclúe o acceso a unha selección de casas históricas, salas de reunión e museos. Hai billeteiras nas entradas principais do casco vello. O diñeiro destínase a conservar os edificios patrimoniais.

É caro Hoi An?

Non. Para os estándares internacionais é moi accesible: a comida de rúa, o café, o aluguer de bicicletas e o transporte local custan pouco. Os prezos do casco vello son máis altos que noutras partes de Vietnam, e os restaurantes das rúas principais están pensados para os visitantes, así que a mellor relación calidade-prezo adoita estar a unha ou dúas rúas do río.

Cando é mellor non visitar Hoi An?

Outubro e novembro son os meses máis chuviosos, con choivas intensas e posibilidade de inundacións e tifóns; partes do casco vello poden quedar baixo a auga uns días. Se viaxas nesas datas, mantén plans flexibles e segue os avisos meteorolóxicos locais. O resto do ano en xeral está ben, aínda que en pleno verán vai moita calor.

É seguro quedar con alguén dunha aplicación en Hoi An?

Hoi An é unha cidade segura, e aplícanse as mesmas regras sinxelas que en calquera sitio: a primeira vez queda nun lugar público e concorrido, dille a un amigo onde vas e organiza o teu propio transporte. A beira do río, os cafés do casco vello e os restaurantes de praia de An Bang están animados ata a noite, o que os converte en lugares naturais para un primeiro encontro.

Coñece a alguén en Hoi An

Rexistrarse

Outros destinos

Pattaya Lisboa Barcelona Phuket Ámsterdam Berlín Praga Manila
Contido asistido por IA
Esta páxina preparouse coa axuda da intelixencia artificial e publicouna o equipo de MyTripDate.