Rexistrarse

Costa Amalfitana

A Costa Amalfitana é unha fileira de vilas empinadas, socalcos de limoeiros e camiños de cantil sobre o mar ao sur de Nápoles, onde todo o mundo se atopa nas mesmas escaleiras, prazas e barcos.

Rexistrarse

Costa Amalfitana

A Costa Amalfitana é a cara sur da península de Sorrento, un treito duns cincuenta quilómetros entre Positano e Vietri sul Mare onde os montes Lattari caen directamente ao mar Tirreno. As súas vilas construíronse alí onde un barranco chegaba á auga: Positano amoreado nunha ladeira, Amalfi encaixada nun val, Ravello no alto dunha crista. Na Idade Media Amalfi foi unha república marítima que comerciaba por todo o Mediterráneo, e toda a costa é Patrimonio da Humanidade da UNESCO desde 1997 pola maneira en que a xente converteu unha paisaxe imposible en socalcos de limoeiros e viñas. Hoxe é un dos lugares máis visitados de Italia, e en pleno verán nótase. Pero tamén é un lugar con moi poucas estradas e moito espazo compartido: todos collen os mesmos autobuses azuis de SITA, agardan nos mesmos peiraos, soben as mesmas escaleiras e acaban de noite nas mesmas prazas pequenas. Iso fai que sexa inusualmente doado meterse en conversa con outros viaxeiros, sobre todo fóra de xullo e agosto.

Lugares para visitar

Positano

A vila máis fotografada da costa rube desde unha praia de area escura por unha ladeira empinada de casas en tons pastel, unidas máis por escaleiras ca por rúas. Abaixo, a igrexa de Santa Maria Assunta e a súa cúpula de maiólica miran cara á Spiaggia Grande, onde as barcas de pesca aínda comparten a area coas hamacas. John Steinbeck escribiu en 1953 que Positano é un lugar de soño que só se fai real cando xa marchaches, e segue sendo certo. Un camiño de cantil chamado Via Positanesi d'America leva á praia de Fornillo, máis pequena e tranquila.

Amalfi e a súa catedral

A vila que lle deu nome á costa foi unha potencia marítima rival de Pisa, Xénova e Venecia, e o seu paseo marítimo segue a ser o nó da costa, onde se atopan autobuses e ferrys. Unha ampla escalinata sobe ata a catedral de Sant'Andrea, que garda na cripta as reliquias do apóstolo André. Ao lado, o Claustro do Paraíso é un patio pequeno e silencioso de arcos brancos entrelazados do século trece.

Ravello, Villa Rufolo e Villa Cimbrone

Ravello érguese sobre unha crista a uns trescentos cincuenta metros sobre o mar, máis tranquila e verde cás vilas de abaixo. Villa Rufolo ten xardíns en socalcos sobre a costa que Richard Wagner visitou en 1880 e nos que viu o xardín máxico da súa ópera Parsifal. Un paseo curto por quelles e limoeirais leva a Villa Cimbrone, cuxa longa avenida remata na Terraza do Infinito, unha balaustrada con bustos de mármore sobre un precipicio que cae ao mar. Ven á última hora da tarde, cando os visitantes dun día xa se foron.

Atrani

A dez minutos a pé ao leste de Amalfi, Atrani é un dos concellos máis pequenos de Italia: unha única praza aberta a unha praia pequena, unha maraña de quelles e escaleiras encaladas e unha igrexa no cantil. Conservou un ambiente de aldea vivida que Amalfi perde no verán. Ven tomar un café na praza pola mañá ou cear pola noite.

A Gruta Esmeralda e o fiorde de Furore

Ao oeste de Amalfi, os cantís agochan dúas marabillas naturais. A Gruta Esmeralda é unha cova mariña onde a luz do sol que entra por debaixo da superficie tingue a auga dun verde brillante; chégase desde a estrada da costa ou en barco desde Amalfi, e dentro lévante nunha barca de remos. Un pouco máis alá, o fiorde de Furore é unha garganta estreita tallada no cantil, cruzada moi arriba pola ponte da estrada, cunha praia diminuta no fondo.

Minori, Maiori e Cetara

Ao leste de Amalfi a costa vólvese menos vertical e máis cotiá. Minori conserva os restos dunha vila romana xunto ao mar e ten fama pola súa repostaría, Maiori ten a praia máis longa da costa e un público veraneante local, e Cetara é unha vila mariñeira en activo coñecida polo atún e pola colatura di alici, unha salsa de anchoa de cor ámbar que se elabora aquí desde a Idade Media. Estas vilas son máis baratas, máis tranquilas e están máis preto de Salerno.

Onde saír

Noites nas prazas

A vida nocturna da Costa Amalfitana é sobre todo ao aire libre e sen présa. Despois de cear a xente xúntase nas prazas principais —a Piazza Duomo de Amalfi, a pracina de Atrani, a Piazza Vescovado de Ravello— ou ao longo do paseo da praia de Positano, cun gelato, un limoncello ou unha copa de viño da zona. Non hai unha gran escena de discotecas, e é xusto iso o que fai doado falar con descoñecidos.

O Ravello Festival

Cada verán Ravello acolle un festival de música clásica, jazz e danza, cos concertos máis coñecidos nun escenario construído en voadizo sobre o cantil nos xardíns de Villa Rufolo, co mar de fondo. O festival naceu de concertos en honra de Wagner e tamén usa o moderno auditorio deseñado por Oscar Niemeyer. As entradas dos concertos principais esgótanse, así que reserva axiña.

Solpor na costa oeste

A costa mira ao sur, así que os mellores solpores están na parte occidental, arredor de Positano e Praiano, onde o sol se pon sobre o mar e os cabos. A xente séntase nos muros sobre a Spiaggia Grande, nos miradoiros da estrada ou nas terrazas de Praiano, que mira de fronte a Positano mentres se acenden as súas luces. É de balde e é o momento natural do día para compartir con alguén.

Festas patronais e procesións

Cada vila ten o seu santo patrón, e as festas son as noites máis animadas do ano. En Amalfi, o 27 de xuño e o 30 de novembro, a estatua de Sant'Andrea percorre as rúas e despois os portadores súbena correndo pola escalinata da catedral. O 15 de agosto Positano celebra a Asunción cunha procesión e fogos artificiais sobre o mar, e Ravello honra a San Pantaleone a finais de xullo. Agarda bandas de música, postos de comida e toda a vila na rúa.

Clubs de praia e barcos ao serán

No verán, os pequenos establecementos de praia ao pé dos cantís, de Fornillo a Marina di Praia e Maiori, serven xantares e bebidas ata a noite. Outro plan moi popular é unha saída en barco ao serán desde Positano ou Amalfi, a miúdo cunha parada para nadar e unha copa a bordo mentres se vai a luz.

Actividades

Percorre o Camiño dos Deuses

O Sentiero degli Dei é a ruta de sendeirismo máis famosa da costa, uns sete quilómetros por unha cornixa moi por riba do mar, desde Bomerano, sobre Amalfi, ata Nocelle, sobre Positano. Lévalle unhas tres horas, e a vista de Positano e do mar aberto é inesquecible. Sube no autobús de SITA desde Amalfi ata Bomerano, camiña de leste a oeste para ter a vista diante e, desde Nocelle, colle o autobús local ou baixa pola longa escaleira de bastante máis de mil chanzos ata Positano. Sae cedo e leva auga.

Viaxa en ferry entre as vilas

Máis ou menos de abril a outubro, os ferrys unen Salerno, Cetara, Maiori, Minori, Amalfi e Positano, con conexións a Capri, Sorrento e Nápoles. A travesía entre Amalfi e Positano dura uns vinte e cinco minutos, evita o tráfico e amósache as vilas desde o mar. Consulta o horario da tempada, merca os billetes no peirao e conta con cancelacións cando o mar está bravo.

Colle o autobús de SITA pola estrada da costa

A estrada da costa agárrase aos cantís nunha sucesión continua de curvas pechadas, e os autobuses azuis de SITA son a forma máis barata de percorrela. A liña entre Sorrento, Positano e Amalfi é unha das viaxes en autobús máis espectaculares de Europa; séntate á dereita en dirección a Amalfi para ver o mar. Merca os billetes antes de subir en quioscos, bares ou estancos, e conta con colas e autobuses cheos no verán.

Segue os limóns e o papel

O limón sfusato amalfitano, grande e recendente, medra en socalcos baixo pérgolas de paus de castiñeiro ao longo de toda a costa. O Camiño dos Limóns é un paseo doado duns sesenta minutos entre Minori e Maiori a través dos limoeirais, e varias leiras familiares ofrecen visitas con degustación de limoncello e sobremesas de limón. O outro oficio antigo de Amalfi é o papel: o Museo do Papel, nun antigo muíño do Val dos Muíños, amosa como aquí se fan follas a man desde hai séculos.

Fai sendeirismo pola Valle delle Ferriere

Detrás de Amalfi, un camiño sobe xunto a muíños de papel en ruínas ata a Valle delle Ferriere, unha reserva natural sombría con regatos, pequenas fervenzas e fentos raros que sobreviven aquí desde unha era prehistórica moito máis cálida. É unha camiñada fresca e verde de media xornada, lonxe das multitudes, e un bo plan para un día de calor. Leva calzado axeitado, porque o camiño está mollado e pedregoso nalgúns treitos.

Bos sitios para unha primeira cita

Información práctica

Mellor tempada

Maio, xuño e setembro son os mellores meses: mar temperado, días longos, ferrys en servizo e menos xente ca en xullo e agosto, cando a costa está calorosa, ateigada e no seu momento máis caro. Finais de abril e outubro son agradables para camiñar, aínda que o tempo é máis incerto. De novembro a marzo moitos hoteis e restaurantes pechan, a maioría dos ferrys deixan de funcionar e as vilas vólvense tranquilas e locais: fermosas, pero limitadas. O Camiño dos Deuses está no seu mellor momento na primavera e no outono.

Como moverse

A maioría dos visitantes chega por Nápoles, a porta de entrada á costa: desde alí podes coller o tren Circumvesuviana ata Sorrento e despois o autobús de SITA pola costa, un ferry de tempada directo a Positano ou Amalfi, ou un tren a Salerno e desde alí ferry ou autobús. Na propia costa, os autobuses, os ferrys e os teus propios pés son a mellor forma de moverte; Amalfi é o nó dos autobuses a Ravello, Positano e Salerno. Conducir é estresante, aparcar é difícil e caro, e no verán a estrada da costa adoita estar atascada.

Idioma e coñecer xente

A lingua é o italiano, e entre eles os veciños falan a miúdo dialecto napolitano. O inglés fálase moito en hoteis, restaurantes e tendas, menos nas aldeas de arriba. Un buongiorno ao entrar nunha tenda e un grazie ao saír marcan a diferenza. A xente daquí adoita ser cálida e faladora, sobre todo fóra das semanas de máis afluencia. A cea empeza arredor das oito ou máis tarde, e a passeggiata do serán pola praza principal é a forma máis doada de estar entre a xente.

Onde se xuntan viaxeiros e expatriados

Os viaxeiros reúnense na Piazza Duomo de Amalfi, nos paseos de praia de Positano e Maiori e no inicio do Camiño dos Deuses en Bomerano, onde os sendeiristas acaban a miúdo camiñando en grupos pequenos. Moitos viaxeiros con pouco orzamento aloxan en Agerola, nos outeiros de arriba, ou nas vilas do leste, onde os prezos son máis baixos. A comunidade estranxeira é pequena e de tempada: persoal de hoteis e restaurantes, algúns artistas e hóspedes de longa estadía en Ravello e Positano. As saídas en barco, as clases de cociña e as camiñadas en grupo son as formas máis doadas de coñecer xente.

Preguntas frecuentes

Onde me aloxo na Costa Amalfitana?

Depende da viaxe que queiras. Positano é a máis fermosa e a máis cara, Amalfi a máis céntrica e mellor comunicada, Ravello tranquila e elegante, e Maiori, Minori ou Cetara son máis tranquilas, máis baratas e están máis preto de Salerno. Os sendeiristas adoitan escoller Agerola ou Praiano. Se tes pouco tempo, Amalfi é a base máis práctica.

Cantos días necesito na Costa Amalfitana?

Con tres ou catro días podes ver Positano, Amalfi e Ravello sen présa, percorrer o Camiño dos Deuses e facer unha saída en barco pola costa. Unha semana permite unha excursión dun día a Capri, unha camiñada pola Valle delle Ferriere e tardes tranquilas nas vilas máis pequenas.

Necesito coche na Costa Amalfitana?

Non, e á maioría dos visitantes vailles mellor sen el. A estrada é estreita e está conxestionada, o aparcamento é escaso e caro, e autobuses, ferrys e camiños conectan case todo. Un coche só ten sentido se pensas explorar os outeiros do interior ou aloxarte nun lugar apartado.

É a Costa Amalfitana boa para viaxar só?

Si. É segura e compacta, e as súas rutinas compartidas —os mesmos autobuses, ferrys, camiños e prazas ao serán— póñente entre outras persoas todo o día. O aloxamento é o gasto principal para quen viaxa só, así que reserva axiña ou aloxa nas vilas do leste ou nos outeiros.

Como son as praias?

A maioría das praias son pequenas e de seixos, normalmente cunha mestura de clubs de praia de pago e zonas públicas gratuítas. A auga está limpa e cobre axiña preto da beira. Moitos dos mellores lugares para nadar son calas pequenas ás que só se chega en barco ou por longas escaleiras. Non te bañes cando o mar estea bravo, porque as ondas rompen con forza contra as rochas.

É seguro quedar con alguén dunha app na Costa Amalfitana?

A Costa Amalfitana é unha zona segura, e aplícanse as mesmas regras sinxelas ca en calquera parte: a primeira vez queda nun lugar público e concorrido, dille a un amigo onde vas e organiza ti mesmo a volta. Mira o último autobús ou ferry antes de saír, porque os servizos rematan pola noite e os taxis pola costa son caros. As prazas principais e os paseos marítimos seguen animados ata tarde, o que os converte en lugares naturais para unha primeira cita.

Coñece a alguén en Costa Amalfitana

Rexistrarse

Outros destinos

Pattaya Lisboa Barcelona Phuket Ámsterdam Berlín Praga Manila
Contido asistido por IA
Esta páxina preparouse coa axuda da intelixencia artificial e publicouna o equipo de MyTripDate.