Η Στουτγάρδη είναι μια πράσινη πόλη μέσα σε μια λεκάνη από λόφους, όπου οι αμπελώνες κατεβαίνουν σχεδόν ως τον κεντρικό σταθμό και τα βράδια τελειώνουν σε μια σκάλα με θέα.
ΕγγραφήΗ Στουτγάρδη είναι η πρωτεύουσα της Βάδης-Βυρτεμβέργης και μία από τις πλουσιότερες πόλεις της Γερμανίας, η έδρα της Μερσεντές-Μπενζ, της Πόρσε και της Μπος, κι όμως σπάνια μοιάζει με βιομηχανική πόλη. Το κέντρο βρίσκεται σε μια βαθιά λεκάνη που οι ντόπιοι αποκαλούν Κέσελ, δηλαδή καζάνι, περιτριγυρισμένη από τρεις πλευρές από δασωμένους λόφους, και μέσα στα όρια της πόλης καλλιεργούνται αμπέλια — κάτι που σχεδόν καμία άλλη μεγάλη ευρωπαϊκή πόλη δεν μπορεί να πει. Εκατοντάδες δημόσιες σκάλες, οι λεγόμενες Στέφελε, ανεβαίνουν από τους δρόμους του κέντρου στις κατοικημένες πλαγιές, και καθεμία ανταμείβει τον κόπο με θέα πάνω από τις στέγες. Η πόλη βρίσκεται επίσης πάνω σε ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα μεταλλικού νερού στην Ευρώπη, που τροφοδοτεί αρκετά ιστορικά ιαματικά λουτρά. Για τον επισκέπτη, η Στουτγάρδη είναι εύκολη: το κέντρο περπατιέται, οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι εξαιρετικές και η ατμόσφαιρα είναι πιο ήρεμη από ό,τι στο Βερολίνο ή στο Μόναχο. Οι Σουάβοι έχουν τη φήμη ότι είναι φειδωλοί και συγκρατημένοι, αλλά οι οινοταβέρνες, οι μπιραρίες κήπου και τα φεστιβάλ δείχνουν μια άλλη πλευρά, και τα μακριά παγκάκια που μοιράζεσαι με αγνώστους είναι κομμάτι του τρόπου με τον οποίο η πόλη περνά τα βράδια της.
Η καρδιά της πόλης είναι μια ευρύχωρη πλατεία με γκαζόν, σιντριβάνια και μια κεντρική στήλη, πλαισιωμένη από το μπαρόκ Νέο Ανάκτορο, που σήμερα στεγάζει υπουργεία του κρατιδίου, και το πολύ παλαιότερο Παλαιό Ανάκτορο, πρώην κάστρο με τάφρο, όπου βρίσκεται το Κρατικό Μουσείο της Βυρτεμβέργης. Τις ζεστές μέρες το γρασίδι γεμίζει κόσμο ξαπλωμένο στον ήλιο, και η πλατεία είναι το φυσικό σημείο συνάντησης για όλα τα υπόλοιπα. Ο μακρύς πεζόδρομος Κένιγκστράσε, ο κεντρικός εμπορικός δρόμος, περνά δίπλα της προς τον σταθμό.
Ένα αστραφτερό κτίριο σε σχήμα διπλής έλικας, που άνοιξε το 2006 δίπλα στο κεντρικό εργοστάσιο της εταιρείας στο Ουντερτύρκχαϊμ. Οι επισκέπτες ανεβαίνουν με ανελκυστήρα στην κορυφή και κατεβαίνουν με τα πόδια μέσα από περισσότερο από έναν αιώνα ιστορίας του αυτοκινήτου, από τις πρώτες μηχανοκίνητες άμαξες της δεκαετίας του 1880 έως αγωνιστικά αυτοκίνητα και σύγχρονα πρωτότυπα. Ακόμη και όσοι δεν ενδιαφέρονται για αυτοκίνητα συνήθως το βρίσκουν εντυπωσιακό, εν μέρει για την αρχιτεκτονική και εν μέρει για τον τρόπο που αφηγείται την ιστορία του εικοστού αιώνα μέσα από τα οχήματα που παρήγαγε.
Στη βόρεια συνοικία Τσούφενχαουζεν, δίπλα στο εργοστάσιο της Πόρσε, ένα λευκό γωνιώδες κτίριο που μοιάζει να αιωρείται πάνω από το έδαφος φιλοξενεί μια εναλλασσόμενη συλλογή περίπου ογδόντα οχημάτων, από πρώιμα σπορ αυτοκίνητα έως νικητές του Λε Μαν. Είναι μικρότερο και πιο εστιασμένο από το Μουσείο Μερσεντές-Μπενζ, και ο προαστιακός σιδηρόδρομος σταματά σχεδόν στην πόρτα. Αν έχετε χρόνο μόνο για ένα, διαλέξτε ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία σας: Μερσεντές για τη μεγάλη αφήγηση, Πόρσε για τον καθαρό σχεδιασμό.
Η Κρατική Πινακοθήκη είναι ένα από τα σημαντικότερα μουσεία τέχνης της Γερμανίας, με συλλογές από μεσαιωνικά ρετάμπλ έως Πικάσο, Μπέκμαν και Όσκαρ Σλέμερ, που στεγάζονται εν μέρει σε μια πολύχρωμη μεταμοντέρνα επέκταση του Τζέιμς Στέρλινγκ, η οποία άνοιξε το 1984. Σε μικρή απόσταση, η δημοτική βιβλιοθήκη στην πλατεία Μάιλεντερ είναι ένας αυστηρός λευκός κύβος του οποίου η κεντρική αίθουσα ανάγνωσης υψώνεται σε επίπεδα σαν καθεδρικός ναός των βιβλίων. Η είσοδος είναι δωρεάν και η ταράτσα προσφέρει πανοραμική θέα στην πόλη.
Το 1927 μια ομάδα από τους πιο επιδραστικούς αρχιτέκτονες της εποχής, ανάμεσά τους ο Λε Κορμπυζιέ και ο Μις φαν ντερ Ρόε, έχτισε έναν πρότυπο οικισμό σε μια πλαγιά πάνω από την πόλη για να δείξει πώς θα μπορούσε να είναι η σύγχρονη ζωή. Πολλά από τα σπίτια σώζονται, δύο από τα κτίρια του Λε Κορμπυζιέ ανήκουν σε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ και ένα από αυτά λειτουργεί ως μουσείο. Σήμερα είναι μια ήσυχη περιοχή κατοικιών, ιδανική για έναν αργό περίπατο σε συνδυασμό με το κοντινό πάρκο Κίλεσμπεργκ.
Ο τηλεοπτικός πύργος της Στουτγάρδης, που ολοκληρώθηκε το 1956, ήταν ο πρώτος του είδους του από οπλισμένο σκυρόδεμα και έγινε πρότυπο για πύργους σε όλο τον κόσμο. Βρίσκεται στα δάση του Ντέγκερλοχ στα νότια υψώματα, και η πλατφόρμα θέασης στα περίπου εκατόν πενήντα μέτρα προσφέρει θέα σε ολόκληρη τη λεκάνη, την κοιλάδα του Νέκαρ και, τις καθαρές μέρες, τη Σουαβική Ιούρα. Συνδυάστε τον με έναν περίπατο στο γύρω δάσος.
Το τμήμα της οδού Τέοντορ-Χόις που οι ντόπιοι αποκαλούν απλώς Τέο είναι γεμάτο μπαρ και κλαμπ και γεμίζει κόσμο τα βράδια της Παρασκευής και του Σαββάτου. Λίγα τετράγωνα πιο πέρα, η μικρή πλατεία γύρω από την κρήνη του Τυχερού Χανς είναι ένα πυκνό σύμπλεγμα από μπαρ, όπου το καλοκαίρι ο κόσμος ξεχύνεται έξω. Μαζί αποτελούν το κέντρο της νυχτερινής ζωής της Στουτγάρδης: ανάμεικτο, ανεπιτήδευτο και εύκολο να περνάς από το ένα μέρος στο άλλο, με πολλή κουβέντα στο πεζοδρόμιο.
Η Στουτγάρδη είναι πόλη του κρασιού, και η παραδοσιακή βραδινή έξοδος είναι σε μια οινοταβέρνα που σερβίρει τοπικό Τρόλινγκερ και Λέμπεργκερ με σουαβικά πιάτα. Ακόμη πιο τοπικές είναι οι Μπέζεν, εποχικές ταβέρνες που ανοίγουν οι οινοποιοί στα σπίτια ή στους αχυρώνες τους για λίγες εβδομάδες τον χρόνο, με μια σκούπα κρεμασμένη έξω από την πόρτα για σήμα. Κάθεστε σε μακριά κοινά τραπέζια, που σημαίνει ότι σχεδόν σίγουρα θα πιάσετε κουβέντα με όσους κάθονται δίπλα σας.
Το Κρατικό Θέατρο δίπλα στους κήπους των ανακτόρων είναι ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα πολλαπλών ειδών στην Ευρώπη, έδρα της Κρατικής Όπερας, του θιάσου πρόζας και του Μπαλέτου της Στουτγάρδης, διεθνώς γνωστού από τη δεκαετία του 1960. Τα εισιτήρια για όρθιους ή για τους πάνω εξώστες μπορεί να είναι εκπληκτικά φθηνά, και μια παράσταση εδώ είναι ένα καλό βραδινό σχέδιο που δεν περιστρέφεται γύρω από το ποτό.
Στη νότια συνοικία, η πλατεία Μαρίας είναι μια φαρδιά πλατεία με καφέ, μια μπιραρία κήπου και τον κάτω σταθμό του οδοντωτού σιδηροδρόμου, και τα ζεστά βράδια μετατρέπεται σε ένα άτυπο υπαίθριο σαλόνι. Κοντά, η μικρή λίμνη γύρω από την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη στη Φόιερζε είναι ένα ακόμη αγαπημένο σημείο για να καθίσετε δίπλα στο νερό με ένα ποτό. Και τα δύο είναι χαλαρά, τοπικά και εύκολα μέρη για να ξεκινήσει μια κουβέντα.
Από τα τέλη Σεπτεμβρίου έως τον Οκτώβριο, το Κάνσταττερ Βάζεν φιλοξενεί μία από τις μεγαλύτερες λαϊκές γιορτές στον κόσμο, δεύτερη στη Γερμανία μόνο μετά το Οκτόμπερφεστ του Μονάχου, με σκηνές μπίρας, παιχνίδια λούνα παρκ και μακριά κοινόχρηστα παγκάκια. Στα τέλη του καλοκαιριού, το Χωριό του Κρασιού της Στουτγάρδης μεταμορφώνει τις πλατείες της παλιάς πόλης σε ένα χωριό από κληματαριές για περίπου δύο εβδομάδες, και τον Δεκέμβριο η χριστουγεννιάτικη αγορά, μία από τις παλαιότερες και μεγαλύτερες της Γερμανίας, γεμίζει το κέντρο.
Η Στουτγάρδη έχει εκατοντάδες δημόσιες σκάλες που συνδέουν τον πυθμένα της κοιλάδας με τις συνοικίες στους λόφους, πολλές με ονόματα, παγκάκια και μικρούς κήπους στη διαδρομή. Διαλέξτε μια διαδρομή όπως την ανάβαση στο Κάρλσχεε ή τις σκάλες γύρω από την πλατεία Όιγκεν, όπου η κρήνη της Γαλάτειας αγναντεύει την πόλη. Δεν κοστίζει τίποτα, σας χαρίζει την καλύτερη θέα της πόλης και αποκαλύπτει μια πλευρά της Στουτγάρδης που οι περισσότεροι επισκέπτες δεν βλέπουν ποτέ.
Μονοπάτια κρασιού διασχίζουν τους αμπελώνες στις πλαγιές πάνω από τον Νέκαρ, ιδίως γύρω από το Ρότενμπεργκ, το Ούλμπαχ και το Ομπερτύρκχαϊμ. Η ανάβαση στο Ταφικό Παρεκκλήσι στον λόφο Βυρτεμβέργη, ένα νεοκλασικό μνημείο που έχτισε ένας βασιλιάς για τη βασίλισσά του, είναι η πιο δημοφιλής, με θέα πάνω και κάτω στην κοιλάδα του ποταμού. Τελειώστε σε μια ταβέρνα των αμπελώνων ή σε μια Μπέζεν στον δρόμο της επιστροφής.
Οι φυσικές μεταλλικές πηγές της Στουτγάρδης τροφοδοτούν αρκετά δημόσια λουτρά στο Μπαντ Κάνσταττ και στο Μπεργκ, ανάμεσά τους το Λόιτσε, με εσωτερικές και εξωτερικές πισίνες με φυσικά ανθρακούχο μεταλλικό νερό. Ένα πρωινό ή ένα αργό απόγευμα εδώ είναι ένας πολύ τοπικός τρόπος να περάσετε μερικές ώρες, ιδιαίτερα τον χειμώνα, όταν ο ατμός υψώνεται από τις εξωτερικές πισίνες στον κρύο αέρα.
Η σουαβική κουζίνα είναι χορταστική και παρηγορητική. Τα μάουλτασεν είναι μεγάλα πακετάκια ζυμαρικών γεμιστά με κρέας, σπανάκι και μυρωδικά, που σερβίρονται σε ζωμό ή τηγανητά με κρεμμύδι, και τα σπέτσλε είναι μαλακά αυγοζυμαρικά, καλύτερα ως κέζεσπετσλε με λιωμένο τυρί και τραγανό κρεμμύδι. Δοκιμάστε τα σε μια παραδοσιακή οινοταβέρνα και επισκεφθείτε τη Δημοτική Αγορά, μια αγορά σε στιλ αρ νουβό που άνοιξε το 1914, για τοπικά προϊόντα και περιφερειακές σπεσιαλιτέ.
Ο ζωολογικός και βοτανικός κήπος της Στουτγάρδης καταλαμβάνει τον χώρο ενός βασιλικού πάρκου του δέκατου ένατου αιώνα σε νεομαυριτανικό ρυθμό, με ιστορικά θερμοκήπια, ένα άλσος με μανόλιες και μια μεγάλη συλλογή ζώων και φυτών. Περπατήστε ως εκεί μέσα από τη μακριά αλυσίδα πάρκων που ξεκινά από τον Κήπο των Ανακτόρων και περνά από το πάρκο Ρόζενσταϊν, και θα κάνετε μια ολόκληρη πράσινη μέρα.
Από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο είναι η καλύτερη περίοδος, με μεγάλα βράδια, μπιραρίες κήπου και υπαίθρια φεστιβάλ. Στα τέλη Αυγούστου έρχεται το Χωριό του Κρασιού και από τα τέλη Σεπτεμβρίου έως τον Οκτώβριο η Λαϊκή γιορτή του Κάνσταττ, οι πιο πολυσύχναστες εβδομάδες του χρόνου. Η θέση μέσα στη λεκάνη μπορεί να κάνει τις μέρες του κατακαλόκαιρου ζεστές και άπνοες, έτσι οι λόφοι και τα πάρκα γίνονται το μέρος για να βρίσκεστε το βράδυ. Ο χειμώνας είναι κρύος και γκρίζος, αλλά η χριστουγεννιάτικη αγορά από τα τέλη Νοεμβρίου και τα ζεστά μεταλλικά λουτρά δίνουν στην εποχή τη δική της γοητεία.
Το κέντρο είναι μικρό και περπατιέται, αλλά οι λόφοι κάνουν τις δημόσιες συγκοινωνίες την εύκολη επιλογή για μεγαλύτερες αποστάσεις. Το δίκτυο περιλαμβάνει προαστιακούς συρμούς, γραμμές ελαφρού σιδηροδρόμου, λεωφορεία, έναν οδοντωτό σιδηρόδρομο γνωστό ως Τσάκε ανάμεσα στην πλατεία Μαρίας και το Ντέγκερλοχ, και ένα ιστορικό τελεφερίκ σε ράγες. Ο προαστιακός φτάνει στο αεροδρόμιο και στο εκθεσιακό κέντρο σε περίπου μισή ώρα από τον κεντρικό σταθμό. Ισχύουν τα απλά εισιτήρια, τα ημερήσια και το πανεθνικό Γερμανικό Εισιτήριο. Η ποδηλασία είναι δημοφιλής, αν και οι ανηφόρες είναι απότομες, και τα ηλεκτρικά ποδήλατα βοηθούν.
Η γλώσσα είναι τα γερμανικά, που εδώ μιλιούνται με έντονη σουαβική προφορά για την οποία οι ντόπιοι είναι περήφανοι — το ίδιο το σύνθημα της περιοχής αστειεύεται ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα εκτός από το να μιλούν τα επίσημα γερμανικά. Τα αγγλικά μιλιούνται ευρέως, ιδίως από τους νεότερους και στις πολλές διεθνείς εταιρείες. Οι ντόπιοι μπορεί αρχικά να φαίνονται συγκρατημένοι και ακριβείς στην ώρα τους, και ένας απλός χαιρετισμός όπως «χάλο» ή «γκρυς Γκοτ» εκτιμάται. Οι κουβέντες ξεκινούν πιο εύκολα στα κοινά τραπέζια στις οινοταβέρνες, στις μπιραρίες κήπου και στα φεστιβάλ.
Οι βιομηχανίες αυτοκινήτου, μηχανικής και τεχνολογίας, καθώς και δύο μεγάλα πανεπιστήμια, φέρνουν στην πόλη μια μεγάλη διεθνή κοινότητα. Η Δυτική Στουτγάρδη, η νότια συνοικία γύρω από την πλατεία Μαρίας και η περιοχή γύρω από το Μπόνενφίρτελ είναι δημοφιλείς για καφέ, συνεργατικούς χώρους και βραδινές εξόδους. Βραδιές γλωσσικής ανταλλαγής, διεθνείς ομάδες συναντήσεων, ορειβατικοί σύλλογοι και ομάδες τρεξίματος είναι συνηθισμένα, και η περίοδος των φεστιβάλ και οι καλοκαιρινές μπιραρίες κήπου είναι φυσικά μέρη για να γνωρίσετε τόσο ντόπιους όσο και άλλους νεοφερμένους.
Ναι, ειδικά αν σας αρέσει μια πόλη που συνδυάζει πολιτισμό και φύση. Η Στουτγάρδη έχει μουσεία παγκόσμιας κλάσης, ένα καταξιωμένο μπαλέτο και όπερα, αμπελώνες μέσα στα όρια της πόλης και θέες από τους λόφους που λίγοι επισκέπτες περιμένουν. Έχει λιγότερους τουρίστες από το Μόναχο ή το Βερολίνο, κάτι που κάνει την εξερεύνηση πιο χαλαρή.
Δύο με τρεις μέρες αρκούν για το κέντρο, ένα από τα μουσεία αυτοκινήτων, την Κρατική Πινακοθήκη, μια ανάβαση στις σκάλες και ένα βράδυ σε οινοταβέρνα. Προσθέστε μια μέρα για πεζοπορία στους αμπελώνες, τα μεταλλικά λουτρά ή μια εκδρομή σε κοντινές πόλεις όπως το Λούντβιχσμπουργκ με το μπαρόκ ανάκτορό του ή η Τυβίγγη.
Είναι μία από τις ακριβότερες πόλεις της Γερμανίας, ιδίως όσον αφορά τη διαμονή κατά τη διάρκεια εκθέσεων και της λαϊκής γιορτής. Οι δημόσιες συγκοινωνίες, οι φούρνοι, οι μπιραρίες κήπου και πολλά πάρκα και σημεία θέας είναι οικονομικά, ενώ η δημοτική βιβλιοθήκη και αρκετά αξιοθέατα είναι δωρεάν. Η έγκαιρη κράτηση καταλύματος κάνει τη μεγαλύτερη διαφορά.
Το Μουσείο Μερσεντές-Μπενζ είναι μεγαλύτερο και αφηγείται την ευρύτερη ιστορία του αυτοκινήτου, ενώ το Μουσείο Πόρσε είναι πιο συμπαγές και εστιάζει στα σπορ αυτοκίνητα και στον σχεδιασμό. Και τα δύο συνδέονται καλά με τον προαστιακό σιδηρόδρομο. Αν έχετε χρόνο, συνδυάζονται εύκολα την ίδια μέρα.
Συνήθως διαρκεί περίπου δυόμισι εβδομάδες, από τα τέλη Σεπτεμβρίου έως τις αρχές Οκτωβρίου, στο Κάνσταττερ Βάζεν, δίπλα στον Νέκαρ. Μια μικρότερη ανοιξιάτικη γιορτή γίνεται στον ίδιο χώρο τον Απρίλιο και τον Μάιο. Κλείστε από πριν τραπέζι σε σκηνή μπίρας αν θέλετε να καθίσετε με παρέα ένα βράδυ Σαββατοκύριακου.
Η Στουτγάρδη θεωρείται μία από τις πιο ασφαλείς μεγάλες πόλεις της Γερμανίας, και ισχύουν οι συνηθισμένοι απλοί κανόνες: συναντηθείτε την πρώτη φορά σε πολυσύχναστο δημόσιο χώρο, πείτε σε έναν φίλο πού πηγαίνετε και κανονίστε μόνοι σας τη μετακίνησή σας. Πλατείες όπως η Πλατεία των Ανακτόρων και η πλατεία Μαρίας, καφέ και μπιραρίες κήπου μένουν ζωντανά ως αργά το βράδυ, γεγονός που τα κάνει φυσικά μέρη για μια πρώτη συνάντηση.