Chiang Mai is 'n ommuurde tempelstad in die berge van Noord-Thailand, stadiger en groener as Bangkok en baie maklik om jou in tuis te maak.
RegistreerChiang Mai is in 1296 deur koning Mangrai gestig as die hoofstad van die Lanna-koninkryk, en dit voel steeds soos die hoofstad van 'n plek wat anders is as die res van Thailand. Die ou stad is 'n vierkant omring deur 'n grag en die oorblyfsels van baksteenmure, met meer as dertig tempels daarbinne, en die beboste berg Doi Suthep rys direk na die weste met 'n goue tempel naby sy kruin. Die noorde het sy eie dialek, sy eie kos en sy eie kalmer pas, en die stad leef op straatvlak: monnike wat met dagbreek aalmoese insamel, markte wat oopgaan soos die hitte afneem, en aande aan lang tafels buite. Vir 'n besoeker lê die aantrekkingskrag daarin hoe maklik die dae hulself reël. Die middestad is klein genoeg om per fiets te verken, kos is goedkoop en baie goed, en die stad is lank reeds 'n basis vir rugsakreisigers, afgetredenes en afstandswerkers, so daar is 'n buitengewoon groot, vriendelike gemeenskap van mense wat deurtrek. Die meeste reisigers beplan om 'n paar dae te bly en bly uiteindelik 'n paar weke.
Die tempel wat oor die stad waak, staan op die hange van Doi Suthep, sowat 'n halfuur se ry teen 'n kronkelende bergpad op vanaf die middestad. 'n Lang trap van sowat driehonderd treetjies, omsoom deur naga-slange, lei na 'n terras rondom 'n glansende goue chedi wat glo 'n relikwie van die Boeddha bevat, met 'n uitsig oor die hele vallei op 'n helder dag. Gedeelde rooi trokke ry op van naby die Chiang Mai-universiteit. Bedek jou skouers en knieë, gaan vroeg voordat die toergroepe opdaag, en bly vir die uitsig.
In die middel van die ou stad staan die enorme baksteen-chedi van Wat Chedi Luang, gedeeltelik deur 'n aardbewing in die sestiende eeu verwoes en steeds indrukwekkend selfs in sy gebroke toestand. In die vyftiende eeu het dit 'n ruk lank die Smaragboeddha gehuisves, wat nou in Bangkok is. Die terrein is kalm, daar is olifantbeelde rondom die voet, en die tempel bied informele gesprekke met monnike aan, waar jy kan gaan sit en praat met jong monnike wat hul Engels oefen — een van die gedenkwaardigste gesprekke wat baie besoekers in Thailand het.
Wat Phra Singh, aan die westelike punt van Ratchadamnoenweg, is die stad se mees vereerde tempel, met 'n klein kapel van klassieke Lanna-houtwerk en muurskilderye van die lewe in die noorde. Rondom dit is die stil straatjies binne die grag vol kleiner tempels, gastehuise, koffiewinkels en masseersalonne. Huur 'n fiets en spandeer 'n oggend om die vierkant van poort tot poort oor te steek; nêrens binne is meer as sowat twintig minute weg nie.
Wes van die ou stad, naby die universiteit, is Nimman en sy genommerde systraatjies die moderne gesig van Chiang Mai: spesialiteitskoffie, ontwerpwinkels, klein galerye, dakkroeë en winkelsentrums. Dit is waar studente, jong Thai en afstandswerkers hul aande deurbring, en die buurt om na toe te kom wanneer jy 'n koue brousel, vinnige Wi-Fi of 'n besige terras eerder as 'n tempel wil hê.
Warorot, plaaslik bekend as Kad Luang, is die groot alledaagse mark oos van die ou stad, vol gedroogde rissies, noordelike wors, kleefrys, materiaal en huishoudelike goedere, met 'n blommemark langs die rivier daarnaas. Dit is waar plaaslike mense werklik inkopies doen. Stap van daar af suid langs die Pingrivier, waar ou houthuise, restaurante aan die rivier en voetbrûe 'n maklike laatmiddagwandeling bied.
Thailand se hoogste berg lê 'n lang dagreis suidwes van die stad. Die pad klim deur woud verby watervalle na die kruingebied, waar twee koninklike pagodes in aangelegde tuine staan en die lug selfs in die warm seisoen koel is. Kort natuurpaaie lei deur wolkwoud, en bergstamdorpe kweek koffie en groente op die hange. Gaan saam met 'n bestuurder of 'n klein groep, en bring 'n warm laag vir bo.
Op Sondagmiddae word Ratchadamnoenweg, van die Tha Phae-poort dwarsoor die ou stad, vir verkeer gesluit en verander dit in 'n lang mark van handwerk, straatkos en straatmusikante, wat langs die pad in tempelbinnehowe uitstroom. Op Saterdae vul 'n kleiner weergawe Wua Laiweg, die silwersmede se straat suid van die grag. Albei is druk, goedkoop en vrolik, en die beste aande in die stad om bloot tussen mense te stap en te eet.
Elke aand vul die gebied rondom Chang Khlanweg, tussen die ou stad en die rivier, met stalletjies, winkelarkades en voedselhowe. Dit is op besoekers gemik en pryse vra sagte afding, maar die opelug-eetareas met lewendige musiek is ontspanne plekke om 'n rukkie te sit, en dit is 'n maklike plan vir 'n eerste aand in die stad.
Chiang Mai het 'n lewendige musiektoneel in klein venues. Die kroeë rondom die noordelike poort van die ou stad is bekend vir jam-sessies waar plaaslike en besoekende musikante tot laat in die nag speel, met die skare wat op die sypaadjie uitstroom. Nimman en die rivieroewer het kroeë met akoestiese stelle, reggae en indie-groepe. Aande is onhaastig en selde luid, en om tussen stelle met vreemdelinge te praat is heeltemal normaal.
Verskeie stadions in die stad hou Muay Thai-boksaande vir besoekers, met 'n reeks gevegte wat opbou na die hoofgeveg. Vir iets sagter bedien 'n khantoke-aandete noordelike geregte op lae ronde skinkborde, gevolg deur tradisionele Lanna-dans. Albei is toeristies, maar dit is gedeelde ervarings wat jou iets gee om daarna oor te praat.
Chiang Mai is bekend vir twee van Thailand se mooiste feeste. In November, met die volmaan van die twaalfde maanmaand, vier die stad Yi Peng en Loy Krathong saam: kerslig-vlotte dryf op die rivier en lanterns hang oor die strate. In middel-April word Songkran, die Thaise Nuwejaar, 'n stadwye watergeveg rondom die grag wat dae lank duur. Albei is vreugdevol, druk en die maklikste tye van die jaar om mense te ontmoet.
Kookskole is een van die groot plesiere van Chiang Mai. Die meeste begin met 'n besoek aan 'n plaaslike mark om bestanddele te koop, en skuif dan na 'n kombuis in die stad of op 'n plaas daarbuite, waar jy verskeie geregte kook — kerriepasta met die hand gestamp, 'n sop, 'n roerbraai — en alles aan 'n gedeelde tafel eet. Klasse is klein en gemeng, en dit is 'n natuurlike manier om ander reisigers te ontmoet.
Baie olifantkampe rondom Chiang Mai bied hulself nou as heiligdomme aan. Kies een wat nie ritte of vertonings aanbied nie, groepe klein hou en die diere vrylik laat beweeg. 'n Dag daar beteken gewoonlik om die olifante te sien eet, loop en in die rivier bad, en om te leer hoe hulle gered is. Lees onlangse resensies voordat jy bespreek.
Khao soi, die stad se kenmerkende gereg, is 'n bak eiernoedels in 'n ryk kerriesop met hoender of beesvleis, bedek met bros noedels en bedien met ingelegde mosterdblare, sjalotte en lemmetjie. Soek ook na sai ua, 'n kruiegelaaide noordelike wors, nam prik ong, 'n tamatie-en-varkvleis-rissiedoop, en kleefrys wat met die vingers geëet word. Klein familiewinkels doen dit die beste en goedkoopste.
'n Woudpaadjie begin aan die rand van die stad naby die universiteit en klim teen Doi Suthep uit na Wat Pha Lat, 'n klein, bemoste tempel langs 'n waterval, met 'n uitsig terug oor Chiang Mai. Dit neem sowat 'n uur teen 'n maklike pas. Sterk stappers gaan verder op na Wat Phra That Doi Suthep. Begin vroeg, bring water en dra behoorlike skoene.
Aan die voet van die berg is Wat Umong 'n woudtempel met baksteentonnels wat eeue terug dateer, 'n meer met skilpaaie en stil paadjies onder ou bome. Naby het die klein kunstenaarsdorpie Baan Kang Wat ateljees, handwerkwerkswinkels en 'n kafee. Saam maak hulle 'n stadige, skaduryke middag weg van die verkeer.
Die koel seisoen, van November tot Februarie, is die beste tyd: droë, sonnige dae, gemaklike temperature en koel oggende in die berge. Dit is ook die besigste seisoen en sluit Yi Peng en Loy Krathong in. Van Maart tot Mei word dit baie warm, en van ongeveer Februarie tot April bring die brandseisoen rook van oes- en bosbrande, wat die luggehalte weke lank swak kan maak — kyk voordat jy reis as jy sensitief daarvoor is. Die reënseisoen van Junie tot Oktober is groen en stiller, met swaar middagbuie eerder as heeldag-reën.
Daar is geen metro nie. Die ou stad is maklik om te voet of per fiets te verken, en fietse en bromponies word wyd verhuur; ry net 'n bromponie as jy ervare is en die regte lisensie en versekering het. Die rooi gedeelde trokke wat songthaews of rot daeng genoem word, is die klassieke plaaslike vervoer — kom die prys ooreen voordat jy inklim. Saamry-toepassings soos Grab en Bolt is goedkoop en word wyd gebruik. Die lughawe lê net suidwes van die middestad, sowat vyftien minute per motor.
Thai is die nasionale taal, en plaaslike mense praat ook die noordelike dialek, Kham Mueang. Engels is algemeen in gastehuise, kafees en enige plek wat aan besoekers gewoond is, minder so in markte en buite die stad. 'n Paar woorde Thai — sawasdee vir hallo en khop khun vir dankie, met kha of khrap aan die einde — word hartlik ontvang. Thai waardeer kalmte, beleefdheid en die behoud van gesig: om jou stem te verhef of woede in die openbaar te wys, val sleg in. Trek beskeie aan by tempels, trek jou skoene uit waar ander dit doen, en raak nooit aan 'n monnik as jy 'n vrou is nie.
Chiang Mai is een van die bekendste basisse ter wêreld vir digitale nomades, met 'n groot gemeenskap afstandswerkers rondom Nimman en Santitham, vol medewerkruimtes en kafees. Rugsakreisigers bly gewoonlik binne die ou stad, veral rondom die Tha Phae-poort. Taaluitruilings, joga- en meditasiekursusse, klimgimnasiums, hardloopgroepe en naweek-motorfietsritte na Pai en die berge is algemene maniere om mense te ontmoet, en sosiale groepe vir nuwelinge is aktief en maklik om te vind.
Baie. Dit is ontspanne, bekostigbaar en word oor die algemeen as veilig beskou, en dit is vol ander alleenreisigers, afstandswerkers en langtermynbesoekers. Kookklasse, dagreise, wandelstrate en geleenthede by koshuise of medewerkruimtes maak dit maklik om sonder enige moeite mense te ontmoet.
Drie of vier dae dek die ou stad, Doi Suthep, 'n mark en 'n kookklas. Voeg 'n dag of twee by vir Doi Inthanon of 'n olifantheiligdom. Baie mense bly baie langer, want die stad is gemaklik vir stadige reis.
Dit is een van die mees bekostigbare stede in Asië vir besoekers. Straatkos, plaaslike restaurante, massering en vervoer is goedkoop, en daar is verblyf vir elke begroting. Ingevoerde drankies, Westerse kos en luukse hotelle kos meer, maar steeds minder as in die meeste Westerse stede.
Die brandseisoen duur gewoonlik van ongeveer Februarie tot April, wanneer landbou- en bosbrande die noorde in waas hul. Luggehalte kan baie swak wees, veral in Maart. As jy asemhalingsprobleme het, beplan jou besoek vir 'n ander tyd van die jaar of kyk na luggehalteverslae voordat jy gaan.
Bedek jou skouers en knieë, trek jou skoene uit voordat jy tempelgeboue binnegaan en vermy om jou voete na Boeddhabeelde te rig. 'n Ligte serp en los broek is genoeg. Sommige tempels leen of verhuur sarongs by die ingang.
Chiang Mai is oor die algemeen 'n veilige en gemaklike stad, en die gewone eenvoudige reëls geld: ontmoet die eerste keer op 'n besige openbare plek, sê vir 'n vriend waarheen jy gaan en reël jou eie vervoer, byvoorbeeld met 'n saamry-toepassing. Kafees, wandelstrate en die rivieroewer is tot in die aand lewendig, wat hulle natuurlike plekke vir 'n eerste ontmoeting maak.