Η Χονολουλού είναι μια πόλη του Ειρηνικού με κύματα, βουνά και αληγείς ανέμους, όπου ολόκληρο το νησί σταματά για να δει το ηλιοβασίλεμα.
ΕγγραφήΗ Χονολουλού είναι η πρωτεύουσα της Χαβάης και η μόνη πραγματική πόλη στη μέση του Ειρηνικού, απλωμένη κατά μήκος της νότιας ακτής του Οάχου ανάμεσα στον ωκεανό και σε ένα τείχος από πράσινες ηφαιστειακές κορυφογραμμές. Είναι δύο τόποι ταυτόχρονα. Το Γουαϊκίκι, μια λωρίδα ξενοδοχείων και παραλιών κάτω από τον σβησμένο κρατήρα Ντάιαμοντ Χεντ, είναι εκεί όπου μένουν οι περισσότεροι επισκέπτες· πιο πέρα απλώνεται μια ζωντανή χαβανέζικη και ασιατοαμερικανική πόλη με δικές της γειτονιές, αγορές, πανεπιστήμιο και ένα βασιλικό ανάκτορο που θυμίζει το Βασίλειο της Χαβάης του 19ου αιώνα. Η ιστορία είναι εδώ πολύ κοντά — από τη χαβανέζικη μοναρχία ως την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ το 1941 — και ο χαβανέζικος πολιτισμός ζει στη γλώσσα, στη μουσική και στον σεβασμό που δείχνουν οι άνθρωποι στη γη και στον ωκεανό. Για τον επισκέπτη, η γοητεία βρίσκεται στον συνδυασμό: μπορείτε να κάνετε σερφ το πρωί, να περπατήσετε σε μια κορυφογραμμή το μεσημέρι και να δειπνήσετε στην Τσάιναταουν το βράδυ. Η ζωή κυλά έξω, οι άνθρωποι είναι χαλαροί και φιλικοί, και η κοινή συνήθεια να μαζεύονται στην παραλία καθώς δύει ο ήλιος κάνει εύκολο να πιάσετε κουβέντα με αγνώστους.
Το Γουαϊκίκι είναι ένα τόξο άμμου, ήρεμου νερού και απαλών κυμάτων που εδώ και πάνω από έναν αιώνα είναι η καρδιά του τουρισμού της Χαβάης, με το χάλκινο άγαλμα του σέρφερ Ντιουκ Καχαναμόκου στο κέντρο. Από πάνω υψώνεται το Ντάιαμοντ Χεντ, στα χαβανέζικα Λεάχι, ένας σβησμένος ηφαιστειακός κρατήρας. Το μονοπάτι από τον πυθμένα του κρατήρα ως την κορυφή είναι σύντομο αλλά απότομο, με σκαλιά και ένα παλιό τούνελ, και η θέα στο Γουαϊκίκι και τον ωκεανό είναι η κλασική εικόνα της Χονολουλού. Οι επισκέπτες από εκτός Χαβάης πρέπει να κλείσουν διαδικτυακά ώρα εισόδου από πριν, και μια πρωινή αναχώρηση βοηθά να αποφύγετε τη ζέστη.
Ο τόπος της επίθεσης της 7ης Δεκεμβρίου 1941, που έφερε τις Ηνωμένες Πολιτείες στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, βρίσκεται λίγο δυτικά της πόλης. Ένα σκάφος μεταφέρει τους επισκέπτες στο λευκό μνημείο που χτίστηκε πάνω από το βυθισμένο θωρηκτό «Αριζόνα», όπου αναπαύονται ακόμη πολλά μέλη του πληρώματος. Τα εισιτήρια για το πρόγραμμα του μνημείου είναι δωρεάν αλλά περιορισμένα, οπότε κάντε κράτηση διαδικτυακά. Κοντά μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε το θωρηκτό «Μιζούρι», στο κατάστρωμα του οποίου τελείωσε ο πόλεμος. Είναι ένα ήσυχο, συγκινητικό μέρος που αξίζει μισή μέρα.
Ολοκληρωμένο το 1882, το Ανάκτορο Ιολάνι ήταν η κατοικία των τελευταίων μοναρχών της Χαβάης, του βασιλιά Καλακάουα και της βασίλισσας Λιλιουοκαλάνι, και είναι το μόνο βασιλικό ανάκτορο σε αμερικανικό έδαφος. Οι ξεναγήσεις με ξεναγό και ηχητικό οδηγό εξηγούν πώς έληξε το βασίλειο το 1893 και γιατί αυτή η ιστορία έχει ακόμη σημασία για πολλούς Χαβανέζους. Γύρω του βρίσκονται το επίχρυσο άγαλμα του βασιλιά Καμεχαμέχα Α΄, το Καπιτώλιο της πολιτείας και ιστορικά κτίρια του κέντρου, όλα σε μικρή απόσταση με τα πόδια.
Μία από τις παλαιότερες κινεζικές συνοικίες των Ηνωμένων Πολιτειών, ακριβώς δίπλα στο κέντρο, γεμάτη πάγκους με γιρλάντες λέι, μαγαζιά με νουντλς, βοτανοπωλεία, αγορές και εστιατόρια ντιμ σαμ. Το βράδυ ο χαρακτήρας αλλάζει: μπαρ, γκαλερί και εστιατόρια γεμίζουν τους παλιούς δρόμους, και το αναστηλωμένο θέατρο «Χαβάη» φιλοξενεί συναυλίες και παραστάσεις. Είναι η πιο ποικιλόμορφη συνοικία της πόλης για βόλτα και το καλύτερο μέρος για να φάτε καλά με λίγα χρήματα.
Ιδρύθηκε το 1889 από τον σύζυγο μιας Χαβανέζας πριγκίπισσας στη μνήμη της· είναι το μεγαλύτερο μουσείο της Χαβάης και το καλύτερο μέρος για να κατανοήσετε τη ναυσιπλοΐα των Πολυνήσιων, τη βασιλική οικογένεια της Χαβάης, τους μανδύες από φτερά, τους αρχαίους θεούς και τη φυσική ιστορία των νησιών. Η μεγάλη Χαβανέζικη Αίθουσα από μόνη της εντυπωσιάζει. Περάστε εδώ ένα πρωινό στην αρχή του ταξιδιού και ό,τι δείτε μετά θα έχει περισσότερο νόημα.
Ένας κυρτός κόλπος μέσα σε έναν παλιό ηφαιστειακό κρατήρα στην ανατολική πλευρά του Οάχου, προστατευόμενος ως φυσικό καταφύγιο και γνωστός για κατάδυση με μάσκα ανάμεσα σε κοράλλια και τροπικά ψάρια. Για την προστασία του υφάλου, ο αριθμός των επισκεπτών είναι περιορισμένος, η είσοδος πρέπει να κλειστεί διαδικτυακά από πριν και όλοι παρακολουθούν πρώτα μια σύντομη ταινία για την προστασία της φύσης. Ο κόλπος είναι κλειστός ορισμένες ημέρες της εβδομάδας, οπότε ελέγξτε πριν σχεδιάσετε. Ελάτε νωρίς, χρησιμοποιήστε αντηλιακό ασφαλές για τον ύφαλο και μην πατάτε ποτέ πάνω στα κοράλλια.
Κάθε απόγευμα ο κόσμος μαζεύεται στην άμμο και στο πεζούλι της ακτής για να δει τον ήλιο να βουτά στον ωκεανό, ενώ οι σέρφερ πιάνουν τα τελευταία κύματα και τα κανό με αντιστάθμισμα επιστρέφουν. Αρκετά βράδια την εβδομάδα γίνεται δωρεάν παράσταση χούλα και χαβανέζικης μουσικής στον λόφο της χούλα στην παραλία Κουχίο, κοντά στο άγαλμα του Ντιουκ. Είναι χαλαρό, δωρεάν και μία από τις πιο εύκολες στιγμές στην πόλη για να ξεκινήσετε μια κουβέντα.
Κιθάρα σλακ-κι, γιουκαλίλι και παλιά χαβανέζικα τραγούδια ακούγονται τα περισσότερα βράδια στους χλοοτάπητες των ξενοδοχείων και στα μπαρ κατά μήκος του Γουαϊκίκι, συχνά έξω κάτω από ένα μεγάλο δέντρο με τον ωκεανό πίσω. Το κλασικό σκηνικό είναι η υπαίθρια βεράντα του ξενοδοχείου «Χαλεκουλάνι» στο ηλιοβασίλεμα. Ένα ποτό και μερικά τραγούδια φτιάχνουν μια ήρεμη, χωρίς βιασύνη βραδιά που δεν εξαρτάται από τη νυχτερινή ζωή.
Τα μπαρ, τα κοκτέιλ μπαρ και τα μικρά μουσικά στέκια της Τσάιναταουν είναι τα μέρη όπου βγαίνουν οι ντόπιοι, ειδικά Παρασκευή και Σάββατο. Την πρώτη Παρασκευή κάθε μήνα η συνοικία διοργανώνει καλλιτεχνικό περίπατο, όταν οι γκαλερί μένουν ανοιχτές ως αργά και οι δρόμοι γεμίζουν κόσμο. Το κοινό είναι ανάμεικτο — καλλιτέχνες, φοιτητές, υπάλληλοι γραφείου και επισκέπτες — και το να περνάτε από ένα μέρος στο άλλο είναι απολύτως συνηθισμένο.
Πρώην συνοικία αποθηκών ανάμεσα στο κέντρο και το Γουαϊκίκι, σήμερα γνωστή για τις τεράστιες τοιχογραφίες της, που δημιουργούνται σε ένα ετήσιο διεθνές φεστιβάλ τοιχογραφίας. Ζυθοποιεία, καντίνες, καφέ και εστιατόρια βρίσκονται ανάμεσα στους ζωγραφισμένους τοίχους, και το κοντινό πάρκο δίπλα στο νερό είναι δημοφιλές στο ηλιοβασίλεμα. Μοιάζει πιο νεανική και πιο τοπική από το Γουαϊκίκι.
Το λουάου είναι ένα χαβανέζικο γλέντι με μουσική, χούλα και φαγητό ψημένο σε υπόγειο φούρνο· αρκετά γίνονται κοντά στο Γουαϊκίκι και σε όλο το Οάχου, από μεγάλα σόου ως μικρότερες, πιο παραδοσιακές βραδιές. Τον Σεπτέμβριο το φεστιβάλ «Αλόχα» γιορτάζει τον χαβανέζικο πολιτισμό με παρέλαση και γιορτή στον δρόμο στο Γουαϊκίκι, και την άνοιξη η Χονολουλού φιλοξενεί μεγάλες εκδηλώσεις χούλα και πολιτισμού του Ειρηνικού.
Τα μακριά, απαλά κύματα του Γουαϊκίκι είναι από τα καλύτερα στον κόσμο για να μάθει κανείς, και γι’ αυτό το σερφ αναβίωσε εδώ στις αρχές του 20ού αιώνα. Σχολές σερφ και εκπαιδευτές στην παραλία προσφέρουν ομαδικά και ιδιωτικά μαθήματα με μαλακές σανίδες. Οι περισσότεροι αρχάριοι σηκώνονται όρθιοι από την πρώτη προσπάθεια, και το κοινό γέλιο μέσα στο νερό το κάνει υπέροχη ομαδική δραστηριότητα.
Η Χονολουλού έχει μονοπάτια λίγα λεπτά από την πόλη. Το μονοπάτι για τον καταρράκτη Μανόα ανεβαίνει μέσα από μια υγρή κοιλάδα τροπικού δάσους ως έναν ψηλό, λεπτό καταρράκτη· το μονοπάτι για τον φάρο του ακρωτηρίου Μακαπούου στην ανατολική ακτή είναι μια ασφαλτοστρωμένη, ηλιόλουστη διαδρομή προς ανοιχτή θέα στον ωκεανό, όπου τον χειμώνα συχνά φαίνονται φάλαινες. Πάρτε νερό, φορέστε κατάλληλα παπούτσια και μείνετε στο σηματοδοτημένο μονοπάτι.
Μια ημερήσια διαδρομή γύρω από το Οάχου σας περνά από τις παραλίες Καϊλούα και Λανικάι στην προσήνεμη πλευρά, κατά μήκος έρημων ακτών ως το Νορθ Σορ, όπου τον χειμώνα φτάνουν γιγάντια κύματα και η μικρή πόλη των σέρφερ Χαλεΐβα φημίζεται για το σέιβ άις — τριμμένο πάγο με σιρόπι — και τις καντίνες της. Το καλοκαίρι το Νορθ Σορ είναι αρκετά ήρεμο για κολύμπι. Νοικιάστε αυτοκίνητο ή πάρτε το TheBus, που κάνει τον γύρο όλου του νησιού.
Η κουζίνα της Χονολουλού αντανακλά τη χαβανέζικη, ιαπωνική, κινεζική, φιλιππινέζικη, κορεατική και πορτογαλική κληρονομιά της. Δοκιμάστε πόκε από πάγκο αγοράς, ένα «πλέιτ λανς» με ρύζι και μακαρονοσαλάτα, μουσούμπι, μαλασάδας — πορτογαλικούς λουκουμάδες — και σέιβ άις ένα ζεστό απόγευμα. Πολλά από τα καλύτερα μέρη είναι απλοί πάγκοι έξω από το Γουαϊκίκι.
Η κωπηλασία σε κανό με αντιστάθμισμα είναι χαβανέζικη παράδοση και ομαδικό άθλημα, και στο Γουαϊκίκι μπορείτε να συμμετάσχετε σε μια σύντομη διαδρομή με πλήρωμα που σας βγάζει στα ανοιχτά και σας αφήνει να γλιστρήσετε πάνω σε ένα κύμα πίσω στην ακτή. Δεν χρειάζεται εμπειρία, όλοι κωπηλατούν μαζί, και είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους να καταλάβετε πόσο σημαντικός είναι ο ωκεανός για τη ζωή στη Χαβάη.
Στη Χονολουλού κάνει ζέστη όλο τον χρόνο, με θερμοκρασίες ημέρας συνήθως μεταξύ είκοσι πέντε και περίπου τριάντα βαθμών, και αληγείς ανέμους που δροσίζουν τον περισσότερο καιρό. Από τον Απρίλιο ως τον Ιούνιο και από τον Σεπτέμβριο ως τον Οκτώβριο είναι οι καλύτεροι μήνες — καλός καιρός, λιγότερος κόσμος και χαμηλότερες τιμές απ’ ό,τι στις χειμερινές διακοπές και στο κατακαλόκαιρο. Από τον Νοέμβριο ως τον Μάρτιο βρέχει περισσότερο, αν και οι μπόρες είναι συχνά σύντομες· το Νορθ Σορ δέχεται τα διάσημα μεγάλα κύματά του και οι μεγάπτερες φάλαινες περνούν δίπλα από τα νησιά. Η Χαβάη δεν αλλάζει ώρα, οπότε η διαφορά ώρας με την ηπειρωτική χώρα μεταβάλλεται μέσα στη χρονιά.
Το Γουαϊκίκι, η Άλα Μοάνα, το Κακαάκο και το κέντρο είναι κοντά μεταξύ τους και εύκολα προσβάσιμα με τα πόδια, με κοινόχρηστο ποδήλατο ή με το TheBus, το δίκτυο λεωφορείων όλου του νησιού, που πληρώνεται με την επαναφορτιζόμενη κάρτα HOLO. Η νέα σιδηροδρομική γραμμή «Σκάιλαϊν» συνδέει τα δυτικά του νησιού με το αεροδρόμιο και επεκτείνεται προς το κέντρο. Λεωφορεία και σάτλ συνδέουν το αεροδρόμιο με το Γουαϊκίκι σε περίπου μισή ώρα έως μία ώρα, ανάλογα με την κίνηση. Για το υπόλοιπο Οάχου, ένα νοικιασμένο αυτοκίνητο δίνει τη μεγαλύτερη ελευθερία, αλλά η κίνηση στη Χονολουλού τις ώρες αιχμής μπορεί να είναι βαριά και το πάρκινγκ στο Γουαϊκίκι είναι ακριβό.
Τα αγγλικά μιλιούνται παντού, και τα χαβανέζικα είναι επίσης επίσημη γλώσσα της πολιτείας· λέξεις όπως «αλόχα» και «μαχάλο», που σημαίνει ευχαριστώ, θα τις ακούτε κάθε μέρα. Πολλοί ντόπιοι μιλούν μεταξύ τους και τα χαβανέζικα πίτζιν. Το πνεύμα της αλόχα είναι αληθινό — οι άνθρωποι είναι ζεστοί και ξένοιαστοι, αλλά εκτιμούν τον σεβασμό: προς τον χαβανέζικο πολιτισμό, τη γη, τον ωκεανό και τα ζώα. Κρατήστε απόσταση από τις θαλάσσιες χελώνες και τις χαβανέζικες φώκιες μοναχούς, μην παίρνετε άμμο ή πέτρες και κόψτε ταχύτητα. Οι ντόπιοι συχνά ξεκινούν τη μέρα νωρίς, και πολλά βράδια τελειώνουν επίσης νωρίς.
Οι περισσότεροι επισκέπτες σύντομης διαμονής μένουν στο Γουαϊκίκι, όπου οι σχολές σερφ, το μπιτς βόλεϊ και οι εκδηλώσεις των ξενώνων κάνουν εύκολες τις γνωριμίες. Οι φοιτητές και οι νέοι ντόπιοι συγκεντρώνονται γύρω από το Πανεπιστήμιο της Χαβάης στη Μανόα και στο Μοϊλιίλι, ενώ το Κακαάκο, το Καϊμούκι και η Τσάιναταουν είναι δημοφιλή σε όσους ζουν και εργάζονται στην πόλη. Ομαδικές πεζοπορίες, συναντήσεις σέρφερ, καθαρισμοί παραλιών και σύλλογοι κανό είναι συνηθισμένοι τρόποι να γνωρίσετε ανθρώπους και βρίσκονται εύκολα μέσα από τοπικές κοινότητες.
Ναι. Η μετακίνηση είναι εύκολη, τα αγγλικά μιλιούνται παντού και η υπαίθρια ζωή — μαθήματα σερφ, ομαδικές πεζοπορίες, ηλιοβασίλεμα στην παραλία — σας φέρνει φυσικά ανάμεσα σε ανθρώπους. Ειδικά το Γουαϊκίκι είναι γεμάτο μοναχικούς ταξιδιώτες, και η εγγραφή σε ένα μάθημα ή μια ξενάγηση είναι εύκολος τρόπος να κάνετε φίλους.
Τέσσερις ή πέντε μέρες αρκούν για το Γουαϊκίκι, το Ντάιαμοντ Χεντ, το Περλ Χάρμπορ, το κέντρο και την Τσάιναταουν, μαζί με ένα πρωινό κατάδυσης με μάσκα και μια πεζοπορία. Προσθέστε μία ή δύο μέρες για τον γύρο του Οάχου και μια επίσκεψη στο Νορθ Σορ, που πολλοί ταξιδιώτες θυμούνται μετά ως το αποκορύφωμα.
Ναι, είναι ένας από τους ακριβότερους προορισμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες, επειδή σχεδόν τα πάντα φτάνουν στα νησιά με πλοίο. Η διαμονή στο Γουαϊκίκι είναι το μεγαλύτερο έξοδο. Μπορείτε να εξοικονομήσετε τρώγοντας σε αγορές και σε απλούς τοπικούς πάγκους, χρησιμοποιώντας το TheBus και απολαμβάνοντας τις πολλές δωρεάν παραλίες, πάρκα και μονοπάτια.
Ναι, για μερικά από τα πιο δημοφιλή μέρη. Το Ντάιαμοντ Χεντ και ο κόλπος Χαναούμα απαιτούν διαδικτυακή κράτηση για τους επισκέπτες, και τα δωρεάν εισιτήρια για το μνημείο του «Αριζόνα» είναι περιορισμένα. Κλείστε τα μερικές μέρες ή εβδομάδες νωρίτερα, ειδικά στην υψηλή περίοδο, και σχεδιάστε το υπόλοιπο ταξίδι γύρω από αυτά.
Όχι παντού. Το Γουαϊκίκι και η Άλα Μοάνα είναι συνήθως ήρεμα, αλλά σε άλλες ακτές τα ρεύματα και τα κύματα μπορεί να είναι επικίνδυνα, ειδικά στο Νορθ Σορ τον χειμώνα. Κολυμπάτε σε παραλίες με ναυαγοσώστες, διαβάζετε τις προειδοποιητικές πινακίδες και ρωτάτε τους ναυαγοσώστες αν έχετε αμφιβολία.
Η Χονολουλού είναι γενικά ασφαλής πόλη και ισχύουν οι ίδιοι απλοί κανόνες όπως παντού: την πρώτη φορά συναντηθείτε σε πολυσύχναστο δημόσιο μέρος, πείτε σε έναν φίλο πού πηγαίνετε και φροντίστε μόνοι σας για τη μετακίνησή σας. Τα πάρκα παραλίας, τα καφέ και η ακτή του Γουαϊκίκι έχουν κόσμο ως το βράδυ, γι’ αυτό είναι φυσικά μέρη για μια πρώτη συνάντηση. Αφήστε τις απομονωμένες πεζοπορίες και παραλίες για αργότερα, όταν θα γνωρίζεστε καλύτερα.