Η Βαλένθια είναι μια ηλιόλουστη, χαλαρή πόλη, όπου η μεσαιωνική παλιά πόλη, ένα μακρύ πάρκο στην παλιά κοίτη ενός ποταμού και μια φαρδιά αστική παραλία κάνουν εύκολο να περάσετε τη μέρα έξω και το βράδυ με καλή παρέα.
ΕγγραφήΗ Βαλένθια είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ισπανίας, στις ακτές της Μεσογείου ανάμεσα στη Βαρκελώνη και το Αλικάντε, και συνδυάζει την ενέργεια μιας πραγματικής, εργατικής πόλης με τον ρυθμό ενός παραθαλάσσιου θέρετρου. Το ιστορικό της κέντρο, η Σιουτάτ Βέγια, είναι ένα κουβάρι από στενά δρομάκια γύρω από τον καθεδρικό ναό, το γοτθικό Χρηματιστήριο Μεταξιού και μία από τις ωραιότερες στεγασμένες αγορές της Ευρώπης. Γύρω του απλώνονται οι Κήποι της Τούρια, ένα πάρκο εννέα χιλιομέτρων στην κοίτη ενός ποταμού που εκτράπηκε μετά από μια καταστροφική πλημμύρα το 1957· καταλήγει στη φουτουριστική Πόλη των Τεχνών και των Επιστημών. Μια σύντομη διαδρομή με το τραμ προς τα ανατολικά σας φέρνει στο λιμάνι και στις φαρδιές αμμουδιές της Μαλβαρρόσα και του Λας Αρένας. Αυτό που κάνει τη Βαλένθια εύκολη για τους ταξιδιώτες είναι ότι είναι μαζεμένη, επίπεδη και ηλιόλουστη. Το ποδήλατο είναι το φυσικό μέσο μετακίνησης, οι τιμές είναι χαμηλότερες από τη Μαδρίτη ή τη Βαρκελώνη και χάρη στο ήπιο κλίμα οι βεράντες είναι γεμάτες το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Οι Βαλενθιανοί είναι ανοιχτοί και ομιλητικοί, περήφανοι για την πόλη, τη γλώσσα και την κουζίνα τους, και ο ισπανικός ρυθμός, με μεσημεριανό στις δύο και βραδινό μετά τις εννέα, αφήνει στο βράδυ πολύ χρόνο για μεγάλες κουβέντες. Εδώ γεννήθηκαν η πάεγια και η ορτσάτα, κι εδώ γιορτάζονται τα Φάγιας, μία από τις πιο εντυπωσιακές γιορτές της Ευρώπης. Μιλιούνται δύο γλώσσες: τα ισπανικά παντού και τα βαλενθιανά, μια μορφή των καταλανικών, στις πινακίδες των δρόμων και σε πολλά σπίτια. Μια μεγάλη διεθνής κοινότητα φοιτητών και ξένων κατοίκων, πολλοί ψηφιακοί νομάδες και μια σταθερή ροή επισκεπτών κάνουν εύκολο να βρείτε παρέα, είτε στην παραλία είτε σε μια βραδιά γλωσσικής ανταλλαγής είτε σε ένα κατάμεστο μπαρ στη Ρουσάφα.
Ο καθεδρικός ναός της Βαλένθιας συνδυάζει ρομανικό, γοτθικό και μπαρόκ ρυθμό, και σε ένα από τα παρεκκλήσιά του φυλάσσεται ένα κύπελλο που η παράδοση ταυτίζει με το Άγιο Δισκοπότηρο. Ανεβείτε τα 207 σκαλιά του καμπαναριού Μιγκελέτε για να δείτε πάνω από τις στέγες ως τη θάλασσα. Δίπλα, η Πλάθα δε λα Βίρχεν, με το σιντριβάνι και τις βεράντες της, είναι το αγαπημένο σημείο συνάντησης της πόλης· κάθε Πέμπτη το μεσημέρι το Δικαστήριο των Υδάτων, ένα από τα παλαιότερα δικαστήρια της Ευρώπης, συνεδριάζει ακόμη μπροστά στην πόρτα του ναού για να λύσει διαφορές για το πότισμα.
Η Μερκάδο Σεντράλ είναι μια τεράστια μοντερνιστική αίθουσα από σίδερο, γυαλί και πλακάκια, με εκατοντάδες πάγκους με ψάρια, ζαμπόν, φρούτα, ρύζι και τοπικά προϊόντα, καθώς και πάγκους όπου τρως όρθιος. Απέναντι στέκεται η Λόνχα δε λα Σέδα, ένα ύστερο γοτθικό χρηματιστήριο μεταξιού με στριφτούς κίονες, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και ένα από τα ωραιότερα κοσμικά κτίρια της εποχής του. Πηγαίνετε το πρωί, όταν η αγορά έχει τη μεγαλύτερη ζωντάνια, και κλείστε με έναν καφέ σε κάποια από τις γειτονικές πλατείες.
Μετά την πλημμύρα του 1957 ο ποταμός εκτράπηκε νότια της πόλης και η παλιά κοίτη έγινε μια πράσινη ζώνη εννέα χιλιομέτρων, που τη διασχίζουν ιστορικές γέφυρες. Σήμερα είναι γεμάτη δρομείς, ποδηλάτες, αγώνες ποδοσφαίρου, πικνίκ και ανθρώπους που διαβάζουν στη σκιά των δέντρων. Είναι ο πιο εύκολος τρόπος να διασχίσετε την πόλη με τα πόδια ή με ποδήλατο και ένα φυσικό μέρος για βόλτα και κουβέντα. Στη διαδρομή περνάτε από την αίθουσα συναυλιών Παλάου δε λα Μούσικα και το Πάρκο του Γκιούλιβερ, μια γιγάντια φιγούρα πάνω στην οποία μπορούν να σκαρφαλώσουν τα παιδιά.
Στο ανατολικό άκρο της Τούρια υψώνεται το σύνολο λευκών, φουτουριστικών κτιρίων του Σαντιάγο Καλατράβα ανάμεσα σε ρηχές τιρκουάζ λίμνες: ένας κινηματογράφος IMAX σε σχήμα ματιού, ένα μουσείο επιστημών, μια όπερα και το Οσεανογκράφικ, το μεγαλύτερο ενυδρείο της Ευρώπης. Ακόμη κι αν δεν μπείτε μέσα, μια βόλτα ανάμεσα στα κτίρια το ηλιοβασίλεμα ή αφού νυχτώσει, όταν φωτίζονται και καθρεφτίζονται στο νερό, είναι από τις πιο αξέχαστες εικόνες της πόλης.
Το παλαιότερο κομμάτι του ιστορικού κέντρου είναι ένας λαβύρινθος από στενά δρομάκια γεμάτα τέχνη του δρόμου, μικρά μπαρ, μαγαζιά με ρούχα και αντικείμενα παλιάς εποχής και ήσυχες πλατειούλες. Στα όριά του στέκονται ακόμη δύο από τις μεσαιωνικές πύλες της πόλης, οι Τόρες δε Σεράνος και οι Τόρες δε Κουάρτ, στις οποίες μπορείτε να ανεβείτε. Τη μέρα το Ελ Κάρμεν είναι ήσυχο και μποέμ· το βράδυ τα μπαρ και οι βεράντες του γεμίζουν φοιτητές και ντόπιους και γίνεται μία από τις πιο ζωντανές γειτονιές της πόλης.
Η Βαλένθια έχει φαρδιές αμμουδερές παραλίες μέσα στην πόλη, μόλις μια σύντομη διαδρομή με τραμ από το κέντρο. Κατά μήκος του Λας Αρένας και της Μαλβαρρόσα απλώνεται ένας μακρύς πεζόδρομος με εστιατόρια όπου οι Βαλενθιανοί τρώνε πάεγια το μεσημέρι, και πιο βόρεια η παραλία συνεχίζει ως την Πατακόνα, πιο ήσυχη, με νεανική και χαλαρή ατμόσφαιρα. Δίπλα, η παλιά ψαράδικη συνοικία Ελ Καμπανιάλ, με τις προσόψεις της ντυμένες με πλακάκια, φιλοξενεί σήμερα μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα μπαρ και μαγαζιά φαγητού της πόλης.
Νότια του κέντρου βρίσκεται η Ρουσάφα, η πιο μοδάτη γειτονιά της Βαλένθιας, ένα δίκτυο δρόμων γεμάτο καφέ, κοκτέιλ μπαρ, μπαρ με βερμούτ, γκαλερί και εστιατόρια με κουζίνες απ' όλο τον κόσμο. Είναι αγαπημένη των νεαρών Βαλενθιανών, των καλλιτεχνών και των ξένων, και τα ζεστά βράδια τα πεζοδρόμια γεμίζουν κόσμο που πηγαίνει από μπαρ σε μπαρ. Η ατμόσφαιρα είναι χαλαρή και ανάμεικτη, οπότε είναι εύκολο να πιάσετε κουβέντα στον πάγκο του μπαρ.
Το φαγητό έξω στη Βαλένθια είναι κοινωνικό γεγονός. Οι Βαλενθιανοί βγαίνουν συχνά για τάπας σε μικρές παρέες και μοιράζονται πιάτα με τηγανητά καλαμαράκια, πατάτας μπράβας, κλότσινας (τα ντόπια μύδια) και εσγκαρραέτ (κόκκινες πιπεριές με αλίπαστο μπακαλιάρο) πάνω από ένα ποτήρι κρασί ή μια μπίρα. Το δείπνο σπάνια αρχίζει πριν από τις εννέα και μπορεί να τραβήξει ως μετά τα μεσάνυχτα. Το εβδομαδιαίο τελετουργικό του αλμουέρθο, ένα σάντουιτς στη μέση του πρωινού με ποτό και καφέ, είναι ακόμη ένα τοπικό έθιμο που αξίζει να ακολουθήσετε.
Το καλοκαίρι η κοινωνική ζωή μετακομίζει προς τη θάλασσα. Τα μπαρ στην παραλία της Μαλβαρρόσα και της Πατακόνα σερβίρουν ως αργά, μερικά με DJ και ζωντανή μουσική, και ο πεζόδρομος μένει ζωντανός πολύ μετά το σούρουπο. Πολλοί Βαλενθιανοί κλείνουν τη βραδιά με ένα παγωτό ή ένα ποτήρι ορτσάτα, ένα κρύο, γλυκό ρόφημα από κύπερη, σε κάποια από τις παραδοσιακές ορτσατερίες.
Τα Φάγιας, από τις 15 ως τις 19 Μαρτίου, είναι η μεγάλη γιορτή της Βαλένθιας: γιγάντια σατιρικά γλυπτά από ξύλο και χαρτοπολτό γεμίζουν τους δρόμους, οι κροτίδες της μασκλετά σκάνε στις δύο το μεσημέρι στην πλατεία του δημαρχείου και την τελευταία νύχτα τα γλυπτά καίγονται. Το καλοκαίρι γίνονται υπαίθριες συναυλίες και το Πανηγύρι του Ιουλίου με μουσική και πυροτεχνήματα· το φθινόπωρο η 9η Οκτωβρίου, ημέρα της Κοινότητας της Βαλένθιας, φέρνει παρελάσεις στην παλιά πόλη. Τις μέρες των γιορτών η πόλη είναι στην πιο ανοιχτή και κοινωνική της εκδοχή.
Η Βαλένθια έχει ζωντανή μουσική σκηνή, από μικρά μπαρ με τζαζ και φλαμένκο στο Ελ Κάρμεν ως αίθουσες συναυλιών και κλαμπ. Η νύχτα αρχίζει αργά: ο κόσμος συνήθως βρίσκεται για ποτό γύρω στις έντεκα και τα κλαμπ γεμίζουν μόνο μετά τη μία τα ξημερώματα. Το καλοκαίρι, υπαίθριοι χώροι κοντά στο λιμάνι και την παραλία φιλοξενούν συναυλίες και πάρτι, και η φοιτητική ζωή κρατά τα μπαρ γεμάτα όλη τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους.
Η Βαλένθια είναι επίπεδη, ηλιόλουστη και έχει πολλούς ποδηλατόδρομους, οπότε ένα νοικιασμένο ποδήλατο ή το δημόσιο σύστημα κοινόχρηστων ποδηλάτων Βαλενμπίσι είναι ο καλύτερος τρόπος να την εξερευνήσετε. Μια κλασική διαδρομή ακολουθεί τους Κήπους της Τούρια από την παλιά πόλη ως την Πόλη των Τεχνών και των Επιστημών και συνεχίζει ως την παραλία. Οι ομαδικές ποδηλατοβόλτες είναι επίσης ένας απλός τρόπος να γνωρίσετε άλλους ταξιδιώτες.
Η πάεγια γεννήθηκε στους ορυζώνες γύρω από τη Βαλένθια, και η παραδοσιακή εκδοχή φτιάχνεται με κοτόπουλο, κουνέλι και πράσινα φασολάκια, μαγειρεύεται σε φωτιά από ξύλα και τρώγεται το μεσημέρι, ποτέ το βράδυ. Δοκιμάστε τη σε κάποιο από τα παραθαλάσσια εστιατόρια στο Λας Αρένας ή στα χωριά της Αλμπουφέρα. Τα μαθήματα μαγειρικής πάεγιας είναι μια διασκεδαστική κοινή δραστηριότητα που συχνά τελειώνει με όλους να τρώνε μαζί.
Περίπου είκοσι λεπτά νότια της πόλης βρίσκεται η Αλμπουφέρα, μια μεγάλη λιμνοθάλασσα γλυκού νερού που την περιβάλλουν ορυζώνες και πευκοδάση. Βγείτε στο νερό με μια μικρή βάρκα στο τέλος της μέρας για να δείτε το ηλιοβασίλεμα και μετά φάτε βραδινό στο χωριό Ελ Πάλμαρ, γνωστό για τα πιάτα του με ρύζι. Είναι από τις πιο ρομαντικές εξορμήσεις γύρω από τη Βαλένθια.
Με τόσους φοιτητές και ξένους, στη Βαλένθια γίνονται συχνά βραδιές γλωσσικής ανταλλαγής, συνήθως σε μπαρ στο κέντρο ή στη Ρουσάφα, όπου ο κόσμος μαζεύεται για να εξασκήσει ισπανικά και αγγλικά πάνω από ένα ποτό. Είναι χαλαρές, δωρεάν ή πολύ φθηνές και ένας από τους πιο εύκολους τρόπους να γνωρίσετε ντόπιους και άλλους νεοφερμένους.
Γρήγορα τρένα και λεωφορεία συνδέουν τη Βαλένθια με τις κοντινές πόλεις. Το Σαγκούντο έχει ρωμαϊκό θέατρο και κάστρο σε λόφο, η Σάτιβα κάστρο με ανοιχτή θέα, και νότια απλώνονται οι παραλίες και οι όρμοι της Κόστα Μπλάνκα. Μια μέρα μαζί στην ακτή είναι ένα καλό επόμενο βήμα μετά από μια πρώτη συνάντηση.
Η άνοιξη και το φθινόπωρο, από τον Μάρτιο ως τον Ιούνιο και από τον Σεπτέμβριο ως τον Νοέμβριο, είναι οι πιο ευχάριστες εποχές, με ζεστές μέρες, ήπια βράδια και λιγότερο συνωστισμό· τον Μάρτιο έχει επιπλέον τα Φάγιας. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι ζεστοί και υγροί, οι παραλίες γεμάτες, και τον Αύγουστο πολλοί Βαλενθιανοί φεύγουν από την πόλη. Ο χειμώνας είναι ήπιος και ηλιόλουστος σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη, με θερμοκρασίες ημέρας συχνά γύρω στους δεκαπέντε βαθμούς, κάτι που κάνει τη Βαλένθια καλή επιλογή για να ξεφύγετε από τον χειμώνα.
Η παλιά πόλη είναι μαζεμένη και γυρίζεται καλύτερα με τα πόδια, και όλη η πόλη είναι επίπεδη, οπότε το ποδήλατο είναι εύκολο. Ένα δίκτυο μετρό και τραμ συνδέει το κέντρο με το αεροδρόμιο, το λιμάνι και τις παραλίες, και τα λεωφορεία καλύπτουν την υπόλοιπη πόλη. Το μετρό φτάνει από το αεροδρόμιο στο κέντρο σε περίπου είκοσι πέντε λεπτά. Τα ταξί έχουν λογικές τιμές. Οι περισσότεροι ταξιδιώτες μένουν στην παλιά πόλη, στη Ρουσάφα ή κοντά στην παραλία.
Τα ισπανικά μιλιούνται παντού, και τα βαλενθιανά, μια μορφή των καταλανικών, είναι η δεύτερη επίσημη γλώσσα· θα τα δείτε στις πινακίδες και θα τα ακούσετε σε πολλά σπίτια. Οι νεότεροι και όσοι δουλεύουν στον τουρισμό μιλούν συνήθως αγγλικά, οι μεγαλύτεροι λιγότερο. Λίγες λέξεις στα ισπανικά, όπως hola, gracias και buenas noches, εκτιμώνται. Οι Βαλενθιανοί είναι ζεστοί, κοινωνικοί και ευθείς, και ανάμεσα σε φίλους ο χαιρετισμός με δύο φιλιά στο μάγουλο είναι συνηθισμένος. Τα γεύματα είναι αργά και μακρόσυρτα, και με την ακρίβεια στις ανεπίσημες συναντήσεις είναι χαλαροί.
Η Ρουσάφα είναι η αγαπημένη γειτονιά των ξένων κατοίκων, των ψηφιακών νομάδων και των δημιουργικών ανθρώπων, με καφέ, χώρους συνεργασίας και μπαρ. Το Ελ Κάρμεν τραβά φοιτητές και ταξιδιώτες, ενώ η παραλιακή περιοχή του Ελ Καμπανιάλ και της Μαλβαρρόσα αρέσει σε όσους προτιμούν πιο αργούς ρυθμούς δίπλα στη θάλασσα. Η Βαλένθια έχει μεγάλη κοινότητα φοιτητών του προγράμματος Έρασμος και όλο και περισσότερους ξένους κατοίκους. Οι γλωσσικές ανταλλαγές, οι ομαδικές ποδηλατοβόλτες, το μπιτς βόλεϊ, οι ομάδες τρεξίματος στους Κήπους της Τούρια και οι διεθνείς συναντήσεις είναι εύκολοι τρόποι να γνωρίσετε ντόπιους και άλλους ταξιδιώτες.
Ναι. Είναι ασφαλής, μαζεμένη, ηλιόλουστη και οικονομική, με πολλά χόστελ, μεγάλη διεθνή κοινότητα και μια κοινωνική κουλτούρα χτισμένη γύρω από τα τάπας και τις βεράντες. Οι γλωσσικές ανταλλαγές και οι ομαδικές δραστηριότητες κάνουν εύκολες τις γνωριμίες.
Τρεις μέρες αρκούν για την παλιά πόλη, τους Κήπους της Τούρια, την Πόλη των Τεχνών και των Επιστημών και την παραλία. Προσθέστε μια μέρα για την Αλμπουφέρα και άλλη μία για μια εκδρομή κατά μήκος της ακτής.
Είναι φθηνότερη από τη Μαδρίτη ή τη Βαρκελώνη. Τα τάπας, το μεσημεριανό menú del día, οι συγκοινωνίες και η ενοικίαση ποδηλάτου είναι προσιτά, και πολλά από τα καλύτερα πράγματα, από τους Κήπους της Τούρια ως την παραλία, είναι δωρεάν. Οι τιμές ανεβαίνουν στα Φάγιας και στο κατακαλόκαιρο.
Όχι. Τα αγγλικά είναι διαδεδομένα στους νεότερους και στις τουριστικές περιοχές. Λίγες λέξεις στα ισπανικά εκτιμώνται, και κανείς δεν περιμένει από τους επισκέπτες να μιλούν βαλενθιανά.
Την άνοιξη, ιδίως στα Φάγιας τον Μάρτιο, και από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο, όταν οι βεράντες και τα μπαρ της παραλίας είναι γεμάτα και τα βράδια μεγάλα. Κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους οι φοιτητές κρατούν ζωντανά τα μπαρ στο Ελ Κάρμεν και γύρω από το πανεπιστήμιο.
Η Βαλένθια είναι ασφαλής πόλη και ισχύουν οι συνηθισμένοι κανόνες κοινής λογικής: την πρώτη φορά συναντηθείτε σε πολυσύχναστο δημόσιο χώρο, πείτε σε κάποιον που εμπιστεύεστε πού πηγαίνετε και κανονίστε μόνοι σας την επιστροφή. Προσέχετε τα πράγματά σας στον συνωστισμό και στην παραλία. Η παλιά πόλη, η Ρουσάφα και ο παραλιακός πεζόδρομος έχουν ζωή ως αργά και είναι φυσικά μέρη για μια πρώτη συνάντηση.